Authors Posts by ശബ്നം സിദ്ദീഖി

ശബ്നം സിദ്ദീഖി

ശബ്നം സിദ്ദീഖി
79 POSTS 0 COMMENTS
ഉർദുവിലും കൊമേഴ്സിലും ബിരുദാനന്ത ബിരുദം. കാലിക്കറ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഇൻറർസോൺ കലോൽസവത്തിൽ സർഗ്ഗ പ്രതിഭ (2008) ഇപ്പോൾ ഹയർ സെക്കണ്ടറി അദ്ധ്യാപകൻ..

ദൈവങ്ങളോട് അപേക്ഷ

നിങ്ങളുടെ കഴിഞ്ഞതും വരാനിരിക്കുന്നതുമായ അവതാരങ്ങൾ ഒരു വെള്ളപ്പേപ്പറിലെങ്കിലും എഴുതിത്തരിക. എന്റെ പിച്ച പാത്രത്തിൽ വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ കണക്കെടുക്കുമ്പോൾ നാണയത്തുട്ടായി അവതരിക്കാതിരിക്കുക. തിളച്ചു മറിയുന്ന കഞ്ഞിക്കലങ്ങളിൽ വെളുത്ത വറ്റായി പിറവിയെടുക്കാതിരിക്കുക. ചമ്മന്തിയരക്കാൻ അമ്മിയിൽ വെച്ച ഉപ്പും മുളകുമായി അവതരിക്കാതിരിക്കാൻ കരുണയുണ്ടെങ്കിൽ ശ്രമിക്കുക. ജീവിതസുഖം അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ കക്കൂസ് മുറികളിൽ പിറവിയെടുക്കാതിരിക്കുക. ലോകം മുഴുവനും നിങ്ങളുടെതായിരുന്നിട്ടും എന്റെ രഹസ്യയിടങ്ങളിൽ ജന്മമെടുക്കണമെന്ന് വാശി പിടിക്കാതിരിക്കുക. എഴുത്തുകാരന്റെ തൂലികയിലും വായിക്കുന്ന പുസ്തകങ്ങളിലും ചിന്തകന്റെ തലച്ചോറിലും ഇനിയെങ്കിലും കൂടുകെട്ടിത്താമസിക്കാതിരിക്കുക. വിശുദ്ധ സ്ഥലമായി പ്രഖ്യാപിച്ച് ഭക്തജനങ്ങൾ കയ്യടക്കുമ്പോൾ പടി കടത്തപ്പെടുന്നവരുടെ കണ്ണീർത്തുള്ളികൾ കൂടെ കാണാൻ ശ്രമിക്കുക. റെയിൽവേ പുറംപോക്കിലും ഗുഹാമുഖങ്ങളിലും നിങ്ങൾ അതിഥിയായി വരാതിരിക്കുക. ഇലനക്കിപ്പട്ടികളുടെ ചിരി നക്കികളായി ചങ്ങാത്തം കൂടാതിരിക്കുക. വെയിലും മഴയും കാക്കാൻ അഴയിൽ കെട്ടിക്കുണ്ടാക്കിയ തമ്പുകളിൽ ഐശ്വര്യങ്ങളായി വന്നു ചുമരുകളിൽ ആത്മഹത്യ ചെയ്യാതിരിക്കുക.  

പച്ചക്കുതിരകൾ

ചെളിയിലിറങ്ങിയ വേരുകൾ മോലോട്ട് ഇടമുറിയാതെ എത്തിച്ചു കൊടുക്കുന്ന ജീവജലം ഊറ്റിക്കുടിക്കാൻ അഞ്ചാണ്ടു കഴിയുമ്പോൾ പാറി വരാറുണ്ട് സുന്ദക്കുട്ടൻമാരായ പച്ചക്കുതിരകൾ. ഏണി വെച്ചും കൈ കൊടുത്തും സായൂജ്യമടയുന്ന നീരുവറ്റിയ നെല്ലോലകൾ കാറ്റിനൊപ്പം ഇടത്തോട്ടും വലത്തോട്ടും പാറിക്കളിക്കാറുമുണ്ട്. നിലത്തിറങ്ങാൻ മടിച്ച പച്ചക്കുതിരകൾ വായുമാർഗ്ഗം പുതിയ വയലേലകൾ തേടി വേഗത്തിൽ പറക്കാറുമുണ്ട്. വയലുകൾ മുഴുവൻ തങ്ങളുടെതാണെന്ന് വീമ്പു പറയുമ്പോഴും ചെളി പിടിച്ച വേരുകൾ പിന്നെയും വെളിച്ചം കാണാത്ത മൺകൂനകളിൽ മോലോട്ട് കൊടുക്കാനുള്ള ജീവജലത്തുള്ളികൾക്കായി പരക്കം പായുന്നുണ്ടാവും.

