പ്രതിമ

ഇത്‌

പൂതന.

വിധിയിൽ

വെറുങ്ങലിച്ചുപോയ പ്രതിമ.

ഋതുക്കളിലിളകാതെ

തനിച്ചു നിൽക്കുന്നു.

വറ്റിപ്പോയ

സ്‌തനങ്ങളിൽ

രക്തത്തിന്റെ പാടുകൾ.

ഒക്കത്തുവച്ചു കൊടുത്തപ്പോൾ

ഒക്കെയും

ഊറ്റിക്കുടിച്ച പുത്രനെയോർത്ത്‌

ഇങ്ങനെ.

2

പൂതന-

വാക്കുകളിലറംപറ്റിയോൾ.

അധരങ്ങൾക്ക്‌

അല്‌പവ്യായാമമായി

കവലയിലെ

കളളനാണയമായി

ഊരുചുറ്റി

തളർന്നിരിക്കുന്നു,

മോക്ഷമില്ലാത്ത യാത്രിക.

3

പൂതന-

പഴയൊരു വാരിയെല്ലിന്റെ

കണക്കിൽ

ഒടിഞ്ഞ വാക്കുമായി

മുറിഞ്ഞ അധരവുമായി

കനവ്‌ നഷ്‌ടപ്പെട്ട്‌

തനിക്കു പറ്റിയ ചതിയിൽ

വിങ്ങിനിൽക്കുന്നു.

Generated from archived content: poem4_may27.html Author: mohandas_thembalam

അഭിപ്രായങ്ങൾ

അഭിപ്രായങ്ങൾ

അഭിപ്രായം എഴുതുക

Please enter your comment!
Please enter your name here

 Click this button or press Ctrl+G to toggle between Malayalam and English