ഗീതം ഇരുപത്

എത്രയേറെ മുഷിഞ്ഞിരു, ന്നാറ്റു-
വക്കില്‍ നേരം കളഞ്ഞു ഞാന്‍!

എന്‍ ചെറുതോണിയിപ്പോഴെങ്കിലും
തിട്ടയില്‍നി, ന്നിറക്കണം.

പുഷ്പമാകെ വിടര്‍ത്തി, മാധവം
പിന്മടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിതാ;

വാടി വീണുള്ള പൂക്കളേലുമി
ക്കുടഞാനെന്തു ചെയ്യണം?

നീരൊഴുക്കുകളുച്ചലം; തിര
മാലചേര്‍പ്പു കളാരവം

ജീര്‍ണ്ണ പത്രങ്ങള്‍ മാമരച്ചോട്ടില്‍
വീണു, തൂകുന്നു മര്‍മ്മരം;

നഷ്ടചിത്തയായിങ്ങിരുന്നുകൊ-
ണ്ടുറ്റുനോക്കുവതെങ്ങു ഞാന്‍?

ആറ്റിനക്കരെവ് നിന്നു കേട്ടുവോ
നേര്‍ത്തൊരാ വേണു നിസ്വനം?

കാതു കൂര്‍പ്പിച്ചുകൊണ്ടു കാറ്റുമീ
നീല നീരവ വാനവും-

മെയ്തരിച്ചു നില്‍ക്കുന്നു; നീയിതു
കണ്‍ തുറ, ന്നിനിക്കാണുക!

കടപ്പാട്: കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി Email:akademipublication@gmail.com

Generated from archived content: geethanjali20.html Author: rabeendranath_tagore

അഭിപ്രായങ്ങൾ

അഭിപ്രായങ്ങൾ

അഭിപ്രായം എഴുതുക

Please enter your comment!
Please enter your name here

 Click this button or press Ctrl+G to toggle between Malayalam and English