യുദ്ധകാണ്ഡം- യുദ്ധയാത്ര

അജ്ഞനാനന്ദനന്‍ വാക്കുകള്‍ കേട്ടഥ
സജ്ഞാതകൗതുകം സംഭാവ്യ സാദരം
അജ്ഞസാ സുഗ്രീവനോടരുള്‍ ചെയ്തിതു
”ഇപ്പോള്‍ വിജയമുഹൂര്‍ത്തകാലം പട-
യ്ക്കുല്‍ പന്നമോദം പുറപ്പെടുകേവരും
നക്ഷത്രമുത്രമതും വിജയപ്രദം
രക്ഷോജനര്‍ക്ഷമാം മൂലം ഹതിപ്രദം
ദക്ഷിണനേത്ര സ്പുരണവുമുണ്ടു മേ
ലക്ഷണമെല്ലാം നമുക്കു ജയപ്രദം
സൈന്യമെല്ലാം പരിപാലിച്ചുകൊള്ളണം
സൈന്യാധിപനായ നീലന്‍ മഹാബലന്‍
മുമ്പും നടുഭാഗവുമിരുഭാഗവും
പിമ്പടയും പരിപാലിച്ചുകൊള്ളുവാന്‍
വമ്പരാം വാനരന്മാരെ നിയോഗിക്ക
രംഭപ്രമാഥിപ്രമുഖരായുള്ളവര്‍.
മുമ്പില്‍ ഞാന്‍ മാരുതികണ്ഠവുമേറി മല്‍-
പിമ്പേ സുമിത്രാത്മജനംഗദോപരി
സുഗ്രീവനെന്നെപ്പിരിയാതരികവേ
നിര്‍ഗ്ഗമിച്ചീടുക മറ്റുള്ള വീരരും.
നീലന്‍ ഗജന്‍ ഗവയന്‍ ഗവാക്ഷന്‍ ബലി
ശൂലിസമാനനാം മൈന്ദന്‍ വിവിദനും
പങ്കജ സംഭവസൂനു സുഷേണനും
തുംഗന്‍ നളനും ശതബലി താരനും
ചൊല്ലുള്ള വാനരനായകന്‍മാരോടു
ചൊല്ലുവാനാവതല്ലാതോരു സൈന്യവും
കൂടിപ്പുറപ്പെടുകേതുമേ വൈകരു-
താടലുണ്ടാകരുതാര്‍‍ക്കും വഴിയ്ക്കെടോ!”
ഇത്ഥമരുള്‍ചെയ്തു മര്‍ക്കട സൈനിക-
മദ്ധ്യേ സഹോദരനോടും രഘുപതി
നക്ഷത്രമണ്ഡലമദ്ധ്യേ വിളങ്ങുന്ന
നക്ഷത്ര നാഥനും ഭാസ്കരദേവനും
ആകാശമാര്‍ഗേ വിളങ്ങുന്നതുപോലെ
ലോകനാഥന്മാര്‍ തെളിഞ്ഞു വിളങ്ങിനാര്‍.
ആര്‍ത്തുവിളിച്ചു കളിച്ചു പുളച്ചു ലോ-
കാര്‍ത്തി തീര്‍ത്തീടുവാന്‍ മര്‍ക്കട സഞ്ചയം
രാത്രിഞ്ചരേശ്വരരാജ്യം പ്രതി പര-
മാസ്ഥയാ വേഗാല്‍ നടന്നുതുടങ്ങിനാര്‍:
ധാത്രിയലൊക്കെ നിറഞ്ഞു പരന്നൊരു
വാര്‍ദ്ധി നടന്നങ്ങടുക്കുന്നതുപോലെ
ചാടിയുമോടിയുമോരോ വനങ്ങളില്‍
തേടിയും പക്വഫലങ്ങള്‍ ഭുജിക്കയും
ശൈലവനനദീജാലങ്ങള്‍ ‍ പിന്നിട്ടു
ശൈലശരീരികളായ കപികുലം
ദക്ഷിണ സിന്ധുതന്നുത്തരതീരവും
പൂക്കു മഹേന്ദ്രാചലാന്തികേ മേവിനാര്‍.
മാരുതി തന്നുടെ കണ്ഠദേശേനിന്നു
പാരിലിറങ്ങി രഘുകുലനാഥനും
താരേയകണ്ഠ മമര്‍ന്നു സൗമിത്രിയും
പാരിലിഴിഞ്ഞു വണങ്ങിനാനഗ്രജം .
ശ്രീരാമലക്ഷ്മണമാരും കപീന്ദ്രരും
വാരിധിതീരം പ്രവേശിച്ചനന്തരം
സൂര്യനും വാരിധിതന്നുടെ പശ്ചിമ-
