Home Authors Posts by മോളി എബ്രഹാം അടപ്പനാംകണ്ടത്തിൽ

മോളി എബ്രഹാം അടപ്പനാംകണ്ടത്തിൽ

19 POSTS 0 COMMENTS

വൃദ്ധവിലാപം

  ദൈന്യം തിങ്ങും മിഴികളിരക്കും ദാനം കിട്ടും ശൂന്യത പകരം കാറ്റിൽ കിരുകിര കരയും കരിയില പോലെ കരളിൽ പൊഴിയും ചറപറ നിറയും നീറ്റൽ പടരും കനവിൽ സ്മൃതിയിൽ ചികയും ഗതകാലം നീറിപ്പുകയും മൗനം കുന്നായ് വാരിപ്പുണരും മൂക പുതപ്പായ് ഓർമ്മയിലോലക്കെട്ടുകൾ താങ്ങി വിറയ്ക്കും കരങ്ങൾ ഉറയ്ക്കാ- കാലുകൾ പേച്ചും വഴിയിൽ തിളയ്ക്കും നോവിൻ വേവായ് വറ്റിൽ വറ്റാ മിഴിനീരുപ്പിടുമപ്പൊഴും കരളിലിളകും സ്നേഹത്തിരവേഗം പകലിൻ പന്തം അണയുമ്പോൾ കണ്ണിൽത്തെളിയും പേടിക്കടലാഴം തെരുവിൽ കണ്ടു മറക്കും മുഖങ്ങ- ളിലൊക...

ചങ്കടൽ

  വൈകിട്ടരിയുമായ് കിതച്ചെത്തും മൗനത്തിൻ, ശ്വാസവേഗ തരംഗങ്ങൾ നിശ്ശബ്ദകടലിൽ, ഓളങ്ങളാകുമ്പോൾ.. ചുടുകഞ്ഞി വിളമ്പിത്തന്ന മിഴികളിൽ ഉപ്പുകടൽ കവിഞ്ഞൊഴുകുമ്പോൾ പരിഭവച്ചാറ്റലിൽ നനഞ്ഞിട്ടും അലിവില്ലാത്തവനെന്ന്, അനുരാഗക്കടലിന്റെ വേലിയിറക്കങ്ങളിൽ... പണിതേടി പട്ടണം തോറും, ഒടുവിൽ നോവിൻ ചുഴികൾ, പ്രതീക്ഷത്തോണി ഉലച്ച പരിഹാസപ്പുഴയുടെ കുത്തൊഴുക്കിൽ.. അനുദിനം വ്യാപ്തിയേറുന്ന ഓർമ്മക്കടലിലെ പരിഭ്രമത്തിരമാലകൾ കരൾത്തീരം തൊടുമ്പോൾ സങ്കടമേഘം, പെയ്തൊഴിയാ പ്രണയം, കീറിയ ചോരച്ചാലുകൾ ...

അയാളെ കാത്ത്

  അയാളെ കാത്ത് ഒരു മണ്ണണ്ണ വിളക്കു പോലും ഉണർന്നിരുന്നില്ല. പരിഭവത്തിൻ നീർത്തോടിൽ മൗനത്തിൻ കെട്ടുവള്ളങ്ങൾ കരുതിയില്ല ഒരുപിടി കറ്റയും. പരിഹാസങ്ങളുതിർത്തതാമശ്രുകണ- ങ്ങളിൽ പുകഞ്ഞു നീറിപ്പടർന്നോരൊറ്റ പ്പെടലിന്നുമിക്കനൽ തൻ നീറ്റലൊന്നാറ്റു വാനൂതിയില്ലൊരു ചെറുകാറ്റു പോലും വിണ്ടൊരിണ്ടൽപ്പാടമാം മനസ്സിൽ വരണ്ടൊരാ മരച്ചില്ലയിൽ ഒറ്റച്ചിറകടി തേങ്ങലായ് വേഴാമ്പൽ വിരഹമായ്. പൊട്ടിവീണില്ലൊരു മഴത്തുള്ളിയും തട്ടിവിളിച്ചില്ല വെയിൽപ്പാണികൾ പുഞ്ചിരിച്ചില്ലൊരു പുലരിപ്പെണ്ണും സഹതപിച്ചില്ലൊര...

