ആത്മമോക്ഷത്തിനായ്‌…ഇതിലേ…!

ഒത്തിരി, ഒത്തിരി, ഒത്തിരികാലം-

ഞാനീ ഭൂമിയിൽ ജീവിച്ചിരുന്നു.

ഒത്തിരി നേട്ടങ്ങളുണ്ടാക്കി ഭൂമിയിൽ-

ഒന്നുമില്ലാതെ യാത്രയായി….!

സ്വന്തം ജീവിതഭാരത്താലന്ന്‌-

സാന്ത്വനജീവിതം സാധ്യമായില്ല.

പാവം രോഗികൾക്കായൊന്നും ചെയ്യാൻ-

പാപിയാം എൻമനം തുനിഞ്ഞതില്ല.

ഇന്നെന്റെ ആത്മാവു തേങ്ങിടുന്നു-

ഒരിത്തിരി ശാന്തി പകരുവാനായ്‌

ജീവിതയാത്രയിൽ കഴിയാതെ പോയത്‌-

ജിവിക്കുന്നെൻ മക്കൾ നിറവേറ്റിടുന്നൂ….

ഇന്നെന്റെ മക്കൾ ചെയ്യുന്ന സേവനം-

ഒരായിരം രോഗികൾക്കാശ്വാസമേകും.

ഇന്നെന്റെ ആത്മാവു ശാന്തിനേടി-

മോക്ഷത്തിലേക്കു ഞാൻ യാത്രയായി….!

ജീവിക്കും ഞാനെന്നു ഈ വിശ്വഭൂമിയിൽ-

മരണമില്ലാതെ ഞാൻ ജീവിക്കും

എന്റെ മക്കൾ, എന്റെ പൊന്നുമക്കൾ,

അച്ഛനു നൽകുന്ന അന്ത്യോപചാരം…!

Generated from archived content: poem5_may26_07.html Author: joy_vadakkekara

അഭിപ്രായങ്ങൾ

അഭിപ്രായങ്ങൾ

അഭിപ്രായം എഴുതുക

Please enter your comment!
Please enter your name here

 Click this button or press Ctrl+G to toggle between Malayalam and English