Home Authors Posts by അനഘ

അനഘ

Avatar
7 POSTS 0 COMMENTS

താണ ശിരസ്സ്

  തലയാട്ടലുകൾ ശീലമാക്കിയ ജീവിതങ്ങളെ കണ്ടിട്ടില്ലേ തുറന്ന മിഴികളുണ്ടായിട്ടും മറ്റാരുടെയോ പാദങ്ങളിലേക്ക് കാഴ്ചകളൊതുക്കാൻ വിധിക്കെപ്പെട്ടവർ എതിർപ്പുകളടക്കി ശ്വാസമുടക്കി എരിതീയിലമരുന്നവർ വഴിയറിയാത്ത ഉറക്കരാവുകളിൽ സ്വപ്നങ്ങൾ പോലും വഴികാട്ടിയായി എത്താത്തവർ പകൽവെളിച്ചങ്ങളെ വിറയോടെ ഓർമിക്കുന്നവർ പരുഷ ശബ്ദങ്ങളെ മൗനം കൊണ്ടുനേരിട്ടവർ എതിരുകൾക്കെങ്ങിനെ ചിറകു നൽകുമെന്നിന്നും അറിയാത്തവർ പരൽമീനുകൾ തിളങ്ങേണ്ട കറുത്ത കണ്ണുകളിൽ ഉറവ വറ്റാത്ത കണ്ണീർപ്പുഴകൾ ഒളിപ്പിച്ചവർ കദന കഥകൾക...

കവിൾപ്പാടങ്ങളിൽ

  എന്നിലെ നിഗൂഡ വികാര വിചാര വിത്തുകൾ ഇന്നും ഒരു മഴ കാത്തുറങ്ങുകയാണ്... വിണ്ണിലുയരുന്ന പീതവെളിച്ചവും , കൂടെ വരുന്നൊരാ ഭീമൻ മുഴക്കവും എന്തിന് ...ഒരു കുഞ്ഞു കാർമേഘക്കൂട്ടവും ഇന്നതിൻ ഉള്ളത്തിൽ ഉദ്‌ഘോഷ വിളംബരം നടത്താറുണ്ട് അതിന്റെ ഉള്ളറകളെ കോരിത്തരിപ്പിക്കാറുണ്ട്... അതെന്നെല്ലാം കാത്തിലെത്തുന്ന മാത്രയിൽ ഞാനൊരു മോഹ സന്ദേശം വരച്ചു നൽകാറുണ്ട് നിന്റെ നീണ്ടനിദ്രയിന്നിതാ അവസാന രാവിനെ കടന്ന പോലെ, നിന്റെ പുഞ്ചിരിയതാ അടുത്ത പ്രഭാതത്തിൻ കാണിക്കാഴ്ചയാകുന്ന പോലെ... നിലതെറ്റി വഴിതെറ്റി പര...

ഒറ്റമരങ്ങൾ

        വഴികളവസാനിക്കുന്നിടം സ്വപ്നങ്ങൾ പൂക്കുന്നു ചില്ലകളിൽ വിടർന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ കൊഴിഞ്ഞു വീണും ചതഞ്ഞരഞ്ഞും മരിച്ചും മരിക്കാത്ത സ്വപ്നങ്ങൾ സ്വപ്നപ്പൂക്കൾ എടുത്തണിയാൻ ഒന്നിനു മീതെ മറ്റൊന്നായി കൊത്തുകല്ലുകൾ പെറുക്കി അടുക്കി പടികളാരോ ഉയർത്തുന്നു എന്നിട്ടുമുയരാത്തവ ഉയർന്നാൽ ഉറയ്ക്കാത്തവ പടികളെ നോക്കിയകലത്തു നിന്നവർ കാൽവഴുതി വീണവർ മറന്നവർ മറക്കപ്പെട്ടവർ... കാടുകൂട്ടം വളർന്നും മഞ്ഞു വീണുറഞ്ഞും കൽപ്പടവിൻ മരണം നോക്കിനിന്നവർ പൂക്കളെല്ലാം കൊ...

