കണ്ണട

പൊട്ടിയ കണ്ണട ചില്ലിലൂടിന്നു ഞാൻ

നോക്കിയിരിപ്പൂ പ്രപഞ്ച സത്യങ്ങളെ

കാഴ്‌ചകൾ കാണാതിരിക്കുവാനെന്തിനീ

കണ്ണടച്ചില്ലു വെറുതെയുടച്ചൂഞ്ഞാൻ?

കണ്ണട കണ്ണിനോടൊത്തിരി ചോദ്യങ്ങൾ

ചോദിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു;

നിൻ കണ്ണിലുണ്ടായിരുന്നാർദ്ര സ്വപ്നങ്ങൾ

കവിതതൻ ചാലുകൾ, കലാപത്തുടിപ്പുകൾ;

നിനവിന്റെ കനലുകൾ,

അലറും സമുദ്രങ്ങൾ…

പ്രായമായ്‌ കണ്ണേയിനി നിനക്കെന്തിന്നു-

ഞാൻ തുണ? എന്നെ വിട്ടേയ്‌ക്കുക…

കണ്ണടയൂരിയെറിഞ്ഞപ്പോഴെൻ മിഴിയി-

ലന്ധകാരത്തിന്റെ രാവുകൾ…

കണ്ണട തോറ്റുപോയ്‌, കാണുന്ന കാഴ്‌ചകൾ

എൻ മൂന്നാം മിഴി തുറന്നപ്പോൾ.

Generated from archived content: poem5_dce26_07.html Author: uthaman_melady

അഭിപ്രായങ്ങൾ

അഭിപ്രായങ്ങൾ

അഭിപ്രായം എഴുതുക

Please enter your comment!
Please enter your name here