ആത്മഗതം

സങ്കടത്തിൻ സമുദ്രം മനസിൽ

തുളളി മദിച്ചു രസിക്കുന്നു.

വാക്കുകൾ വാൾമുനയായെന്റെ

നെഞ്ചകം കീറിമുറിക്കുന്നു.

നെഞ്ചിലെ കിനാവിന്റെ ചില്ലുകൊട്ടാരം

തഞ്ചത്തിലൊട്ടും തകർക്കരുതേ!

മിഴിനീരിലുപ്പിന്റെ രുചിയറിയുന്നു.

കരയുന്നരാത്രികൾ

എരിയുന്ന കനലെന്റെ

ഏകാന്തവേളകൾ

ദീർഘനിശ്വാസങ്ങൾ.

ആവലാതികൾ ഉളളിലൊതുക്കി-

വിങ്ങിയവികാരങ്ങൾ

ചിറപൊട്ടി ഒഴുകി

നൊമ്പരം കശക്കിയെറിയുമ്പോഴും

മുറിവിലേയ്‌ക്കെരിവിറ്റ്‌ വീഴ്‌ത്താതെ

ഒരു കൊച്ച്‌ സാന്ത്വനമാകുമോ?

Generated from archived content: poem2_sep.html Author: sreekala_poothakkulam

അഭിപ്രായങ്ങൾ

അഭിപ്രായങ്ങൾ

അഭിപ്രായം എഴുതുക

Please enter your comment!
Please enter your name here

 Click this button or press Ctrl+G to toggle between Malayalam and English