ഇന്നലെകൾ

  ഭൂതകാല ചില്ല ചേക്കേറി ഇങ്ങിനി വരാത്ത ദേശാടനക്കിളികൾ ഓർമ്മകൾ തങ്ങി നില്ക്കാറുള്ള ഇടവഴികൾ ഓടിപ്പാഞ്ഞ ചിന്താപഥങ്ങളുടെ നാല്ക്കവലകൾ 'മഴനനയരുതുണ്ണീ' മൊഴിമഴയിൽ നനഞ്ഞ ബാല്യത്തിൻ മഞ്ചാടിമുറ്റം സുരക്ഷിത്വത്തിന്റെ വിരൽത്തുമ്പിൽ തൂങ്ങി അക്ഷരപ്പിച്ചകളുടെ ചിരിപ്പച്ചകൾ കണ്ണീർപ്പാടുകളുടെ സങ്കടപ്പായ തെറുത്ത വേനൽ പുലരികൾ നിറഞ്ഞും കവിഞ്ഞും ഒഴുകിയ ഓർമ്മപ്പുഴകളുടെ വർഷ സന്ധ്യകൾ കിനാവിൻ വർണ്ണാകാശം പ്രണയത്തിൻ ഭ്രാന്താകാശം ഒറ്റപ്പെടലിൻ ശൂന്യാകാശം ഇന്ന്, ഓർമ്മക്കു...

വിരഹപ്പക്ഷി

  പ്രണയക്കുളിരോർത്തോർത്ത് ഓർമ്മക്കൂട്ടിൽ തനിച്ചിരിക്കവെ കരളിൽ പൂത്ത കവിതക്കരിമ്പിൻ മധുരമൂറ്റിയൂറ്റി മൗനരസം വാറ്റി അഴലിന്നണ്ഡങ്ങളിലടയിരിപ്പാൻ, തൂവൽച്ചൂടുമായ് ഇരുൾപ്പക്ഷി നീ കൊക്കുരുമ്മി കൊത്തിയുരസ്സി വലുതാം വൃണം പൊട്ടിയൊലിക്കെ കാത്തതാം പ്രണയപ്പരിഭവച്ചാറ്റലിൽ നീറും നഷ്ടസ്വപ്നവേലിയേറ്റങ്ങളിൽ സ്മരണയിന്നുരുൾ പൊട്ടലിന്നുഷ്ണ വേഗങ്ങൾക്കുശിരാം വേനൽപ്പക്ഷി നീ തിളവേനപ്പൊളളൽ തഴുകും കനവി- ഞ്ചോലകളൊട്ടിക്കീറും നഖമുനകൾ വളരും ഗദ്ഗദം വരളും തൊണ്ടയിൽ ഇരുൾമട കെട്ടിയ മൗനച്ചിറകൾ തട്ടി വ...

ഒരു തിരിഞ്ഞുനോട്ടം

        ഉത്തരം കിട്ടാ ചോദ്യങ്ങളൊന്നൊന്നായ് വന്നൊത്തിരി കുത്തിനോവിച്ചപ്പോഴും പട്ടിണി കൊടികുത്തിയ വഞ്ചിയിൽ പടവാളൊരുക്കി തുഴഞ്ഞ കാലം കൂരിരുൾ ചൂണ്ടുന്ന വിജനപാത തേടിയ തീരം താണ്ടിയ ദൂരങ്ങൾ സമുദ്രം നീന്തിക്കടന്ന പുലരികൾ മരുപ്പച്ചകൾ തേടിയലഞ്ഞ ഉച്ചകൾ സങ്കടക്കാടെരിഞ്ഞ സന്‌ധ്യകൾ മുൻജന്മ സുകൃതക്ഷയ ചെപ്പിലടച്ച് പങ്കപ്പാടിൻ പായ തെറുത്തു വച്ച് ചങ്കിലെ ചോരയാൽ കളം വരച്ച് കടവുകളേറെ വാശിപ്പങ്കായമൂന്നി മുമ്പേ നടന്നവർക്കൊപ്പമെത്തി പള്ളിക്കുടത്തിണ്ണയിൽ പങ്കിട്ട പൊതിച...