മാറാപ്പ്

ഈ മാറാപ്പ് ഇവിടെ തെരുവിൽ ഇറക്കി വെക്കുന്നു. ഉള്ളിൽ ചീഞ്ഞുനാറുന്ന മാലിന്യക്കൂമ്പാരങ്ങൾ വഴിയാത്രക്കാർക്കായി ഇവിടെ തുറന്നു വെക്കുന്നു. മാനം വിറ്റതിന്റെ വരവുചെലവുകൾ വരിയും നിരയുമായി നിറം പിടിപ്പിച്ചു വരച്ചു വെച്ചതിന്റെ ബാക്കിപത്രങ്ങൾ. ഒളിഞ്ഞുനോട്ടത്തിന്റെ വൈറലായ ലൈവുകൾ. തട്ടിയെടുത്ത മനുഷ്യ മാനത്തിന്റെയും മാംസത്തിന്റെയും വിഘടിക്കപ്പെടാതെ കിടക്കുന്ന ചെറുകഷ്ണങ്ങൾ. കുതികാൽ വെട്ടിന്റെ സൂത്രവാക്യങ്ങൾ. തമ്മിലടിപ്പിച്ചു കൊന്നും തിന്നും തീർത്ത ശരീരങ്ങൾ തെറിപ്പിച്ച ചോരപ്പാടുകൾ. ബന്ധങ്ങൾ അറുത്തുമാറ്റി കബന്ധങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചെടുത്ത സ്റ്റിംഗ് ഓപ്പറേഷനുകൾ. നഗ്നരാജാവിന് നാണം തുന്നിക്കൊടുത്തതിന് കൂലിയായി കിട്ടിയ സമ്മാനത്തിന്റെ ചിതലെടുക്കാത്ത ഭാഗങ്ങൾ. ഒറ്റിക്കൊടുത്തു നേടിയ വെള്ളിക്കാശുകൾ.. ഈ വിഴുപ്പുഭാണ്ഡം ഇനിയും വഹിക്കാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ "മാപ്പ് " എന്നെഴുതി മാലോകർക്കായി വഴിത്താരയിൽ തുറന്നു വെക്കുന്നു. കാക്കകൾ കൊത്തിവലിച്ചതിന്റെ അവശിഷ്sങ്ങൾ തെരുവുപട്ടികൾക്കു ദാനം കൊടുത്ത മഹാമനസ്കതയ്ക്കു മംഗളാശംസകൾ  

ചോണനുറുമ്പുകൾ

മൃതശരീരങ്ങളിലെ ചോരയൂറ്റിക്കുടിക്കാൻ മരണം കഴിഞ്ഞു നാഴികകൾക്കു ശേഷം മന്ദം മന്ദം നടന്നു വരാറുണ്ട് കാക്കി വേഷമിട്ട ചോണനുറുമ്പുകൾ. ചക്കരക്കുടങ്ങളിൽ മധുരം നുണഞ്ഞു പിന്നിലെ ഭരണി നിറച്ചാൽ മന്ദം മന്ദം നടന്നു വീടണയാറുമുണ്ട് ചോണനുറുമ്പുകൾ. തലമുറകൾക്കു നൊട്ടിനുണയാനുള്ള മധുരം വീട്ടിനുള്ളിലെ രഹസ്യ അറകളിൽ സൂര്യപ്രകാശം കാണാതെ പൂഴ്ത്തിവെച്ചു കാത്തിരിക്കാറുമുണ്ട് ചോണനുറുമ്പുകൾ. മുങ്ങി മരിച്ചവന്റെ അടിവസ്ത്രവും തൂങ്ങിയവന്റെ കാലടികളും പര്യവേഷണം നടത്തി പിന്നാമ്പുറങ്ങളിലേക്ക് ഊളിയിട്ടു പോകുമ്പോഴും വേഗത കുറവാണെന്ന പഴി കേൾക്കണം. തന്നെക്കാൾ വലിയ ഭാരം ഉയർത്തുമ്പോഴും ഒന്നിനും കൊള്ളാത്തവനായി പഴികേൾക്കാനായി പിറന്ന ജന്മമായി ഇനിയും അരിച്ചു നടക്കണം... ബൂട്ടുകൾക്കിടയിൽ കിടന്ന് ഞരങ്ങിത്തീരും വരെ  

