Home Authors Posts by AVS

AVS

17 POSTS 2 COMMENTS
1988 - ൽ എറണാകുളം ജില്ലയിൽ ആലുവയ്ക്കടുത്ത് ജനനം. ഡിഗ്രി പഠനത്തിന് ശേഷം ഒരു സ്വകാര്യകമ്പനിയിൽ ജോലി നോക്കുന്നു .കഥയും കവിതയും നോവലുകളും ഇഷ്ടമാണ് . ചെറിയ തോതിൽ കവിതകൾ എഴുതാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു . contact:ctajoob@gmail.com

ഭാഗ്യം

    ഒന്ന് പിന്നിലേയ്ക്കൊരു മാത്ര നോക്കവേ, കുഞ്ഞിളം കൺകളിൽ കാൺമൂ, പ്രതീക്ഷ തൻ തിരിവെട്ടം. കുഞ്ഞുടുപ്പുമായ് അച്ഛന്‍ വരുമെന്നൊരാശ - യാണാ മിഴികളില്‍ കാൺമത്. കൈവീശി നിൽക്കുന്ന നിൽക്കുമാ- മോഹവും നെഞ്ചിലേറ്റി നടന്നയാൾ മെല്ലവേ. ഒരു പുഞ്ചിരിപ്പൂവ് ഏവർക്കുമേകി,തൻ മെയ്യോടു ഭാഗ്യക്കുറികൾ അടുക്കിയ കൊച്ചുപലകയും ചേർത്തു പിടിച്ചയാൾ നഗരവീഥീകൾ പിന്നിട്ടു പോകയായ്. രണ്ട് ആരുമെ വാങ്ങിയില്ലൊരു കുറി പോലുമേ, താരുപോലെ തളർന്നയാൾ വേനലിൽ ... ചിലര്‍ ചിരിച്ചു, ചിലർ തല ചെരിച്ചു , ചില...

കുരിശ്

    ഇതെന്റെ ചോരയാൽ കഴുകുന്നു , ഞാനെൻ ഹൃദന്തമിതിലായ് കൊരുത്തുവയ്ക്കുന്നു. ഇതിന്നു ഭീതിക്കലങ്കാരമാകാം, ഇതിന്നു നീതിക്കൊരപവാദമാകാം. ഇതെന്റെ രക്തം നനച്ചു തുടച്ചെൻ , ജനത്തിനായ്ക്കൊണ്ടു ഞാനേകിടുന്നു. ഇതങ്ങു നാളേയ്ക്കൊരാശ്രയമാകും , ഇതങ്ങു ശാന്തിതൻ അടയാളമാകും . മരിച്ചുയിർക്കുന്ന മാനവസ്നേഹം നിനച്ചു ലോകമുൾപ്പുളകങ്ങൾ ചൂടും . അതിന്നു ഞാനിതാ എന്നെ നൽകുന്നു , അതിന്നു ഞാനെന്റെ ഉയിരു നൽകുന്നു. വരുന്ന കാലങ്ങൾ ഓർത്തങ്ങിരിക്കാൻ വരണ്ടുപോകുമീ സ്നേഹപ്രവാഹം, നിറച്ചുവയ്ക്കുന്നു ഞാനീ,...

കണ്ടുമുട്ടാതിരിക്കട്ടെ…

    കണ്ടുമുട്ടാതിരിക്കട്ടെ പിന്നെയും , കണ്ണിലെന്നും പഴയൊരാ നീ മതി. കൺതടങ്ങൾ കറുപ്പാൽ വരച്ചെന്റെ , ഉൾത്തടങ്ങളെ പൊള്ളിച്ച നീ മതി... വെള്ളുടുപ്പിൽ വിശുദ്ധ, മാലാഖ, വിണ്ണിൽ നിന്നങ്ങിറങ്ങി വരുന്നപോൽ ഓമൽവിദ്യാലയത്തിരുമുറ്റത്തോ- ടിമായവേ ഒളികണ്ണെറിഞ്ഞ നീ ... വാർമുടിച്ചാർത്തു പിന്നിയൊതുക്കിയും ചുണ്ടിലെ ചിരിത്തുണ്ടാൽ മയക്കിയും മിണ്ടുവാനായ് മടികൊണ്ട് വീഥിയിൽ തണ്ടുലഞ്ഞ താർപോലെ നിന്ന നീ... അന്നൊരിക്കൽ മഴപ്പെയ്ത്തു കാണുവാൻ അലസമേതോ വരാന്തയിൽ നിൽക്കവേ, അരികെ വന്നു ചേർന്നു...

ഒരച്ഛൻ പറഞ്ഞത്…..

