Home Authors Posts by AVS

AVS

13 POSTS 2 COMMENTS
1988 - ൽ എറണാകുളം ജില്ലയിൽ ആലുവയ്ക്കടുത്ത് ജനനം. ഡിഗ്രി പഠനത്തിന് ശേഷം ഒരു സ്വകാര്യകമ്പനിയിൽ ജോലി നോക്കുന്നു .കഥയും കവിതയും നോവലുകളും ഇഷ്ടമാണ് . ചെറിയ തോതിൽ കവിതകൾ എഴുതാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു . contact:ctajoob@gmail.com

അഭയാർത്ഥികൾ

    പിറന്ന മണ്ണിനെ പിരിയേണ്ടി വന്നവർ, പലായനങ്ങൾ തൻ മുറിവിൽ പിടഞ്ഞവർ, കറുത്ത രാത്രിയൊന്നിരുട്ടി മാറവേ, കൊരുത്ത ജീവിതം നിരത്തിലായവർ. ദുരന്തഭൂമിയിൽ തളർന്നു വീഴ്കിലും ദുരിതവീഥികൾ നടന്നു താണ്ടിയോർ, ഇവർക്കു പേരാണഭയാർത്ഥികൾ, ഇവർ വിധിയ്ക്കു മുന്നിലായ് വിറച്ചു നിന്നവർ . കടന്നുകേറലിൻ, ചെറുത്തുനിക്കലിൻ ചരിത്രമിവിടെയിരു കരകളെ പോലെ . അവക്കിടയിലൂടൊഴുകുന്നു പുഴ പോൽ നിറഞ്ഞ കണ്ണിലെ ഇവർ തന്റെ ദൈന്യം. കവർന്നെടുത്തതാരിവരുടെ സ്വപ്നം ? കളഞ്ഞുപോയതല്ലിവരിലെ മോഹം ... നടന്ന വഴികളെ നര...

ഗുരു*

    ദുരിതമാറാപ്പു തോളിലായ് തൂക്കി, കദനഭാരം തലച്ചുമടാക്കി, രുധിരമാവിയായ് കത്തുന്ന ജീവിത - പ്പെരുവഴിയിൽ തളർന്നൊന്നു വീഴ്കെ... ഏതു സ്വരമെന്റെ കാതിലണയുന്നു ? ഏതു വാക്കെന്റെ ദാഹമാറ്റുന്നു ? മനസ്സു മന്ത്രിപ്പു അക്ഷരം രണ്ടിൽ, വിശ്വമെല്ലാം നിറയുമാ സ്നേഹം ... ഗുരു ... "വരിക ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ നടക്കാം , വഴികളുണ്ടിനിയുമേറെ മുന്നേറാൻ . " ഗുരു പറയുന്നു സ്നേഹോക്തിയാലെൻ മിഴികളിൽ തെല്ലു നനവു പടരുന്നു. ഗുരു വചനത്തിങ്കലില്ല അസത്യം എങ്കിലും ശങ്ക ശിഷ്യനിൽ ബാക്കി ! "അറിവതെങ്ങനെ അ...

ആത്മഗതം

    ഇനിയെത്ര ജൻമങ്ങൾ നീതിബോധത്തിൻ മരക്കുരിശേന്തി ഞാന്‍ ഇതിലെ നടക്കണം? ഇനിയെത്ര ജൻമങ്ങൾ ധർമ്മശാസ്ത്രത്തിന്‍റെ ഗീതകൾ പാടുവാൻ രഥവുമായ് അണയണം? ഇനിയെത്ര ജൻമങ്ങൾ എരിതീയില്‍ കരിയാത്ത ശാഖിയായ് നിന്നു ഞാൻ കല്പനയരുളണം? വാഴ്വിന്‍റെ വാഗ്ദത്ത ഭൂമികൾ തേടാതെ, കർമ്മധർമ്മങ്ങളെ വിസ്മരിച്ചിന്നു നീ, നല്ലയൽക്കാരന്‍റെ സ്വത്തു മോഹിക്കവെ, എന്തിനെൻ ജൻമങ്ങളെന്നോർത്തിടുന്നു ഞാന്‍. നിന്നയോ മർത്ത്യ, ഞാനിത്ര മേൽ സ്നേഹിച്ചു? നിന്നിലൊ എന്നെ ഞാൻ കാണുവാന്‍ ആശിച്ചു? നീ എന്നും കൊ...

