പൊയ്മുഖം

 

poymukham

ഇന്നു ഞാന്‍ കണ്ണാടിയിലെന്‍

പ്രതിബിംബം കാണ്‍കേ

ഇതെന്നുടെ മുഖമല്ലെന്ന്‍ ഞാനോര്‍ക്കുന്നു

കണ്ണാടിയും അതുതന്നെ പറയുന്നു

എന്നുറ്റ തോഴരെല്ലാം പറയുന്നു

ഇതു നിന്നുടെ മുഖമല്ല

നിന്‍റെ മുഖം എവിടെയെന്ന്‍

ആരായുന്നു സര്‍വ്വരും

കപടമീ പാരില്‍ വാഴുവാന്‍

ഞാനും യോഗ്യനാകുവാന്‍

നാട്യങ്ങള്‍ തദവസരത്തില്‍ മിന്നിമറയും

ഒരു പൊയ്മുഖമെടുത്തണിഞ്ഞിരിക്കുകയാണിന്ന്‍

പ്രായോഗികതയുടെ പൊയ്മുഖം

നിര്‍വ്വികാരതയുടെ പൊയ്മുഖം

നിസ്സംഗതയുടെ പൊയ്മുഖം

എന്‍റെയാ പഴയ മുഖത്ത്

അശരണര്‍ തന്‍ ആര്‍ത്തനാദങ്ങള്‍

കൂരമ്പുപോല്‍ തറയ്ക്കും രണ്ടുശ്രവണികളുണ്ട്

കദനങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍

കണ്ണീരുപൊടിയും രണ്ടുനയനങ്ങളുണ്ട്

അനീതി കാണുമ്പോള്‍ ഒരല്പ്പമ്പോലും

അടങ്ങിയിരിക്കാത്ത ഒരു നാവുണ്ട്

ചീഞ്ഞുനാറും മര്‍ത്ത്യമനസ്സിന്‍ ദുര്‍ഗന്ധം

തിരിച്ചറിയാന്‍ ഒരു നാസികയുമുണ്ട്

ഉരുളന്‍കല്ലുകള്‍ പാഞ്ഞുവന്നാ

നയനങ്ങള്‍ കുത്തിപൊട്ടിക്കാതിരിക്കാന്‍

കൂര്‍ത്ത വാളോടി വന്നാ

നാക്കറുത്തെടുക്കാതിരിക്കാന്‍

ഞാനെന്‍ മുഖം അഴിച്ചെടുത്ത്

ഒരിടത്തുഭദ്രമായിട്ടെടുത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്

എന്നേലുമീ ലോകം മാറുകയാണേല്‍

എടുത്തണിയുവാനായി

ഇന്നു കാണുന്നതും കേള്‍ക്കുന്നതുമെല്ലാം

ഒരു തമാശയായി തോന്നുന്ന

മിണ്ടാട്ടം മുട്ടിപോയ

ഒരു സര്‍ക്കസ്സ്കോമാളിയുടെ മുഖമാണെനിക്ക്

അംഗവൈകല്യമില്ലാതെ, അസ്വസ്ഥകളില്ലാതെ

ആയുസ്സറ്റു പോകാതെ, ഉലകമിതില്‍

വാഴുവാനിതുപോലൊരു

പൊയ്മുഖമണിയുക നിങ്ങളും കൂട്ടരേ.

അഭിപ്രായങ്ങൾ

അഭിപ്രായങ്ങൾ

അഭിപ്രായം എഴുതുക

Please enter your comment!
Please enter your name here

 Click this button or press Ctrl+G to toggle between Malayalam and English