കവിതകൾ

കണ്ണും കാതുമുള്ളവന്റെ വായ ബലമായി പൊത്തി വെക്കുമ്പോൾ വിരൽ തുമ്പിലൂടെ സ്വതന്ത്രമാവുന്ന നിലവിളികളാണു കവിതകൾ. അടിയിൽ നിന്നുള്ള അഗ്നിയുടെ താപവും അകത്തു നിന്നുള്ള മർദവും ഒന്നിച്ചു വന്നു നോവിച്ചപ്പോൾ ആവി പോകാൻ മാത്രമുള്ള സുഷിരത്തിലൂടെ ആകാശം തേടിപ്പറക്കുന്ന ചൂളം വിളികളാണു കവിതകൾ. കെട്ടിനിർത്തിയ വെള്ളത്തുള്ളികൾ ഒഴുകാൻ കഴിയാതെ മൗനമാചരിക്കുമ്പോൾ ഉറക്കം കെടുത്താനായി ജന്മമെടുക്കുന്ന കൊതുകുകളാണു കവിതകൾ. ആവാസസ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്നും ആട്ടിയകറ്റപ്പെട്ടു തെരുവിന്റെ ദൈന്യതകളിൽ തള്ളിനീക്കപ്പെടുന്ന പട്ടി ജന്മങ്ങളുടെ അർധരാത്രികളിലെ ഓരികളാണു കവിതകൾ.. ദാഹജലം കിട്ടാതെ വരണ്ടുണങ്ങിയ വിത്തുകൾ കണ്ണീർ തുള്ളികൾ കുടിച്ചു തോടു പൊട്ടിച്ചു പുറത്തേക്കു നീട്ടുന്നതലയും മണ്ണിലേക്ക് താഴ്ത്തുന്ന വേരുകളുമാണു കവിതകൾ. ആത്മസംഘർഷങ്ങൾ തീർത്ത സമരങ്ങൾക്കൊടുവിൽ തീയും വെളിച്ചവും ശബ്ദവുമായി പൊട്ടിച്ചിതറുന്ന വെടിമരുന്നുകളാണു കവിതകൾ.  

ചിറ്റമ്മ

സ്നേഹം തന്നിരുന്ന അമ്മ മരിച്ചിരിക്കുന്നു. മകനേയെന്നു വിളിച്ചു നെറുകയിൽ മുത്തം നൽകി ഉറക്കം വരാത്ത രാത്രികളിൽ ഷാജഹാന്റെയും മുംതാസ് മഹലിന്റെയും കഥ പറഞ്ഞിരുന്ന അമ്മ കാലപ്രവാഹത്തിൽ സ്വർഗ്ഗം പൂകിയിരിക്കുന്നു. രുചിയൂറുന്ന ബിരിയാണി വായിൽ വാരിത്തന്നപ്പോഴും ഇഖ്ബാലിന്റെ സാരെ ജഹാം സെ ഗാനം മൂളിപ്പാടിയിരുന്ന അമ്മ ശാന്തി തേടി മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ചിറ്റമ്മ അമ്മയോളം വരില്ലല്ലോ. ബിരിയാണിക്കു പകരം നിൽക്കാൻ പച്ചക്കറി സാമ്പാറിന് കഴിയുമോ? താജ്മഹലിന്റെ സ്നേഹക്കഥകളും ഇഖ്ബാലിന്റെ ആർദ്രമായ വരികളും ചിറ്റമ്മയ്ക്കറിയില്ല പോലും. ഗസലിന്റെ വരികൾക്കു പകരം ജാസിന്റെ സംഗീതം ആർക്കു വേണം. ചിറ്റമ്മയുടെ മുമ്പിലിരിക്കുമ്പോൾ ഓർമ്മകൾ വീണ്ടും പെറ്റമ്മയുടെ കൂടെ വലം വെച്ചു നടക്കുന്നു. അച്ഛൻ വെടിയേറ്റപ്പോഴും അമ്മയുടെ കൈകളിൽ സുരക്ഷിതമായിരുന്നു ബാല്യം. ഇന്നലെ ചിറ്റമ്മയും ചിറ്റപ്പനും മന്ത്രിക്കുന്നതു കേട്ടു അവൻ...