ഒരു പ്രാർത്ഥന…

എവിടെ ഞാന്‍ ശാന്തി തിരയേണ്ടതറിയില്ലെ- നിക്കേതാശ്രമത്തിലായ്, ഏതു ഗിരിശൃംഗത്തിൽ? ഒരു മരം വീഴുമ്പോ,ളൊരു വനം തീരുമ്പോൾ ഒരു പുഴയൊഴുക്കറ്റു ജഡമായ് മാറുമ്പോൾ ഒരു വിത്തു പാകാതെ, ഒരു തൈ മുളയ്ക്കാതെ മണ്ണിന്‍റെ ഹൃദയമതു ഊഷരമാകുമ്പോൾ, വിശപ്പാൽ മനുഷ്യർ മരിച്ചു വീണീടുമ്പോൾ, വെറിയാലവർ തമ്മിൽ കൊന്നൊടുക്കീടുമ്പോൾ, ഉറവകള്‍ മണ്ണില്‍,മനസ്സിലും വറ്റിയൊരു ജലകണം തേടിയൊരു പടയൊരുങ്ങീടുമ്പോൾ എവിടെ ഞാന്‍ ശാന്തി തിരയേണ്ടൂ? കൺകണ്ട  ദൈവങ്ങള്‍  കൈവിട്ട കുഞ്ഞിൻ കരച്ചില്‍ തുളച്ചു കാതില്‍ പതിച്ചീടുമ്പോൾ, കാവലാകേണ്ട...

പ്രണയത്തോട്…

    പ്രണയമേ, നീയെന്‍റെ സിരകളിൽ, നുരയുമൊരു ലഹരിയായ് ഇനിയും പടർന്നിടല്ലെ. ഇനിയെനിയ്ക്കാവില്ല പാടിപ്പുകഴ്ത്തുവാൻ, "നീ തന്നെ ജീവിതം" എന്ന മിഥ്യ. ഇനിയെന്നിൽ ബാക്കി,യില്ലൊരു തുള്ളി രക്തവും, നിൻ വഴിപ്പൂക്കൾ ചുവപ്പിക്കുവാൻ. ഇനിയവശേഷി,പ്പതില്ലിറ്റു കണ്ണുനീർ, ദാഹനീരായ് നിനക്കേകുവാനായ്. ഇനിയില്ല നാളുകള്‍ വീണ്ടു,മുൻമാദിയായ് നിന്‍റെ ലോകങ്ങളിൽ വീണുറങ്ങാൻ. പ്രണയമെ, നീയെന്‍റെ നിദ്രകളിൽ വീണ്ടുമൊരു മുഖപടം ചാർത്തി,യണഞ്ഞിടല്ലെ. ഇനിയെനിയ്ക്കാവില്ല വാക്കിൽ നിറയ്ക്കുവാൻ, നീ തന്ന ചുംബന...

ത്രിവക്രഗതി

ഒന്ന് മഥുരയ്ക്കു നീ വരുന്നെന്നോ, കൃഷ്ണ മധുരമീ മൊഴി ചൊന്നതാരോ? ഇരവിൽ ഞാന്‍ കണ്ടതാം സ്വപ്നം, ഇന്നെന്‍റെ നിനവിലായ് അണയുന്നതാമോ? കളിവാക്ക് പറയും ജനങ്ങള്‍, പിന്നെയും കഥയൊന്നു മെനയുന്നതാണോ? ഹൃദയത്തുടിപ്പുകൾ കേൾക്കാം കാതിലായ്, അറിയുന്നതെങ്ങനെ സത്യം? ഒരുവേള  ചോദിച്ചു പോയാൽ, കൂനി തൻ പ്രണയമതു പരിഹാസ്യമാവാം. അതിലൊട്ടു ഖിന്നതയില്ല,എന്നാകിലും അറിയേണ്ടിവൾക്കിന്നു സത്യം. ഒരു ശ്യാമമേഘമീ,മഥുരയിൽ അണയുമ്പോ- ളെല്ലാം മറക്കുന്നവൾ ഞാന്‍. (ആരോ പറഞ്ഞു നീ മഴമുകിൽ വർണ്ണ- മാർന്നൊരു പ്രേമവാരിദമെന്ന്.) ആൺമ...

