വിപ്ലവവീര്യം

അധികാര മത്തില്‍ ഹരം കൊണ്ട നീചന്‍
സഖാവേ നിന്നില്‍ പിശാചുണര്‍ന്നല്ലോ
മാര്‍ക്സും ലെനിനും സ്റ്റാലിനായ് മാറി
മാനസമെന്നതോ പാഴ്വാക്കുമായി
കണ്ണും കരളും പറിച്ചെടുത്താര്‍ത്തിയാല്‍
കാട്ടാളനായ് നീ ചോര കുടിക്കുന്നു
മുഖവും കവിളും മാന്യത വിട്ട്
കുത്തിപ്പിളര്‍ക്കാം മഴുവൂട്ടിയില്ലേ
കൊലയാളി നീ തന്നെ കാറും കൊടുത്തു
കൈനിറയെ കാശും കൊടുത്തു വിട്ടപ്പോള്‍
ഓര്‍ത്തില്ല നിന്‍ ഗൃഹം അകമേയിരിക്കുന്ന
മാതൃത്വം, മങ്ക, മക്കളുമതുപോല്‍
കണ്ണീരിന്‍ കയത്തിന്റെയാഴത്തില്‍ വീഴുന്നു
കേട്ടുവോ കരയുന്ന കണ്ണിന്റെ തേങ്ങല്‍,
നീ പറയുന്നു സോഷ്യലിസത്തിന്റെ
വേദവാക്യങ്ങളും മാര്‍ക്സിയന്‍ തത്വവും
മലയാളി മനസ്സില്‍ നിന്മുഖം കാണാം
കൊലയാളിയാമൊരു ദുഷ്ടന്റെ രൂപം
ജഡ്ജിയും നീ തന്നെ നീതിയും നിന്റേത്
ഞങ്ങളീ നാട്ടില്‍ പിറന്നവരന്യരോ
ഇല്ല വിളിക്കുവാനില്ല നിന്നെ
സഖാവെന്ന പേരൊരിക്കലും
പിശാചോ തോല്‍ക്കുന്നു നിന്മുന്നിലിപ്പോള്‍
ചോര കുടിച്ചു ഛര്‍ദ്ദിക്കുന്നതു കാണ്‍കെ
കാട്ടാള വര്‍ഗവും നാണിച്ചു പോകുന്നു.

Generated from archived content: poem1_sep22_12.html Author: rafeeq_puthuponnani

അഭിപ്രായങ്ങൾ

അഭിപ്രായങ്ങൾ

അഭിപ്രായം എഴുതുക

Please enter your comment!
Please enter your name here