പലരും മറന്ന നിൻ സ്മൃതിമണ്ഡപത്തിന്‍റെ മുന്നില്‍ ഞാന്‍ ഏകനായ് നിന്നു. പലകുറി നടത്തിയ വിരലിനാല്‍ ഞാന്‍ നിന്‍റെ ഓർമ്മ തന്‍ ശിലകളെ തൊട്ടു. അറിയുന്നുവോ നീ,യൊരച്ഛന്‍റെ വേദന, അതിരു കാണാത്തനന്തമാം വേദന? മുറിവേറ്റ മനസ്സിന്‍റെ ഒരു കോണിലിപ്പൊഴും ചിതലരിക്കാത്ത നിൻ ചിത്രമുണ്ട്, ചിറകു നീർത്തുന്നതിൻ മുമ്പേ മറഞ്ഞൊരു ചിറകറ്റ പക്ഷി തൻ ചിത്രമുണ്ട്. ഇലയനക്കങ്ങളിൽ നിൻ നിഴൽ തിരയുന്നൊ- രമ്മതൻ കണ്ണീരിൻ സാക്ഷിയാകാൻ ഇവിടെയവശേഷിപ്പു ഞാന്‍ മാത്രമെന്ന- താണ,പ്രിയമെങ്കിലും ദുഃഖസത്യം. ഒരു കാട്ടുനീതിയ്ക്കു നീയുമി...

അഭയാർത്ഥികൾ

    പിറന്ന മണ്ണിനെ പിരിയേണ്ടി വന്നവർ, പലായനങ്ങൾ തൻ മുറിവിൽ പിടഞ്ഞവർ, കറുത്ത രാത്രിയൊന്നിരുട്ടി മാറവേ, കൊരുത്ത ജീവിതം നിരത്തിലായവർ. ദുരന്തഭൂമിയിൽ തളർന്നു വീഴ്കിലും ദുരിതവീഥികൾ നടന്നു താണ്ടിയോർ, ഇവർക്കു പേരാണഭയാർത്ഥികൾ, ഇവർ വിധിയ്ക്കു മുന്നിലായ് വിറച്ചു നിന്നവർ . കടന്നുകേറലിൻ, ചെറുത്തുനിക്കലിൻ ചരിത്രമിവിടെയിരു കരകളെ പോലെ . അവക്കിടയിലൂടൊഴുകുന്നു പുഴ പോൽ നിറഞ്ഞ കണ്ണിലെ ഇവർ തന്റെ ദൈന്യം. കവർന്നെടുത്തതാരിവരുടെ സ്വപ്നം ? കളഞ്ഞുപോയതല്ലിവരിലെ മോഹം ... നടന്ന വഴികളെ നര...

ഗുരു*

    ദുരിതമാറാപ്പു തോളിലായ് തൂക്കി, കദനഭാരം തലച്ചുമടാക്കി, രുധിരമാവിയായ് കത്തുന്ന ജീവിത - പ്പെരുവഴിയിൽ തളർന്നൊന്നു വീഴ്കെ... ഏതു സ്വരമെന്റെ കാതിലണയുന്നു ? ഏതു വാക്കെന്റെ ദാഹമാറ്റുന്നു ? മനസ്സു മന്ത്രിപ്പു അക്ഷരം രണ്ടിൽ, വിശ്വമെല്ലാം നിറയുമാ സ്നേഹം ... ഗുരു ... "വരിക ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ നടക്കാം , വഴികളുണ്ടിനിയുമേറെ മുന്നേറാൻ . " ഗുരു പറയുന്നു സ്നേഹോക്തിയാലെൻ മിഴികളിൽ തെല്ലു നനവു പടരുന്നു. ഗുരു വചനത്തിങ്കലില്ല അസത്യം എങ്കിലും ശങ്ക ശിഷ്യനിൽ ബാക്കി ! "അറിവതെങ്ങനെ അ...

ആത്മഗതം

    ഇനിയെത്ര ജൻമങ്ങൾ നീതിബോധത്തിൻ മരക്കുരിശേന്തി ഞാന്‍ ഇതിലെ നടക്കണം? ഇനിയെത്ര ജൻമങ്ങൾ ധർമ്മശാസ്ത്രത്തിന്‍റെ ഗീതകൾ പാടുവാൻ രഥവുമായ് അണയണം? ഇനിയെത്ര ജൻമങ്ങൾ എരിതീയില്‍ കരിയാത്ത ശാഖിയായ് നിന്നു ഞാൻ കല്പനയരുളണം? വാഴ്വിന്‍റെ വാഗ്ദത്ത ഭൂമികൾ തേടാതെ, കർമ്മധർമ്മങ്ങളെ വിസ്മരിച്ചിന്നു നീ, നല്ലയൽക്കാരന്‍റെ സ്വത്തു മോഹിക്കവെ, എന്തിനെൻ ജൻമങ്ങളെന്നോർത്തിടുന്നു ഞാന്‍. നിന്നയോ മർത്ത്യ, ഞാനിത്ര മേൽ സ്നേഹിച്ചു? നിന്നിലൊ എന്നെ ഞാൻ കാണുവാന്‍ ആശിച്ചു? നീ എന്നും കൊ...

