Home Authors Posts by Sarath Menon

Sarath Menon

Sarath Menon
5 POSTS 0 COMMENTS
storyteller.

ചായ

ചായ സംസാരിക്കുന്ന ചൂടുള്ള രാഷ്ട്രീയ വര്‍ത്തമാനങ്ങളുണ്ട്, കറുപ്പിന്റെയും വെറുപ്പിന്റെയും. തെല്ല് മതം തീണ്ടാത്തവ. അരിപ്പയില്‍ വേര്‍പിരിഞ്ഞ തേയിലക്കൊന്നുമറിയാത്ത ഒരുപാട് ശരിയുടെയും, തെറ്റിന്റെയും സാക്ഷ്യങ്ങള്‍. അടിയത്രയും കൊണ്ട് പതഞ്ഞ്, തൊഴിയത്രയും കൊണ്ട് കരഞ്ഞ്, മൂന്നാം നാളുയര്‍ത്തെഴുന്നേറ്റ് മുഷ്ടിയില്‍ അവകാശത്തിന്റെ സിന്ദാബാദ് മുറുകെപ്പിടിക്കുന്ന കീഴാളനും, ആര്‍ത്തി മൂത്ത്, കൊന്നുതള്ളി കൊള്ളയടിച്ച്, അധികാരി നടിക്കുന്ന മേലാളനും, ചായ പറഞ്ഞ കഥകളില്‍ ഒരേ തരംഗദൈര്‍ഘ്യത്തിലുണരുന്ന കലിജന്മത്തിലെ കണികകളാണ്. അരിപ്പയില്‍ വേര്‍പിരിഞ്ഞ തേയിലക്കറിയില്ല, ചായക്കോമരത്തിന്റെ രസതന്ത്രം ഉത്പ്രേരകയാം പൊള്ളുന്ന നേര്‍കാഴ്ചയുടേതാണെന്ന്. പ്രേമം തുടിക്കുന്ന ചുണ്ടുകളെ കോപ്പയുടെ വക്കില്‍ കാണുമ്പോഴെല്ലാം ചായ മൂളുന്ന പാട്ടുകളിലനുരാഗം വിടരും. അങ്ങിങ്ങ് പാറുന്ന ശലഭങ്ങളെല്ലാം പാടകളില്‍ താനേ വീണലിയും. മധുരമേറുന്ന നേരങ്ങളില്‍ ചായ ലഹരിയാണ്. അതിന്റെ മത്തിലാണ് പിന്നീട്...

അവൾ

പ്രതികാലമേറിവന്ന പനിക്കൊപ്പം വിറയലും കൂട്ടിനിരുന്നപ്പോൾ വെറുതെയെങ്കിലും അവളെ മരണഭയം തഴുകിത്തലോടിയിരിക്കണം തീയിൽകുരുത്തതെന്നാലും കണ്ണീർ പൊഴിച്ച- തത്രമേൽ സകടമായേൽക്കലുകളെക്കുറിച്ചോർത്താകണം. ഉറവ വറ്റാതെയവ ഓസോൺപാളികളരിച്ചെത്തിയത്, വിജയസംഗികളായ ഹതബോധക്കൂട്ടങ്ങൾക്കു- മേലായിരുന്നു. ഇരച്ചു കയറിയയിരുട്ടിൽ ദിശ മറന്നവരാകെ- പ്പകപ്പിലായി. *റേച്ചലേ, നീ പറഞ്ഞയിടത്താണവർ. ഇരുളിനെ ഭയന്ന് തിരികെയോടിയ ചിലർ അവർ വെളിച്ചം തിരഞ്ഞു, അവളുടെ വലിമയറിഞ്ഞു, അവളവർക്ക് പരാനന്ദം കനിഞ്ഞു. കണ്ണിലിരമ്പിയ കറുപ്പലങ്കാരമാക്കിയവർ. അവർക്കുമേലുറഞ്ഞു തുള്ളുന്ന കോമരമായവൾ. മണ്ണടിഞ്ഞവരുടെ കരാളികയ്ക്ക് മുകളിലാരോ ചെറിയൊരു തൈ നട്ടു. കാലങ്ങൾക്കപ്പുറം അവിടെയൊരു കാട് ജനിക്കും, അവളിൽ വീണ്ടും സ്വർഗ്ഗം പൂക്കും. *റേച്ചൽ കാർസൺ

യാത്ര

ഇനിയുമെത്ര കാലങ്ങൾ മുൻപേ കിടക്കിലും ആശകൾ, മധുരിക്കുമോർമ്മകൾക്കരികു-ചേരുമോ? തിരികെ നടക്കിലും, വഴികളതോരോന്നു- മാദിയിൽ കണ്ണിൽ പതിഞ്ഞപോലാകാം. അപരിചിതമായൊരു ഭൂമിതൻ മാറിൽ നിൻ നിഴലുമായ് ചേർന്നങ്ങലയാം. മധുപാത്രം വീണ്ടും നിറഞ്ഞിരിക്കാം, വിരിയാൻ കൊതിക്കുന്ന പൂമൊട്ട് കാണാം. എരിയാൻ തുടങ്ങുന്ന ചുണ്ടിലെ കനലിൽ, മേഘമാം വിധിയുടെ ചിരികളും കേൾക്കാം. ഇനിയുമെത്ര കാലങ്ങൾ മുൻപേ കിടക്കിലും ആശകൾ, മധുരിക്കുമോർമ്മകൾക്കരികു ചേരുമോ? തിരികെ നടക്കിലും,വഴികളതോരോന്നു- മാദിയിൽ കണ്ണിൽ പതിഞ്ഞപോലാകാം. മലരണിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന മരതകത്താഴ്വവരയിൽ പ്രണയമൊഴുകും പുഴകളിൽ നീന്തിയലിയാം. കനികൾ വീഴുന്ന കാടിന്റെയറകളിലാ- വോളമൊന്നിച്ചൊളിച്ചിരിക്കാം. കുളിർനിലാ പെയ്യുന്ന രാവിന്റെ ചോട്ടിൽ തെന്നലിൻ താരാട്ടിൽ വീണുമയങ്ങാം. ഇനിയുമെത്ര കാലങ്ങൾ മുൻപേ കിടക്കിലും ആശകൾ, മധുരിക്കുമോർമ്മകൾക്കരികു- ചേരുമോ? ചേരുന്നിടം...

