Home Authors Posts by സരിത പരിയാരം

സരിത പരിയാരം

3 POSTS 0 COMMENTS
അപർണ്ണ, പരിയാരം പി.ഒ., കണ്ണൂർ - 670 502.

പ്രളയകാലം

തിമിര്‍ത്തു പെയ്യുന്നു! എവിടെയും വെള്ളം. പ്രളയം പ്രണയം..... നിന്റെ പ്രണയം നിന്റെ പ്രണയത്തില്‍ ഞാന്‍ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നു. നിന്റെ കണ്ണുകളില്‍ ഉന്മാദം ജന്മാന്തരങ്ങളോളം നീ അടക്കി വച്ച ആര്‍ത്തി ഒതുക്കി വച്ച പ്രണയം. ഞാനും!! നമ്മെ വേര്‍പെടുത്തിയ കാലം. നമ്മളൊന്നാകുമ്പോള്‍ പ്രളയം!! ഭൂമി നിറയെ ചിറകടര്‍ന്ന ഉടലൂകളുടെ നിസഹായത ആകാശം നിറയെ മുറിഞ്ഞ ചിറകുകള്‍ മഴച്ചിറകുകള്‍... കണ്ണില്ലാത്ത കുഞ്ഞു നക്ഷത്രങ്ങള്‍! ഒരിക്കലും പിറവി കൊള്ളാത്ത നമ്മുടെ സ്വപ്നങ്ങള്‍!!!! എവിടെ നമ്മുടെ കുഞ്ഞു സൂര്യന്‍? ഏതു കാര്‍മേഘമാണ് അവനെ മറച്ചിരിക്കുന്നത്? ഏതു പ്രളയത്തിലാണ് അവന്‍ മുങ്ങിത്താഴ്ന്നത്? അവന്‍ എന്റെ വെളീച്ചമാകണം പേമാരിയായി നീ പെയ്തൊഴിഞ്ഞാലും ഞാന്‍ ബന്ധങ്ങളെല്ലാം വലിച്ചെറിഞ്ഞ ശാപമായി ഒഴുകികൊണ്ടിരിക്കും.. നീ തിരിച്ചു വരുന്നതും കാത്ത്... ഞാന്‍ തളര്‍ന്നവളാണ്. എന്റെ ഒഴുക്കിനു തടയിട്ടവര്‍; എന്റെ ആത്മാവിനെ കെടുത്തിയോര്‍- എല്ലാം തകര്‍ത്തൊഴുകണം. കുന്നിലും മലയിലും പ്രതിദ്ധ്വനിച്ചിടും എന്റെ നിലവിളികള്‍ ആരും കേട്ടില്ല! എന്റെ നോവ് ഭൂമിയെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ചിട്ടും ആരുമെനിക്ക് തുണയായില്ല! പിറന്നിടത്തെ വെയില്‍ച്ചൂടില്‍ വറ്റിപ്പോയെങ്കില്‍..... അത്രമേല്‍ വേദനച്ചുഴികള്‍ എന്റെ ആഴങ്ങളില്‍ ആരും കാണാതെ.... ഇനിയും തളരുമ്പോള്‍...‍ എന്നില്‍ നീ പുതു ജീവന്‍ നിറയ്ക്കണം. ഞരമ്പുകള്‍ക്ക് തുടുപ്പേകണം. ഞാന്‍ നിന്നെ പ്രണയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും.... ഇനിയും നിന്റെ മഴച്ചിറകുകള്‍ വന്നെന്നെ പൊതിയും വരെ ... പിന്നെയും ഞാന്‍ നിന്നെ നിറഞ്ഞൊഴുകും.... അന്ന് നമ്മള്‍ ഒന്നാകും വീണ്ടും പ്രളയം വരും !!!!!!‍

സ്വപ്നാടനങ്ങൾ

അനന്തന്‌ മടുപ്പു തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. പകലുകൾ അക്കങ്ങൾക്കും അക്ഷരങ്ങൾക്കും മുന്നിലിരുന്നു കത്തിത്തീരുന്നു. രാത്രി, സ്വപ്നങ്ങൾക്കിടമില്ലാത്ത ക്ഷീണം, തളർച്ച.... എന്നു മുതലാണ്‌ ശീതീകരിച്ച മുറിയുടെ നാലുചുവരുകൾക്കുളളിൽ സ്വപ്‌നങ്ങളും ചിന്തകളും തളയ്‌ക്കപ്പെട്ടത്‌? എന്നുമുതലാണ്‌ ജീവിതം, ഈ മുറിയുടെ ഉടമസ്ഥന്റെ ആഗ്രഹത്തിനൊത്തു മാത്രം ഒഴുകിത്തുടങ്ങിയത്‌? എന്നുമുതലാണ്‌ ലാഭങ്ങളുടെയും നഷ്‌ടങ്ങളുടെയും കണക്കെടുപ്പിന്‌ അക്കങ്ങൾ നിരത്തിവെച്ച്‌ ഉറക്കമില്ലാതെ രാവും പകലാക്കാൻ തുടങ്ങിയത്‌? ഇതൊക്കെ ചിന്തിച്ചപ്പോൾ...

അരുന്ധതിയുടെ യാത്ര

നീണ്ട ഇടനാഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ഈ യാത്ര ഒരിക്കലും അവസാനിക്കില്ലെന്ന്‌ അരുന്ധതിക്ക്‌ തോന്നി. അതങ്ങനെ നീണ്ട്‌ നീണ്ട്‌.... അതിന്റെ അവസാനം എവിടെയാണ്‌? അവസാനമില്ല, അനന്തമാണ്‌. അവസാനമില്ലാത്തതെല്ലാം അനന്തമാണ്‌-അനന്തഗണം. അരുന്ധതിക്ക്‌ ഒന്നുറക്കെ ചിരിക്കാൻ തോന്നി. ‘ഈയിടെയായി നിനക്കിത്തിരി ഭ്രാന്തു തുടങ്ങീട്ടുണ്ട്‌’ എന്ന്‌ ചേച്ചി കളിയായി പറഞ്ഞത്‌ ശരിയാണ്‌. തനിക്കല്പം ഭ്രാന്തുണ്ട്‌. ...

തീർച്ചയായും വായിക്കുക