മൃതകൂടങ്ങൾ

പക്ഷെ ഓർക്കുക മരിക്കില്ല നീ. പടിക്കെട്ടുകൾ തട്ടിയിടിച്ച് നീ താഴോട്ട്, ഇനിയും താഴോട്ട് പതിക്കും. അസ്ഥികളിൽ തണുപ്പ് പടരുന്നത്ര വേഗം ഭയം നിന്നെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കും. താഴോട്ട് ഏറ്റവും ഒടുവിലേക്ക് ചിതറിത്തെറിക്കുന്നതിനു മുൻപേ നീ പിടിവള്ളി തേടാം. കണ്ണുകൾ തുറന്നാൽ നിനക്കവിടെയെന്നെക്കാണാം. കരഞ്ഞു കലങ്ങി വിടർന്നു വീർത്ത കണ്ണുകളെ... നിന്നെയവ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കും ഭയപ്പെടരുത്. ഈ ലോകത്ത് നിനക്കു മരണമില്ല. ചിരിയുടെ കിലുക്കം നീ കാതോർക്കുക. വളരെ ദൂരെ , വളരെ വളരെ ദൂരെ അവയുണ്ട്. നിന്നെ തഴുകിയകലുന്ന...

യാമിനി

    ഇരുളിൻ കമ്പളം പൊതിയുന്നു ഇടിമിന്നൽ പായുന്നു, രാത്രി മഴ തേങ്ങുന്നു തോൾ ഭാരമനങ്ങുന്നുവോ? തോണിയിൽ പൊതിക്കെട്ടിറക്കുന്നു തോണി തുഴയേറ്റു വാങ്ങുന്നു കാറ്റു തിമിർക്കുന്നു, അയാളുലയുന്നു മഴച്ചീളുകൾ കുത്തിനോവിക്കുന്നു മനം പിടയുന്നു, യാത്ര പകുതിയോടടുക്കുന്നു പൊതിക്കെട്ടനങ്ങുന്നുവോ ? ശിലയെ പുണർന്ന അവളനങ്ങുന്നുവോ ? തുഴ തെറ്റുന്നു , നില വിണ്ടുതിമിരുന്നു ഇനിയൊരു മരണമില്ലാതെയവൾ മറ്റൊരു ജന്മമില്ലാതെയയാൾ നദിയുടെ യാമങ്ങളിലേക്ക് യാത്രയാവുന്നു ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഒരുമിച്...

പിൻവിളികൾ

  അവസാനത്തെ ഇല കാറ്റിന്റെ തോളിൽ കാലൂന്നി ആകാശത്തേക്കുയർന്നു, അതിവേഗം പായുന്ന അവളുടെ ജീവനു പിന്നാലെ, മഴമേഘങ്ങൾക്കിടയിലൊളിക്കാൻ അവൾ പാടുപെട്ടു ഇനിയാ ഭൂമിയിലേക്കില്ല എന്നാവർത്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു കാതിലെത്തിയ മൗനമൊഴി പിന്തുടർന്ന് പതിരില പിന്നേയും ആരാഞ്ഞു പക്ഷെ എന്തു കൊണ്ട്? നിന്റെ ജീവനതാ ആ മരച്ചുവട്ടിലില്ലേ, തിരിച്ചുവന്നതല്ലേ, തിരിഞ്ഞു നോക്കാഞ്ഞതെന്തേ... എന്നിലെ അവനെ ഞാൻ കൊന്നിരിക്കുന്നു, ആ നിമിഷം ഞാനും മരിച്ചിരിക്കുന്നു, തിരികെ പോകൂ മഞ്ഞുറഞ്ഞ,ചങ്ങലയണിഞ്ഞ മനസ്സിനുള്ളി...

ജീവഗന്ധികൾ

വേദനകൾ നിറച്ച പളുങ്ക് പാത്രം ഒഴുക്കാൻ ഒരു കടൽ തേടിയയാളും മരണത്തെ പരിണയിക്കാൻ വെമ്പുന്ന മറ്റൊരാളും കണ്ടുമുട്ടുന്നു... യാത്ര തുടങ്ങാമെന്നാരോ പറയുന്നു കാൽവണ്ടികൾ ഉരുണ്ടു തുടങ്ങുന്നു കാണാക്കാഴ്ചകളിലേക്കു പാതകൾ തെളിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നു നഷ്ടങ്ങൾ നഷ്ടമായവർ,കൂട്ടത്തിൽ ഒറ്റയായവർ, അഴൽ മെത്തകളിൽ മന്ദഹാസം വരച്ചിടുന്നവർ, സ്നേഹത്തിൽ നിന്നോടിയൊളിക്കുന്നവർ, പ്രണയതരികൾ പെറുക്കിയെടുക്കുന്നവർ, അങ്ങനെയങ്ങനെ... കണ്ണു ചൂണ്ടിയ ഇരയിലേക്കു മുഖംമൂടിയഴിച്ചിരുവരും നോക്കുന്നു. തുറക്കാത്ത വാതിലുകൾ തുറക്കുന്ന...

തീർച്ചയായും വായിക്കുക