Home Tags കവിത

Tag: കവിത

രക്തസാക്ഷി

മകനേ നിൻ ശ്രാദ്ധമുണ്ണാൻ വന്ന കാക്കകൾ കരയുന്നു.. മൃത്യുബോധത്തിൻ നടുക്കത്തിലച്ഛന്റെ നെഞ്ചിൽ നെരിപ്പോട് കത്തിയെരിയുമ്പൊഴും നൊമ്പരം മീട്ടുന്ന തന്ത്രികളിലമ്മയുടെ ജീവതാളങ്ങൾ തകർന്നു വീഴുമ്പൊഴും പെയ്യാ വിഷാദമേഘങ്ങളായ് പെങ്ങളുടെ ചൈതന്യ ധാരകൾ വറ്റി വരളുമ്പൊഴും കനവുകൾ ഞെട്ടറ്റ തമസ്സിന്റെ...

പെങ്ങൾ

കേൾക്കുന്നു പെങ്ങളേ,നിന്റെ തേങ്ങൽ കേൾക്കാതിരിക്കുന്നു ഞങ്ങൾ കാണുന്നു പടരുന്ന നിന്റെ രക്തം കാണാതിരിക്കുന്നു ഞങ്ങൾ. അറിയുന്നു നിന്റെ ഹൃദന്തദു:ഖം അറിയാതിരിക്കുന്നു ഞങ്ങൾ.. മാനം തകർക്കുന്ന ബൂട്ടുകൾ മാധുര്യസ്വപ്നം പൊലിക്കുന്ന തോക്കുകൾ.. ഭ്രാന്തമാം മതവൈരയട്ടഹാസങ്ങളിൽ നേർത്തുനേർത്തലിയുന്ന തേങ്ങൽ കേൾക്കുന്നു പെങ്ങളേ ഞങ്ങൾ കേൾക്കാതിരിക്കുന്നു...

വട്ട്…വട്ട്

    എല്ലാര്‍ക്കും വട്ടാണ്...? ഈയെനിക്കും വട്ടാണ്...? വട്ട്....വട്ട്......വട്ട്...വട്ട്....! വട്ട്.....വട്ടാണ്....!?   അങ്ങോട്ട്‌ പോകണോ...? ഇങ്ങോട്ട് പോകണോ...? എങ്ങോട്ടും പോകാ- നൊരിടോമില്ലാതെ...?   എന്നോട് മിണ്ടാതെ..? നിന്നോട് മിണ്ടാതെ..? ആരോടും മിണ്ടാതെ, മണ്ടി നിക്കണ്...?   ഡോട്ടരെ കാണണം..? മരുന്ന് കുറിക്കണം..? എന്നിട്ട്...സുഖായി.. സ്വപ്നോം...കാണണം...?  

കുടിയൊഴിപ്പിക്കുമ്പോൾ

ചിലപ്പോൾ തോന്നും പൂക്കളെയും നക്ഷത്രങ്ങളെയും കുറിച്ചെഴുതി മടുത്തെന്നു. ആ മേഘങ്ങളെ കെട്ടഴിച്ചുവിട്ടേക്കൂ അനുസരണയില്ലാത്ത കുതിരകളാണവ . (ഒരു കവിതാലയത്തിലും കെട്ടാൻ കൊള്ളാത്തവ). നോവുകുഴിച്ചിട്ടതെല്ലാം പൂക്കളായി ചിരിക്കുന്ന കൃഷി നിർത്താൻ പറയൂ. എവിടെയും മുളക്കുന്ന തകരകളാണവ. (ഒരു കൂട്ടാനും കൊള്ളാത്തതു). പ്രണയത്തിന്റെയാ ഒറ്റ മരത്തെ വെട്ടി...

ധാരണ

നക്ഷത്രങ്ങളും നിലാവും എല്ലാം കാണുന്നുണ്ടെന്നു നാം ധരിക്കും. പക്ഷെ അവ ഉറങ്ങുമ്പോൾ മാത്രം പ്രകാശിക്കുന്ന മീനുകളല്ലെന്നു ആരറിഞ്ഞു .

