ഋതു സംഹാരം

നിലാവിന്‍റെ പടികളില്‍ ഇരുന്ന് അമ്മ കാലത്തെ ചികഞ്ഞെടുത്ത് നിരാശയായി;

ഇല്ല ഒന്നുമില്ല.
ഒക്കെ മഞ്ഞുമാത്രം.

ആല്‍തറയുടെ ചാരെ ചീട്ടുകളില്‍ മുഖം പൂഴ്ത്തി
അച്ഛന്‍ നിര്‍വൃതി പൂണ്ടു;

അല്ല എന്തോ ഉണ്ട്.
ഒരു വസന്തത്തിന്റെ
പൊടിപ്പു പോലെ .

നിറം മങ്ങിയ പട്ടുസാരി
ഇസ്തിരിയിട്ട് കൊണ്ട് മകള്‍ പറഞ്ഞു;

ഈ വേനല്‍ എന്നാണ്
അവസാനിക്കുക?

വിജനമായ രാത്രിവണ്ടിയില്‍
ഒരു നിദ്ര സ്വപ്നം കണ്ടു കൊണ്ട്
മകന്‍ അസ്വസ്ഥനായി;

ഒരു പ്രളയം
എന്നാണ് വരിക?

ഞാന്‍
ഞാന്‍ മാത്രം ;

വര്‍ഷത്തിനും വേനലിനും ഇടയില്‍;
വസന്തത്തിനും ഗ്രീഷ്മത്തിനും അകലെ;
പുണ്യത്തിനും പാപത്തിനും അപ്പുറം;
പ്രണയത്തിനും വെറുപ്പിനും താഴെ;
ഒന്ന് പൊട്ടിത്തെറിക്കാന്‍ പോലും ആവാതെ…….

Generated from archived content: poem1_nov26_11.html Author: rs_rajeev

അഭിപ്രായങ്ങൾ

അഭിപ്രായങ്ങൾ

അഭിപ്രായം എഴുതുക

Please enter your comment!
Please enter your name here

 Click this button or press Ctrl+G to toggle between Malayalam and English