ഒരു പ്രാർത്ഥന…

എവിടെ ഞാന്‍ ശാന്തി തിരയേണ്ടതറിയില്ലെ- നിക്കേതാശ്രമത്തിലായ്, ഏതു ഗിരിശൃംഗത്തിൽ? ഒരു മരം വീഴുമ്പോ,ളൊരു വനം തീരുമ്പോൾ ഒരു പുഴയൊഴുക്കറ്റു ജഡമായ് മാറുമ്പോൾ ഒരു വിത്തു പാകാതെ, ഒരു തൈ മുളയ്ക്കാതെ മണ്ണിന്‍റെ ഹൃദയമതു ഊഷരമാകുമ്പോൾ, വിശപ്പാൽ മനുഷ്യർ മരിച്ചു വീണീടുമ്പോൾ, വെറിയാലവർ തമ്മിൽ കൊന്നൊടുക്കീടുമ്പോൾ, ഉറവകള്‍ മണ്ണില്‍,മനസ്സിലും വറ്റിയൊരു ജലകണം തേടിയൊരു പടയൊരുങ്ങീടുമ്പോൾ എവിടെ ഞാന്‍ ശാന്തി തിരയേണ്ടൂ? കൺകണ്ട  ദൈവങ്ങള്‍  കൈവിട്ട കുഞ്ഞിൻ കരച്ചില്‍ തുളച്ചു കാതില്‍ പതിച്ചീടുമ്പോൾ, കാവലാകേണ്ട...

പ്രണയത്തോട്…

    പ്രണയമേ, നീയെന്‍റെ സിരകളിൽ, നുരയുമൊരു ലഹരിയായ് ഇനിയും പടർന്നിടല്ലെ. ഇനിയെനിയ്ക്കാവില്ല പാടിപ്പുകഴ്ത്തുവാൻ, "നീ തന്നെ ജീവിതം" എന്ന മിഥ്യ. ഇനിയെന്നിൽ ബാക്കി,യില്ലൊരു തുള്ളി രക്തവും, നിൻ വഴിപ്പൂക്കൾ ചുവപ്പിക്കുവാൻ. ഇനിയവശേഷി,പ്പതില്ലിറ്റു കണ്ണുനീർ, ദാഹനീരായ് നിനക്കേകുവാനായ്. ഇനിയില്ല നാളുകള്‍ വീണ്ടു,മുൻമാദിയായ് നിന്‍റെ ലോകങ്ങളിൽ വീണുറങ്ങാൻ. പ്രണയമെ, നീയെന്‍റെ നിദ്രകളിൽ വീണ്ടുമൊരു മുഖപടം ചാർത്തി,യണഞ്ഞിടല്ലെ. ഇനിയെനിയ്ക്കാവില്ല വാക്കിൽ നിറയ്ക്കുവാൻ, നീ തന്ന ചുംബന...

ത്രിവക്രഗതി

ഒന്ന് മഥുരയ്ക്കു നീ വരുന്നെന്നോ, കൃഷ്ണ മധുരമീ മൊഴി ചൊന്നതാരോ? ഇരവിൽ ഞാന്‍ കണ്ടതാം സ്വപ്നം, ഇന്നെന്‍റെ നിനവിലായ് അണയുന്നതാമോ? കളിവാക്ക് പറയും ജനങ്ങള്‍, പിന്നെയും കഥയൊന്നു മെനയുന്നതാണോ? ഹൃദയത്തുടിപ്പുകൾ കേൾക്കാം കാതിലായ്, അറിയുന്നതെങ്ങനെ സത്യം? ഒരുവേള  ചോദിച്ചു പോയാൽ, കൂനി തൻ പ്രണയമതു പരിഹാസ്യമാവാം. അതിലൊട്ടു ഖിന്നതയില്ല,എന്നാകിലും അറിയേണ്ടിവൾക്കിന്നു സത്യം. ഒരു ശ്യാമമേഘമീ,മഥുരയിൽ അണയുമ്പോ- ളെല്ലാം മറക്കുന്നവൾ ഞാന്‍. (ആരോ പറഞ്ഞു നീ മഴമുകിൽ വർണ്ണ- മാർന്നൊരു പ്രേമവാരിദമെന്ന്.) ആൺമ...

തീർച്ചയായും വായിക്കുക