Home Authors Posts by ഉണ്ണി പരുതൂർ

ഉണ്ണി പരുതൂർ

Avatar
5 POSTS 0 COMMENTS

മഴ

മഴപെയ്യുന്നതെങ്ങിനെയെന്ന് മാഷു പറ,ഞ്ഞറിഞ്ഞതിന്നലെ. തപമേറി വെള്ളം മേഘമാകുന്നതും തപസ്സിരുന്നു പെയ്തിറങ്ങുന്നതും വരണ്ട മണ്ണിൽ കിനിവാകുന്നതും. മഴ പക്ഷേ, തിമർത്തു പെയ്യുന്നത് നരച്ച രാത്രിയിലെനിക്കുവേണ്ടിയാണ്; ചാണകം തേച്ച കറുത്ത തിണ്ണയിൽ വിശപ്പു മറന്നു കിടന്നുറങ്ങുവാൻ.

ആവാസവ്യവസ്ഥ

ദൈവം കിണറാകുന്നു! ചുറ്റിനും കുളിർ പടർത്തുന്നു. ദൈവം വെള്ളമാകുന്നു, ജീവന്റെ തുടക്കമാകുന്നു. ദൈവം ഞാനാകുന്നു, പൊട്ടക്കിണറ്റിലെ തവളയാകുന്നു! ദൈവം പ്രാണിയാകുന്നു, വെള്ളപ്പരപ്പിലെ ചെറുപ്രാണിയാകുന്നു ദൈവമെന്നെക്കാൾ ചെറുതാകുന്നു ! എന്റെ നാവിന്റെ പശത്തുമ്പിലത്ത്രെ ദൈവത്തിന്റെ ശേഷിച്ച സ്പന്ദനങ്ങൾ!

അബോർഷൻ

            ഇരുൾ പെരുക്കത്തിനിടയിൽ വച്ചെങ്ങോ തടഞ്ഞു കൈത്തുമ്പിലൊരു തിരിനാളം വരണ്ട മണ്ണിനെ പുണർന്നുറക്കത്തിൽ പുളകമായിടും പുതുമഴയാവാം കുസൃതി ബാല്യതതിനിടവഴിയിലായി കളിച്ച ഗോട്ടി തൻ തിളക്കവുമാകാം. കുരുന്നു ചിന്തകൾ ചെറുവരാന്തയിൽ ചിറകനക്കുന്നതറിഞ്ഞതില്ല ഞാൻ. ഒരു ക്ഷണം കാറ്റൊന്നിടറി വീശുമ്പോൾ ഇടതു കയ്യിനാൽ തടുത്തതില്ലെന്‍റെ കരങ്ങളിൽതെല്ലു നനവു വച്ചുകൊ- ന്റനൽപ്പമാം സ്വർണ്ണപ്രഭ ചൊരിഞ്ഞൊരാ വെളിച്ചമെന്മുന്നിൽ കരിന്തിരി കെട്ടു. നിറം കെടുന്നൊരെൻ...

ശേഷം

ശവക്കുഴിയിൽ ഞാനിത്തിരി സ്‌ഥലം ചോദിച്ചു ഒഴിഞ്ഞ സ്‌ഥലത്തേയ്‌ക്കമ്മ, ഇളകിക്കിടന്നു! ചങ്ങലക്കിലുക്കം കാറ്റിന്റെ കൂടെ- യലയാത്ത മൃതഭൂവിലേയ്‌ക്ക്‌ ഒരു നാൾ വിധാദാവ്‌ വന്നെത്തും. ചിരിച്ചാർക്കുന്ന തലകൾ തിരിച്ചാട്ടും “എന്റെ മണ്ണ്‌......എന്റെ ശേഷം...... എന്റെ നടുവൊടിയുന്ന ശബ്‌ദം” Generated from archived content: poem2_july24_09.html Author: unni_parathoor

ഒരു കുണ്ടാണു വീടിന്നു പിന്നിൽ

ഒരു കുണ്ടാണു വീടിന്നു പിന്നിൽ വീടു മുഴുവനായെന്നതിലടിതെറ്റി വീഴുമെ- ന്നറിവെത്തിടാഞ്ഞു, മിടിഞ്ഞൂള്ളൊരരികിലെ മുറിയിൽ തളച്ചിട്ട കാറ്റിനെ ജനൽ വഴി കുഴിയിലെയ്‌ക്കൂതിയിറക്കിയും കുഴിനികത്താൻ, വീടിന്നുൾത്തടം കാക്കുവാൻ ശ്വാസവേഗങ്ങളെ, എന്റെ പേശീബലങ്ങളെ ഒന്നിച്ചു ഞാൻ നിവേദിച്ചു തീർത്തു. കുഴിനിറ,ഞ്ഞിരുൾ മുറിയിലേയ്‌ക്കാണ്ട്‌ കവിയുന്ന- തിരുളിന്റെ യാതപച്ചുഴികളിൽ ഞാൻ പ്രളയമാകട്ടെയിനി, യിക്കുഴിയിലാത്മാക്കൾ- ക്കുദകമാകട്ടെയെൻ ശേഷജൻമം. Generated from archived content: poem_dec1_08....

തീർച്ചയായും വായിക്കുക