വേരറ്റിടുമ്പോൾ

തണലായിരുന്നു തണുപ്പായിരുന്നു, തേൻ കിനിയുന്ന കനിമധുരമായിരുന്നു. കനിവായിരുന്നു, നൽകനവായിരുന്നു, എൻ കുസൃതിയ്ക്കു കളിമുറ്റമായിരുന്നു. യന്ത്രമുനയേറ്റേറ്റു ഏറെ പിടഞ്ഞിന്നു, പാദങ്ങളറ്റു നീ, പാതയില്‍ വീഴവെ, ചേക്കേറുവാനിടമില്ലാത്ത പക്ഷിയും, വേരറ്റു പോകുമെൻ ബാല്യത്തിനോർമ്മയും നിൻ തലയ്ക്കൽ  ഏതു മന്ത്രം ജപിക്കേണ്ടു? കണ്ണുനീരില്ല, കരച്ചിലില്ല കാട്ടുനീതിയെ,ന്നുരുവിട്ടു കവിതയില്ല. "വഴിയരികിൽ വാഴ്വിലായ് വന്നതിനു നന്ദി. പാതയിൽ തണലേകി നിന്നതിനു നന്ദി. തന്നൊരാ  കനവിനും,കനിവിനും നന്ദി മധുരം നിറഞ്ഞ...

പ്രണയസ്മരണ

          ഒരു വിളിപ്പാടകലെ നീ നിന്നുവെങ്കിലും , ഒരു വാക്ക് , നിന്നോടു ചൊല്ലിയില്ല. മിഴികളില്‍ ഞാൻ കണ്ട ,കവിത തന്‍  മലരുകള്‍ പേനത്തലപ്പാ,ലടർത്തിയില്ല. വെയിൽ ചാഞ്ഞുറങ്ങുന്നൊരിടനാഴി തന്നിലായ്, നിന്നെയും കാത്തു ഞാന്‍ നിന്നതില്ല. ഒരു മഴക്കാലത്തും ,നിന്‍ കുടക്കീഴെ ഞാന്‍ ഒരു നാളു,മഭയം തിരഞ്ഞതില്ല. നീ തന്ന പുസ്തക,ത്താളിലായ് ഞാനെന്‍റെ പ്രണയം നിനക്കായ് കുറിച്ചതില്ല. യാത്ര പറയേണ്ടുന്ന നിമിഷത്തില്‍, വ്യർത്ഥമായ് "പിരിയില്ല നമ്മള്‍ " എന്നോതിയില്...

സമരമരച്ചോട്ടിൽ

സമരപുഷ്പങ്ങൾ പൂത്തു നില്‍ക്കുന്ന നിൻ തണലിലിത്തിരി തണുവേറ്റിരിക്കവെ, കനലു പോലെ,യെരിഞ്ഞൊരാ നാളുകള്‍ നിനവിലോടിയെത്തുന്നു പിന്നെയും. പകുതി പ്രഞ്ജയിൽ വിപ്ലവാവേശങ്ങൾ, പകുതി പ്രഞ്ജയിൽ പ്രണയാഭിലാഷങ്ങൾ, ചുണ്ടില്‍,  എരിയുന്ന ലഹരി തൻ കുറ്റികള്‍, നെഞ്ചില്‍ നല്ലൊരാ നാളെ തൻ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍. നോക്കിലഗ്നി നിറച്ചു വെളിപാടുമായ് പാതയോരങ്ങൾ പിന്നിട്ട പകലുകൾ, ചിന്ത രാകി മിനുക്കുവാൻ വാക്കിന്‍റെ പന്തമേന്തി നടന്നൊരാ രാത്രികള്‍. അക്ഷരം കെണ്ടൊരഗ്നിയായ്, വാഴ്വിന്‍റെ ലക്ഷ്യമേറെ തിരഞ്ഞോരു നാളുകള്‍ , വ്യഥ മറക്കു...

പ്രത്യാശ

          ഈ കാലമെല്ലാം കടന്നു പോകും, ഇരുൾ മാറി, വെയില്‍ വന്നു പുഞ്ചിരിക്കും. ഈ വഴിയില്‍ നാം വീണ്ടു,മൊത്തു കൂടും, തോളോടു തോൾ ചേർന്നു നാം നടക്കും. അവിടുണ്ട,വരങ്ങു പോർക്കളത്തിൽ, അടരാടുവാനായ് നമുക്ക് മുന്നില്‍ . അണയാതിരിക്കുവാൻ ജീവിതങ്ങൾ, അവരുടെ വാക്ക് കാതോർത്തിരിക്കാം. ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിത്തോണി തന്നിൽ, കണ്ണീർക്കടൽ താണ്ടി വന്നവര്‍ നാം. ഒരു നല്ല നാളെ തൻ തൂവലാലെ, ചിറകിലാകാശം ഒതുക്കിയോർ നാം. തളരില്ല,തകരില്ല കൈവിടില്ല, കരുണതൻ കാവൽദീപങ്ങൾ നമ്മള്...

തീർച്ചയായും വായിക്കുക