കാത്തിരുപ്പ്

    കനക്കുമിരുട്ടുപോലെന്തോ ഒന്ന് എന്നുള്ളിൽ നോവായ് നിറയുന്നു പിന്നെ നീണ്ടു നീണ്ടു പോകുന്നറ്റം കാണാ ആകാശവഴികൾ പോലെ ചക്രവാളച്ചോപ്പിനപ്പുറമെത്തുവാൻ തേർചക്രമുരുട്ടുന്ന വേഗതാളമായ് മടുപ്പിലും വെറുപ്പിലും കെട്ടിമറിയു- മിക്കിളിയോളത്തിൻ ഇളക്കമായ് വിരഹവീഥിയിൽ തെളിവിളക്കായ് ഇന്നലെകളിട്ടേച്ചു പോയ സ്വപ്ന- മുട്ടകളടവച്ചു വിരിയിക്കാൻ കാക്കും കരുതലിൻ കൗതുകത്തൂവലായ് കെട്ടകാലം ചിതയിട്ട മോഹവയലിൽ തേടിയെത്തി പിന്നെയും മുളപൊട്ടും തളിരിളം പ്രതീക്ഷകൾക്കു തണലായ് വൈകുന്ന കത്തോ കാക്ക...

മണ്ണ് പറയുന്നത്

    ഓർക്കണം രണ്ടല്ല നമ്മൾ ഒന്നായിരുന്നു വീണ്ടും ഒന്നാകേണ്ടവർ വിയർത്തും താങ്ങിയും കരുതലിൻ നെഞ്ചായ് സ്നേഹിച്ചും ക്ഷമിച്ചും വാത്സല്യമടിത്തട്ടായ് കണ്ണീരും ചവർപ്പും ഉപ്പിൻ നനവായ് വരൾച്ചയുടെ വിള്ളലുകളിലേയ്ക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞതെല്ലാം ഉൾക്കൊണ്ട്, നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് വളമേകിയും പ്രതീക്ഷകളെ കിളിർപ്പിച്ചും മോഹങ്ങളെ പൂവണിയിച്ചും നിനക്ക് വേണ്ടി... എന്റെമേലുള്ള നിന്റെ സ്വകാര്യ അഹങ്കാരത്തിൽ എനിക്ക് അഭിമാനമുണ്ട് പത്താം നിലയിലെ അഹങ്കാരമാളികയിൽ പൊങ്ങച്ച വർത്തമാനങ്ങൾ മോഹവ...

ചുമര്

            താഴെ തറയിൽ ചവിട്ടി നിർത്തണം മേലെ തലയിൽ താങ്ങി നില്ക്കണം ഇടയിലിടയ്ക്കു മധ്യസ്ഥം നില്ക്കണം നില്പുതന്നെ ശരണമല്ലോ എവിടെയും കാരിരുമ്പ് കരുത്തിനോടു പൊരുതി തോല്ക്കിലും നെഞ്ചുറപ്പ് കാട്ടണം കൈത്താങ്ങു കിട്ടുമെന്ന ചിന്തയും വ്യർത്ഥമെന്നോർത്ത് നിത്യം പുലരണം കാലമെത്ര നിരത്തിയില്ല കവടിയും നിൻനെഞ്ചിലാളും വ്യഥകളൊക്കെ കരി പുരണ്ട വർണ്ണമാക്കി എൻ മുതുകിൽ എഴുതും കവിതയായ് പച്ചകുത്തി പകുത്തെടുത്തു എൻ നെഞ്ചിടത്തിൽ വരച്ച കനവുകൾ ഭ്രാന്തു കൊത്തി...

അറിയാതെ പോയത്

  അവളുടെ മിഴികളിൽ പുഴ നിറഞ്ഞിരുന്നത് എന്റെ സ്വാർത്ഥതയുടെ കാർമേഘങ്ങൾ കൊണ്ടായിരുന്നെന്ന് മോഹത്തിന്റെ പട്ടുടയാടകളിൽ കീറലുകൾ വീഴ്ത്തിയത് എന്റെ ദുശ്ശാഠ്യങ്ങളുടെ നഖമുനകൾ കൊണ്ടായിരുന്നെന്ന് വിരസമായ കാത്തിരുപ്പിന്റെ പരാതിപ്രവാഹങ്ങളിൽ പ്രതീക്ഷകളുടെ കുത്തിയൊലിപ്പിനെ വാഗ്ദാനത്തിട്ടയിലൊതുക്കാമെന്നത് എന്റെ വ്യാമോഹം മാത്രമായിരുന്നെന്ന് കനവിൽ നീറും മരുഭൂപൊള്ളലിൽ കറപ്പു വീണ പ്രണയമുഖം സ്വാർത്ഥതയുടെ മുഖം കറുപ്പിക്കലാണെന്ന എന്റെ തെറ്റിദ്ധാരണ കൊണ്ടായിരുന്നെന്ന് ഒടുവിൽ ചങ...

തീർച്ചയായും വായിക്കുക