മെലിഞ്ഞ പുഴ

മെലിഞ്ഞ പുഴ ......................... വയറൊട്ടി അങ്ങിങ്ങായി വെള്ളാരം കല്ലുകൾ വെളിച്ചമായി മിന്നുന്ന മെലിഞ്ഞൊട്ടിയ പുഴയ്ക്കും സന്തോഷകരമായ ഒരു ബാല്യവും സാഹസികമായൊരു കൗമാരവും ശക്തമായൊരു യുവത്വവുമുണ്ടായിരുന്നു. ബാല്യം ............ കൊച്ചു കുട്ടികളുടെ ആർപ്പുവിളികൾക്കായി നെഞ്ചിൽ ഊഞ്ഞാലൊരുക്കി കാലവർഷം മുറുക്കിത്തുപ്പിയ ചുവന്ന നീരുമായി കരകളെ ആശ്ലേഷിച്ചു കുതിച്ചുപാഞ്ഞിരുന്നു. കൗമാരം ................. കുസൃതികൾ കുറഞ്ഞെങ്കിലും സാഹസികമായി പരന്നൊഴുകി പാറക്കെട്ടുകളിൽ പ്രണയ ചുംബനങ്ങൾ അർപ്പിച്ചു മണൽക്കൊലുസുകൾ കിലുക്കി നാണം കുണുങ്ങി ഒഴുകിയിരുന്നു യൗവ്വനം .............. ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന പകലുകളിലും സൂര്യന്റെ പ്രതിബിംബത്തിനു നെഞ്ചിൽ വിരുന്നൊരുക്കി കൈവഴികൾ ജനിപ്പിച്ചു ഓളങ്ങളില്ലാതെ പരന്നൊഴുകിയിരുന്നു. വിസർജ്യങ്ങൾ സ്വന്തം മടിത്തട്ടിൽ ഏറ്റുവാങ്ങി മനുഷ്യജന്മങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിച്ചു സ്വയം അശുദ്ധയായി മാറി. ഒളിഞ്ഞുനോട്ടങ്ങളും കുത്തുവാക്കുകളും പരിഭവങ്ങളില്ലാതെ ഏറ്റുവാങ്ങി നിർവ്വികാരയായി ഒഴുകിപ്പരന്ന കാലം. വാർധക്യം ................. കൈ വഴികൾ പുതിയ ജീവിതങ്ങൾ കെട്ടിപ്പടുത്തപ്പോൾ വെള്ളം ലഭിക്കാതെ മെലിഞ്ഞു തുടങ്ങി ഒഴുകാൻ ശക്തിയില്ലാതെ മണ്ണിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കാലാവധിയും കാത്തിരിക്കുന്നു. വെയിൽതട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന വെള്ളാരം കല്ലുകൾ പ്രായം വിളിച്ചോതുന്നു. പിന്നിട്ട വഴികളിലേക്ക് പിന്നെയും പിന്നെയും തിരിഞ്ഞു നോക്കി കാലം തീർത്ത തുടലുകളിൽ ബന്ധനസ്ഥയായി കണ്ണീർ വറ്റി...

