ഒളിവു പ്രണയം

അവർ

ഇരുട്ടുകൊണ്ട്‌

വസ്‌ത്രം നെയ്‌ത്‌

ഈശ്വരനെ പുതപ്പിക്കുന്നവർ

കിനാവിനെ പെറ്റ്‌

തെരുവിലേക്ക്‌

വലിച്ചെറിയുന്നു.

പ്രണയം കീറിപ്പോയ

എന്റെ വെന്ത വേദനകളിൽ

ഒരു കടൽ

ജനിക്കാനിരിക്കുന്നു.

ജീവന്റെ പകൽതാളിൽ

ഒരു പ്രണയത്തിൻ സിഗ്നൽ

കിനാവിന്റെ തുരങ്കത്തിൽ

അഴുകിയ പ്രണയത്തിന്റെ

ശവമുറി-ഒരു ഒളിവുകാല

പ്രണയംപോലെ.

Generated from archived content: poem17-jan.html Author: sunil-cj

അഭിപ്രായങ്ങൾ

അഭിപ്രായങ്ങൾ

അഭിപ്രായം എഴുതുക

Please enter your comment!
Please enter your name here