വാണിഭം

അന്ധതയ്‌ക്കേഴുനിറം

അതുപലവഴി മേഞ്ഞു നടക്കുന്നു.

വാർദ്ധക്യം മുറ്റിയ വഴികൾ മുതൽ,

നിലയുറയ്‌ക്കാത്ത താരുണ്യംവരെ,

ചോരയുടെ സമാനതകളേശാതെ,

അറപ്പേശാതെ, വെറുപ്പേശാതെ

മനസ്സിന്റെ വാതായനങ്ങൾ

കൊട്ടിയടച്ച്‌

അവസാനത്തെ അസ്‌ഥിവാരവും

തകർത്ത്‌,

അതുപലവഴി മേഞ്ഞു നടക്കുന്നു

അതുപലവഴി മേഞ്ഞു നടക്കുന്നു.

Generated from archived content: poem1_april11_09.html Author: bhama_toppumpadi

അഭിപ്രായങ്ങൾ

അഭിപ്രായങ്ങൾ

അഭിപ്രായം എഴുതുക

Please enter your comment!
Please enter your name here