വേനൽക്കവിതകൾ

  പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്ന സൂര്യനെ നോക്കി എങ്ങനെ ദു:ഖത്തിന്റെ കവിതയെഴുതും? കണ്ണീർ തുള്ളികൾ ആദ്യമേ വറ്റിയിരുന്നു. പിന്നെ വിയർപ്പുതുള്ളികളും. ചുക്കിച്ചുളിഞ്ഞ തൊലിക്കുള്ളിൽ ചോരപ്പാടുകൾ തേടുന്ന വെയിൽ നാക്കുകൾ. ചോര വറ്റിയ ശരീരങ്ങൾ ചുടുനിശ്വാസങ്ങൾതട്ടി പറന്നു പോകുന്നതും കാത്തിരിക്കുന്നു. മാനത്തിന്റെ ചെറു ചുംബനം കാത്ത് വിടരാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന വിത്തുകൾ നിശ്ശബ്ദതയുടെ താരാട്ടു കേട്ടുറങ്ങുന്നു. ഇനിയെങ്കിലും ഈ ചിരി നിർത്തുക. തമാശകൾ ഇപ്പോൾ കാണികളെ ചിരിപ്പിക്കാതായിരിക്കുന്നു. കട്ടെടുത്ത കണ്ണീർ തുള്ളികളും ഉപ്പു രുചിയുള്ള വിയർപ്പുതുള്ളികളും വറ്റിച്ചെടുത്ത ചോരത്തുള്ളികളും പലിശ സഹിതം മഴയായി തിരിച്ചു തരിക.  

മലയാളം

പുള്ളിയില്ലാതെയെഴുതിക്കുറിക്കുവാൻ പിള്ളമാരെ പഠിപ്പിച്ച ഭാഷ നീ കള്ളമില്ലാതെ ജയിച്ചു ജീവിക്കുവാൻ ഉള്ളുണർത്തി പഠിപ്പിച്ച ഭാഷ നീ വെള്ളമൊഴുകും കളകളാരവം തുള്ളിയായ് വീഴും മഴതൻ ഗീതവും വെള്ളി വരകളായ് മേഘപാളികളിൽ കൊള്ളിയാനായ് മിന്നി മറഞ്ഞതും കള്ളിമുൾച്ചെടിയായി മരുഭൂവിൽ ഉള്ളറിഞ്ഞു ചിരിതൂകി നിന്നതും വെള്ള നിറമായ് കൂരിരുൾ നിശയിലും വെളുക്കെച്ചിരിച്ചുല്ലസിപ്പിച്ച ഭാഷനീ. കൈവളയിട്ടു കൊലുസിട്ടു വാക്കിനെ താളത്തിൽ താരാട്ടുപാടിയുറക്കി നീ തറയും പറയും തുമ്പയും തുളസിയും തുള്ളിക്കളിച്ചു പഠിച്ചുള്ള നാളുകൾ നളനും നിളയും കിളിപ്പാട്ടു കൊഞ്ചലും നീളത്തിൽ മൂളിപ്പഠിപ്പിച്ച ഭാഷ നീ. കേരളമെന്നൊരു കേളീധരിത്രിക്കു വെള്ളവും വളവുംവെളിച്ചവും നൽകി നീ ഭാഷകളുലകിലൊരായിരമെങ്കിലും വേഷങ്ങളെത്ര,ഘോഷങ്ങളെങ്കിലും ഉള്ളിലെന്നുമണയാതെ കത്തുന്ന മാതൃഭാഷയാമെന്റെ മലയാളമാണു നീ

ഭാവനാസൃഷ്ടികൾ

ഇന്നലെ ഞാനൊരു ഇരായായിരുന്നതും ഇന്ന് വേട്ടക്കാരനായതും നാളെ ആത്മകഥയെഴുതാനുള്ള ഭാവനാസൃഷ്ടികളായിരുന്നു. എന്റെ വാക്കുകൾ മസാല ചേർത്ത് മീഡിയാ പാനിൽ ഫ്രൈ ചെയ്തെടുത്ത് സായാഹ്നങ്ങളിൽ വിൽക്കപ്പെടുമെന്നും അറിയാമായിരുന്നു. തെരുവോരങ്ങളെ ചോരയിൽ മുക്കി പൂക്കളമെന്ന് പേരെഴുതി വെച്ചിരുന്നു. മാനം നഷ്ടപ്പെടാനില്ലാത്തവരുടെ നിശ്ശബ്ദത മഷിയാക്കി കാമക്കണ്ണുകൾ ചെത്തിക്കൂർപ്പിച്ച തൂലികത്തുമ്പുകൾ ഇരുട്ടിന്റെ മറവിൽ വർത്തമാനപ്പത്രത്തിന്റെ ചാരിത്ര്യം അപഹരിച്ചെടുത്തപ്പോഴും ഭാവനകൾ മൂടുപടത്തിന്റെ പിറകിൽ ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.  

തീർച്ചയായും വായിക്കുക