Home Authors Posts by ശരത്കുമാർ

ശരത്കുമാർ

ശരത്കുമാർ
59 POSTS 1 COMMENTS

ശബ്‌ദസാരം

  പെരുത്ത ശബ്ദത്തിനു മുഴക്കം ഇളമചേർന്നതിനു മാധുര്യം പെരുത്തതു ബധിരമാം കർണ്ണങ്ങൾക്കു സാരം പതിയെ പറയുന്നവ സത്യമായാലും കാതുകളറിയാൻ താമസം അവകേൾക്കുന്നകാതുകൾ ബധിരമല്ലെന്നത് സത്യം പതിയെയുള്ളതു പലപ്പോഴും രഹസ്യം സംഭാഷണത്തിനു അയോഗ്യം ഇളമയിലാണ് ഹൃദയലാളിത്യം ഏതിലും സത്യം നാവിനു ഭൂഷണം

രണ്ടുകവിതകൾ

  1. അനുഭൂതി ചുവന്നാൽ ചെമ്പരത്തി പൂവാകും മുള്ളുകൾ വിടർത്തിയാൽ പനിനീർ ചെടിയാകും നനഞ്ഞാൽ തളിരായ് നാണിച്ചു നിൽക്കും ഒരുനാളും കനിയാകില്ലെന്നറിയുമ്പോഴും നയനങ്ങൾ നിന്നെ കൊതിക്കുന്നു 2. ഇല അടർന്നു വീഴുന്നത് സ്വാഭാവികം കാട്ട് തീയിൽ നീ കരിഞ്ഞു പോയല്ലോ നിൻെറ സൂര്യൻ ഇനിയും അസ്തമിച്ചീല പകലുകളുണ്ടെത്രയോ ,നീ ഉണങ്ങാനാകും മുൻപേ കരിഞ്ഞല്ലോ

പകർന്നുവെച്ചവ

          പകർന്നു വെച്ചവ നശ്വരമല്ലാതെ തലമുറയുടെ കുടമാറ്റം ചെയ്യും കാലത്തിലൂടെ വാമൊഴിയായും അക്ഷരമേന്തിയ പുസ്തകമായും അറിവുകളായ് അവതരിച്ചെത്തുന്നു .മരണമില്ലാതെ കാലത്തിനു മറവിയില്ലാതെ മടക്കമില്ലാതെ പലരൂപങ്ങളിലും ഭാവങ്ങളിലുo പലകാലങ്ങളിലുമായി ഗീതകണക്കെ പ്രവഹിക്കുന്നു .ഇതിഹാസങ്ങൾ ,വേദചരിത്രങ്ങൾ വിശ്വാസങ്ങൾ ,പ്രമാണങ്ങൾ അങ്ങനെയങ്ങനെ കാലാന്തരത്തിൽ മായാത്ത അറിവുകൾമഹനീയ ചിന്തകളായി പിറക്കുന്നു .രമണീയ വേദാന്തമോതിയ രമണനെപറ്റി. ത്യാഗത്താൽ തിളങ്ങുന്ന ക്രിസ്തുവിനെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി ...

ആ പുഞ്ചിരി

    ഒരുദിനം നീ മുറിവുകൾ പറ്റിയ ഹൃദയത്തിലേക്ക് ചുണ്ടുകൾ വിടർത്തി അതിലൊളിപ്പിച്ച പാതിയിൽ വിടർന്ന മൊട്ടോടെ കോമള ധന്യയായി മുഖം നോക്കി ആ പകൽ അസ്തമിച്ചു പോകെ ചിരിയതിൽ മറഞ്ഞു ദിവസങ്ങൾ പലതും കൊഴിഞ്ഞു നീയും ദിനങ്ങൾക്കൊപ്പം തിരികെയില്ലാതെ ...ഉരുകുന്നതെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചു മടങ്ങി ആരും മോഹിക്കും മറതീർത്ത മഞ്ഞിനെ തേടി ...അതോർക്കുമ്പോഴാ പുഞ്ചിരി പകലുകൾക്കൊരാമുഖമെഴുതുന്നു

വരുംകാലം

  വരുംകാലമകലെ പൊയ് പോയകാലത്തിലോർത്തു ഇന്നുമൊരു വരുംകാലമെന്ന്.ജീവനെയറിഞ്ഞതാണാദ്യം തിരിച്ചറിവിൻെറ പുലർക്കാലം. പിന്നെ ജീവിതം നുണഞ്ഞു തുടങ്ങിയ കൗമാരം.കടന്നുപോകും കാലത്തിനിടയിൽ നിഴലുകൾ മായ്ച്ചു നേരുകൾ തുറന്നു കാട്ടുന്നു യൗവ്വനം.കാലങ്ങളോരോന്നും ഇന്നലെകളായി മാറുമ്പോൾ നാളെയൊരിന്നാകും .ഇന്നിനെയറിയാതെ ഇന്നലെയെ ഓർത്തു-നാളെയെത്തേടി ഇന്നെന്നതൊരു വെറും വാക്കായി തീരവേ നാളെയെന്നത് നിറംമങ്ങിയ വാർദ്ധക്യമായി വന്നൊടുവിൽ ചുളുങ്ങിയ വിരലുകൾ കൊണ്ടെണ്ണംപിടിക്കാൻ ഹ്രസ്വമാം കാലത്തിലേക്ക് വഴിമാറി ഭാവി പരിണാമം ദിന...