സ്വപ്നാടനം

  തുടക്കം കുറ്റിവീഴാതെപോയ വാതിൽ മെല്ലെ തുറന്നുള്ളിൽകടന്നെന്റെ കാലിയായ പാത്രത്തിലൊരു ടീസ്പൂൺ ചോദ്യം ഒഴിച്ചു,അയാൾ തന്നെ നാളല്പമായീ ശല്യം. ചോദ്യങ്ങൾ ഛെ! നാണക്കേടാണ്, തോറ്റത്. നായര് ചെക്കനോടെന്നത് കഷ്ടം. കാരണമറിയാതെ വീർപ്പുമുട്ടുന്നു, അയാൾ സ്പൂണെടുത്തൊഴിച്ചു, ചോദ്യങ്ങൾ പിന്നെയും. പരിശ്രമിച്ചില്ലെ? പ്രാർത്ഥിച്ചില്ലെ? എന്നിട്ടുമെന്തേ? എങ്ങനെ? ചോദ്യത്തിനൊപ്പം ചിഹ്നങ്ങളും ചേർന്നാ പാത്രത്തിൽ തിളച്ചു. ഉത്തരങ്ങൾ രണ്ടാമതായെന്നാലത് തോൽവിയല്ലെന്ന് പറയുമ്പോഴേക്കും,വഴിക്കു കുറുകെ അയാൾ,തോലുരിഞ്ഞപോലായി, അറിഞ്ഞില്ലേ എല്ലാരും. പരിശ്രമിച്ചു, നല്ല പോലെ പ്രാർത്ഥിച്ചു, നല്ല പോലെ ചിലപ്പോൾ ഭാഗ്യക്കേടാകാം, ദൈവാധീനമില്ലാത്തതാകാം ചിലപ്പോൾ. കണ്ടെത്തലുകൾ അല്പം നിഴലിച്ച മ്ലാനതയിൽ പതിയെ കണ്ണടഞ്ഞ് അയാൾ ചിന്തയിലാണ്ടു അയാളുടേതാണ് തീരുമാനങ്ങൾ അയാളുടേതാണ് കണ്ടെത്തലുകൾ കൈവശമുള്ള ഓർമ്മയുടെ വിഡ്ഢിപ്പെട്ടീൽ പ്രസക്തഭാഗങ്ങൾ റീവൈന്റടിച്ചു കണ്ടു മുഴുമിക്കുമ്പോഴെല്ലാം വ്യക്തം, എനിക്ക് അല്ല, അയാൾക്ക് തന്നെ. മേലേകുന്നിലെ അമ്പലം,ആരുടെ? ഗണപതീന്റെ, അല്ല നായന്മാരുടെയെന്നത് സത്യം നടയിൽ ഞാൻ തൊഴുതുവച്ചയിരുപത് അവിടം അതുപോലെ, അല്പം...

ഇതാ ഇവിടെ വരെ

ആരംഭം ഇതെന്റെ ഭാഗമാണ് മറുവശം താല്പര്യമില്ല നാറുന്നെങ്കിലും,നീയുമൊരു പൂവാണ് നീതിയുടെ വർണ്ണമറിയാം കഥ ദുരിത ചവർപ്പിറക്കാൻ തുടങ്ങിയ സൗഹൃദം കാലചക്രത്തിന്റെ സമ്മർദ്ദത്തിനു വഴങ്ങി പ്രണയികളാക്കി, എന്നെയും അവളെയും. മൂടുപടമഴിച്ചുവെച്ച് പരസ്പരം പൂക്കാലം കാത്തിരുന്ന നാളുകളിൽ,അവളെനിക്കു നൽകിയ തിരിച്ചറിവുകൾ പ്രേമം,കാമം, ഒടുവിൽ ചതി. സമാധാത്തിനായ് സ്നേഹിച്ചും,തുടർച്ചക്കായി നിലനില്പിന് സമ്മതം മൂളിയും, അനുരാഗച്ചിറകിൽ പറന്നു ഞാൻ കണ്ട ലോകം പകയുടേതാണ്. ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ അവളുടെ കണ്ണെറിഞ്ഞു കൊളുത്തിയ അനന്തതയിൽ അതിഥിയായെത്തിയവൻ അവളെയും കൂട്ടി പറന്നു അകലേക്ക്. അവസാനം ഉള്ളിലെയാൺഗർവ്വെന്നെയുണർത്തിയപാടെ അവളുടെ ചിറകരിയാൻ തുനിഞ്ഞു, പിന്തുടർന്നെത്തി ഇതാ ഇവിടെ വരെ. ക്ലൈമാക്സ് ചിരി നിർത്തൂ അവൾ ആ റോസായിലുണ്ട് സമയമുചിതം കാലം കാത്തു വച്ചത് 3..2..1 യ്യോ! രണ്ടു വിരലുകൾ.ആരാണിവർ? അവർ ആ കൂട്ടത്തോട് പറഞ്ഞു " കുട്ടികളെ ഇതാണ്...

തീർച്ചയായും വായിക്കുക