തീരം പ്രവേശിച്ചിതപ്പോള്‍ നൃപാധിപന്‍
സൂര്യാത്മജനോടരുള്‍ച്ചെയ്തിതാശു” നാം
വാരിയുമുത്തു സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്തു
വരാന്നിധിയെക്കടപ്പാനുപായവും
വീരരായുള്ളവരൊന്നിച്ചു മന്ത്രിച്ചു
പാരാതെ കല്പ്പിക്കവേണമിനിയുടന്‍
വാനര സൈന്യത്തെ രക്ഷിച്ചുകൊള്ളണം‍
സേനാധിപന്മാര്‍ കൃശാനുപുത്രാദികള്‍
രാത്രിയില്‍ മായാവിശാരദന്മാരായ
രാത്രിഞ്ചരന്മാരുപദ്രവിച്ചീടുവോര്‍”
ഏവമരുള്‍ചെയ്തു സന്ധ്യയും വന്ദിച്ചു
മേവിനാന്‍ പര്‍ വതാഗ്രേ രഘുനാഥനും
വാനരവൃന്ദം മകരാലയം കണ്ടു
മാനസേ ദീതി കലര്‍ന്നു മരുവിനാര്‍,
” നക്രചക്രൗഘഭയങ്കരമെത്രെയു-
മുഗ്രം വരുണാലയം ഭീമനിസ്വനം
അത്യുന്നതതംഗാഢ്യ മഗാധമി-
തുത്തരണം ചെയ് തിന്നരുതാര്‍ക്കുമേ
ഇങ്ങിനെയുള്ള സമുദ്രം കടന്നു ചെ-
ന്നെങ്ങിനെ രാവണന്‍തന്നെ വധിക്കുന്നു?”
ചിന്താപരവശന്‍മാരായ്ക്കപികളു-
മന്ധബുദ്ധ്യാ രാമപാര്‍ശ്വേ മരുവിനാര്‍
ചന്ദ്രനുമപ്പോളുദിച്ചു പൊങ്ങിടിനാന്‍
ചന്ദ്രമുഖിയെ നിരൂപിച്ചു രാമനും
ദു:ഖം കലര്‍ന്നു വിലാപം തുടങ്ങിനാ-
നൊക്കെ ലോകത്തെയനുകരിച്ചീടുവാന്‍
ദു:ഖഹര്‍ഷഭയക്രോധലോഭാദികള്‍
സൗഖ്യമദകമോഹകാമജന്‍മാദികള്‍
അജ്ഞാനലിംഗത്തിനുള്ളവയെങ്ങിനെ
സുജ്ഞാനരൂപനായുള്ള ചിദാത്മനി
സംഭവിക്കുന്നു വിചാരിച്ചു കാണ്‍കിലോ
സംഭവിക്കുന്നതിനു ദേഹാഭിമാനിനാം
കിം പരമാത്മനി സൗഖ്യാദു:ഖാദികള്‍?
സംപ്രസാദത്തിങ്കലില്ല രണ്ടേതുമേ
സം പ്രതി നിത്യമാനന്ദമാത്രം പരം
ദുഖാദി സര്‍വ്വവും ബുദ്ധിസംഭൂതങ്ങള്‍
മുഖ്യനാം രാമന്‍ പരാത്മാ പരന്‍ പുമാന്‍.
മായാഗുണങ്ങളില്‍ സംഗതനാകയാല്‍
മായാവിമോഹിതന്മാര്‍ക്കു തോന്നും വൃഥാ
ദു:ഖിയെന്നും സുഖിയെന്നുമെല്ലാ , മതു-
മൊക്കെയോര്‍ത്താലബുധന്മാരുടെ മതം

Generated from archived content: ramayanam84.html Author: ezhuthachan

അഭിപ്രായങ്ങൾ

അഭിപ്രായങ്ങൾ

അഭിപ്രായം എഴുതുക

Please enter your comment!
Please enter your name here

 Click this button or press Ctrl+G to toggle between Malayalam and English