ഇരുട്ടിൽ പെയ്യുന്ന മഴ

ദൂരെ, മേഘങ്ങൾ

മൂടിപ്പുതച്ചാകാശം,

തണുപ്പിൽ കിടുകിടെ

വിറയ്‌ക്കുന്ന ഭൂമിയും.

ഊഴമിട്ടെത്തും

ഈറൻ കിനാവുകൾ,

മിന്നാമിനുങ്ങുകൾ…

പ്രിയമാണെനിക്കീ

മഴക്കാലരാവിൻ

തോരാത്ത ചില്ലകൾ….

ഉച്ചത്തിൽ ധ്യാനിക്കും

അതിസൂക്ഷ്‌മ ജീവികൾ,

ഇലച്ചാർത്തിൽ

പ്രണയം മന്ത്രിക്കും

മഴത്തുളളികൾ,

ആർത്തിയോടിണയെ-

ത്തിരയും വിരലുകൾ…

പ്രിയമാണെനിക്കീ

മഴക്കാലരാവിൻ

മേളക്കൊഴുപ്പുകൾ…

തുറന്നേകിടക്കുമെൻ

ചില്ലുജാലകം,

നെറ്റിയിലിറ്റും ജലം,

ഇരുട്ടിനെപ്പിളർന്ന

മിന്നൽപ്പിണർ….

മഴ പെയ്‌തു തോർന്നപോൽ

പടിയിറങ്ങുന്നു പ്രാണൻ.

പ്രിയമാണെനിക്കീ

മഴക്കാലരാവിൻ

മരണസങ്കീർത്തനങ്ങൾ.

Generated from archived content: poem1_nov17.html Author: mk_paul

അഭിപ്രായങ്ങൾ

അഭിപ്രായങ്ങൾ

അഭിപ്രായം എഴുതുക

Please enter your comment!
Please enter your name here

 Click this button or press Ctrl+G to toggle between Malayalam and English