മുറിവ് ഒരു മറ

പെട്ടന്നു പാതി ചാരിയ വാതിൽ ഒരു മുറിവിനെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു. നമ്മൾ അതിനിടയിൽ പോയൊളിക്കുന്നു. ആരൊ തേടി വരുമെന്നു , അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒരു സാറ്റ്‌ വിളിയിൽ തോൽപ്പിക്കപെടുമെന്നു, ഓർത്തോർത്തു നീ ചേർന്നു നിൽക്കുന്നു. ഞാൻ ചേർന്നു നിൽക്കുന്നു. നമ്മൾ ഉമ്മവെയ്ക്കുന്നു. മുറിയിലേക്കു തുറക്കുന്ന / അടക്കുന്ന മുറിവുകളാണു വാതിലുകൾ. അതെ മുറിവു...

പ്രതിമ

യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോളേജിൽ പ്രധാന കവാടത്തിനടുത്ത് പുതിയൊരു പ്രതിമ അനാഛാദനം ചെയ്യപ്പെട്ടു. അവകാശങ്ങളുടെ കൂർത്തു മൂർത്ത ള്ളിപ്പല്ലുകൾ കൊണ്ട് ഗുരുത്വത്തിന്റെ കരിമ്പാറയിൽ ആഞ്ഞു കുത്തിയാണത്രെ പ്രതിമ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്. കാണികളുടെ മൗനം കൊണ്ട് ചിന്തേരിട്ടു മിനുക്കിയപ്പോൾ കാണാനെന്തൊരു ചന്തം! ഇന്നലെകളിൽ അക്ഷരവെളിച്ചം കൊണ്ട് അന്ധകാരം വകഞ്ഞു മാറ്റി അംബരങ്ങളാണ് നിന്റെ അതിരുകളെന്ന് അരുൾ ചെയ്തവൻ തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്നുണ്ട്, വാക്കുകൾ...

ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ

ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ ആ യുവാവിന്റെ മരണ കുറിപ്പിൽ താനൊരു മാവോയിസ്റ്റെന്നും ജീവിതം മടുത്തു അത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നുവെന്നും  രേഖപെടുത്തിയിരുന്നു. അതിലും ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ ആ പോലീസുകാരന്റെ തലയിണ മന്ത്രത്തിൽ കഴുത്തിൽ കുരുക്കിട്ടു കൊന്ന ഒരു യുവാവിനെ പ്രണയപൂർവ്വം പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. പത്രക്കാരുടെ ഭാഷ അത്ര ലളിതമല്ലാത്തതിനാൽ പല കഥകളിൽ ഏതെങ്കിലുമൊന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ വായനക്കാർ നിർബന്ധിതരായിരുന്നു...

എന്റെ പ്രണയം

  കൗമാര കാനനച്ചോലയിൽ നീരാടി ഓർമ്മകൾ വീണ്ടും വിരുന്നു വന്നു കാണാമറയത്തു കാലമേൽപ്പിച്ചുള്ള നോവുകൾ മെല്ലെയുയർന്നു വന്നു ഒന്നിച്ചു നിന്നു കരങ്ങൾ കോർത്തു നെയ്തെടുത്തെത്ര കിനാക്കളെ നാം തമ്മിൽ പിരിഞ്ഞാലുടൻ തന്നെ കാണുവാൻ വെമ്പി വിതുമ്പിയ ഹൃത്തടങ്ങൾ പുസ്തകത്താളിൽ...

ആർക്കാണു ചേതം

മനുഷ്യനോ, ജീവിവർഗ്ഗത്തിലേറ്റം  മുന്തിയവൻ മസ്തിഷ്ക്കമേറെ   വളർന്നവൻ മലയാളക്കരയിലെ മനുഷ്യനോ അക്ഷരമേറെയറിഞ്ഞവനുമെന്നിട്ടോ മാവേലിമന്നൻ വാണരുളിയ  മാമലനാട്ടിൽ ദൈവത്തിന്റെയീ  സ്വന്തം  നാട്ടിൽ ഇന്നു  നടക്കുന്നതെന്തെന്നോ അറിയുകയേവരും  സോദരേ നുരഞ്ഞു  പതഞ്ഞു  പൊങ്ങുന്നു  ദുരയും മൂത്തു  പഴുത്തു  ചീഞ്ഞു നാറുന്നു  പകയും കൊടിയ തിന്മകളെയുമൊടുക്കം നന്മകളാക്കുന്നു...

തീർച്ചയായും വായിക്കുക