പ്രാർത്ഥന

  മനമുരുകുന്നു, കരളിൽ വേദന തൻ ലാവതിളച്ചു നദിപോലെ ശീതളമാകണമേ ഭാരം പേറി ഉയരാൻ വയ്യ ഹൃദയം അതിലൊരു കമലം ആകണമേ നെഞ്ചിൽ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന കറുപ്പുകൾ ശാന്തതയുടെ വെണ്മേഘങ്ങളായി നിറഞ്ഞൊരാ ഗംഗയിൽ  തെളിയേണമേ ദുഖങ്ങളാകുന്നതെന്തും കരകവിയാതെ താളമായതിൽ ചേരേണമേ അകലെ വിളിക്കുമാ സമുദ്രത്തിനാഴത്തിൽ കുമ്പിടാൻ മാനസം അറിവിൻെറ ഉപ്പുരസം കലരാൻ മാത്രം പാകമാക്കേണമേ കരളിൽ വേദന തൻ ലാവ തിളച്ചു നദിപോലൊഴുകണമേ 

കവിതയോടൊരു പ്രണയം

            ആദ്യമാദ്യം ഒന്നിലും തേടാതെ കവിത മുന്നിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നു . നഗ്നയായ്‌ വർണ്ണനക്കൊത്തൊരു മേനിയെ നിവർത്തി വിടർത്തി മലർന്നുകിടന്നു നദികളിൽ . പഞ്ച ബാണങ്ങൾ വാരിവിതറി അപ്സരയായ് മറഞ്ഞു പൗർണമികളിൽ. നക്ഷത്രങ്ങൾ കയ്യിലേന്തി നൃത്തം വച്ചു ദുഖത്തിൻെറ കൂരിരുൾ നിറമുള്ള രാത്രികളിൽ . തളിരായി പ്രഭാതങ്ങളിൽ ...പലനിറങ്ങളായി പകലിൽ കണ്ടപ്പോഴെല്ലാം നഗ്നയായ്‌ ... ആ നഗ്നത കണ്ടൊരു പ്രണയം തുടങ്ങി ഉടയാട നെയ്യുവാനറിയാതെ ഇന്ന്

പൊട്ടിത്തെറിക്കാതിരുന്ന പടക്കം

പൊട്ടിത്തെറിക്കാതിരുന്നത് കൊണ്ട് മഴയെത്ര കൊള്ളേണ്ടി വന്നു വീര്യത്തിനല്ലാതെ വീണ്ടും വെയിലിലെത്രകിടക്കേണ്ടി വന്നു പോയൊരാഘോഷത്തിൽ പൊട്ടാതെ പാഴായ് വിലയ്‌ക്കൊത്തില്ലെന്നു വെറും പിരാക്ക്‌ വേറെയും പടക്കങ്ങൾതന്നെ വിവിധ തരങ്ങളിൽ ഉച്ചവും നീചവുമായ ശബ്ദങ്ങളിൽ പൊട്ടുന്നതെന്ന്മുന്നോടിയായ് വിധി . കൂടാതെ ഉച്ചത്തിൽപൊട്ടുന്ന തരത്തിൽ നീചനും നീചത്തിൽ ഒച്ചയോടെ പൊട്ടി തെറിക്കുന്നതും. എങ്ങനെ കേട്ടാലും പറയുന്നോർക്കിമ്പം ഉച്ചത്തിലുള്ളവ തന്നെ പടക്കത്തെപ്പറ്റിപ്പറയുമ്പോൾ വിലയിലല്ലകാര്യം പൊട്ടുന്നതിൽ,പ...

ഉറവ

        പതിയെ കുഴിച്ചു തുടങ്ങി പതമുള്ള മണ്ണായതു കൊണ്ട് ഉറവ കാണുമെന്നാശയാൽ . ഉറവയിൽനിന്നും തെളിനീരുണ്ടായി പാദങ്ങൾ നനക്കുന്നതിൻെറ അനുഭൂതിയായിരുന്നു ആദ്യ പ്രതീക്ഷ. മെല്ലെ കുഴി നിറഞ്ഞു പതയുന്ന തെളിനീരുടെ ചിരിയേയും പതിയെ വർഷം വരുമ്പോൾ മണ്ണിൻെറ വിണ്ടയിടങ്ങളിലൂടെയൊഴുകി ഹരിതലോകം മെനയും വേരുകൾക്ക് ഉണർവേകുന്നതിനെയും സ്വപ്നമാക്കി . വേനലിൽ വറ്റാതിരിക്കുവാനും വിണ്ണിൻെറ സൗന്ദര്യം കാണുവാനും വെയിലിൽ ചൂടോടെ ചുവന്ന മുഖം കഴുകുവാനും ആഗ്രഹിച്ചു . ...

കനലുകൾ

    കനലുകൾക്കിഷ്ടം എന്നേരവും താപത്താൽ എരിഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരിക്കാൻ അണഞ്ഞാൽ വെറും കരിക്കട്ടകളാവുമെന്നോർത്താവാം ഇത്രമേൽ ത്യാഗത്താൽ തീയുള്ള ജീവിതം . കനലുകൾക്കെന്നും തീപകരും - താപമൊരു ജീവനും പ്രേരണയും. അതിനൊത്തു തിളക്കവും, വെടിപ്പും, ജ്വലിക്കുന്ന പ്രതാപവും. തീകൊണ്ടു ജീവിതം, മൃദുലബാഷ്പത്തിൽ അകാല മരണവും. തീയുള്ളലോകം കെട്ടുതുടങ്ങുമ്പോൾ കരിനിറം വീണു തുടങ്ങും തനിയെ അണയാൻ മടിച്ചു വീണ്ടും കനലുകളാക്കാൻ കൊതിച്ചു ആത്മാവിൻ കണികകളപ്പോഴും പറ്റിക്കിടന്ന് ഉടലിലെ ജീവനായ് കനലിൻെറ ജീവിതത്തിന...

തീർച്ചയായും വായിക്കുക