Home Authors Posts by ശരത്കുമാർ

ശരത്കുമാർ

ശരത്കുമാർ
45 POSTS 1 COMMENTS

ബൾബിൻെറ വേദാന്തം

വെളിച്ചം വേണ്ടവന് ഇരുട്ടിൽ പ്രഭചൊരിയുമെന്ന് പ്രകാശിച്ചു തെളിയുന്നു. പ്രകാശത്താൽ പറയുന്നു. അണയാത്തതൊരനുഗ്രഹമാക്കി വെളിച്ചവും തെളിച്ചവുമായി ഓരോരോ ഇരുണ്ട നേരങ്ങളിലും പുഞ്ചിരിയോടെ പ്രതീക്ഷയായ് ഇരുട്ടിൽ ആലസ്യമുപേക്ഷിപ്പിക്കുന്ന എഡിസൻറെ ജീവിതം പോലെ വഴികാട്ടി പോലെ ഉള്ളിലെ അഗ്നിബിന്ദു പുറമെയൊഴുക്കുന്ന തരളമാം ചില്ലു സ്വഭാവം പുകഴ്ത്തുമാ ബിംബം ഇരുട്ടിൽ ഉരുകാതെ പ്രകാശിച്ച കവിതയേകുന്നു വെളിച്ചമൊരു വേദാന്തമെന്നതിൻെറ സാരം.

മായ

    മായക്കാഴ്ച്ചകൾക്കിടയിൽ മായയാമൊരുവർണ്ണനൂൽചുറ്റിമുറുകുന്നു നേർത്തതാകയാൽ മുറിവേകുന്നു സ്വർണ്ണ നിറത്താൽ ഉപേക്ഷിക്കാൻ വയ്യ തങ്കമല്ലാത്തതിൽ ഖേദം പൊട്ടിച്ചെറിയാൻ കൊതി വേദനയേറുമെന്നോർത്തു വേവലാതി നേരായമോഹം മോചനം മായാവിമോചനം.

ഒഴുകുന്ന ചിത്രം

ഒഴുകുന്നു അരുവി നിശ്ചലമായ് . കർമ്മങ്ങൾ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട ജന്മങ്ങളതിൽ നിറയുന്നൊരു കുഞ്ഞനുഭൂതി പകരുന്നു . സായൂജ്യത്തിൻ സാഗരമൊരുനാളും തൊടില്ലെന്നതിനാലാകാം മഴയും വേനലുമില്ലാതെ കാലത്തിൻ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകളില്ലാതെ വാർദ്ധക്യ മങ്ങലൊഴിച്ചുള്ള എന്നും സ്ഫുരിക്കുന്ന സന്ന്യാസ ശാന്തത ഒഴുകാതെ ഒഴുകുമത് ഓർമ്മയിൽ മഞ്ഞുപാളികൾ അന്ന്- വരച്ചിട്ട അരുവികളെന്നോണം ചുമരിനെ മറന്നു പോകും മട്ടിൽ കണ്ണുകളതിൽ പതിയുന്നു . നിർജ്ജീവമെന്നാലുമതു ജീവനിലേക്കൊഴുകിവരുന്നു നിശ്ചലമായ്

വിടൻ

ചിതൽകാർന്ന ഭൂപടം . തിരികെനോക്കി തലതിരിഞ്ഞവൻ . തട്ടിയാൽ തിരികെയെത്തുന്ന പന്ത്. വലിച്ചെറിഞ്ഞാൽ പൊട്ടാത്ത ബോംബ് . ഒരുവനുവേണ്ടി പലനാവുകളിൽനിന്നും ഉരുത്തിരിയുന്ന പേരുകൾ പേരിനുപിന്നിലെ വേര് തിരയുമ്പോളറിയാം സൊമാലിയയുടെയും ഇറാഖിൻെറയും പോലെ ബലംകുറഞ്ഞ കരങ്ങളാണവൻെറ പലരുമായ്പ്പിരിഞ്ഞു അവരിലേക്ക്‌ തന്നെ തിരിയുമ്പോൾ പ്രളയവും യുദ്ധവും കൊണ്ട് സമചിത്തത കൈവിട്ട ഭൂമി പോലെയാണവൻെറ തലയെന്നറിയാം ആകർഷണമില്ലാതെ അപമാനത്തിൻെറചെളിപുരണ്ട്‍ ചെല്ലുന്നിടങ്ങളിലെല്ലാം സ്ഥിരമല്ലാതെ ഉരുണ്ടുകളിക്കയാൽ കാലുകൾക്...

കുഞ്ഞനുറുമ്പ്

അടുപ്പിൻകല്ലുകൾക്കിടയിൽ കുഞ്ഞുകുന്നോളം കൂടിയ കനലുകൾ കുഞ്ഞനുറുമ്പിന് ഇന്നൊരു ഗോപുരം കെട്ടുപേക്ഷിച്ച പൊതിയിൽനിന്നൊരു കൽക്കണ്ടമുത്തതിൻെറ മുറ്റത്ത് വീണു കിടക്കുന്നു. വെള്ളയാം നിറവും മധുരിപ്പിക്കുമാശയും മുൻപുള്ള ഓർമകൾതൻ കിണ്ണങ്ങളിൽ വച്ച് ശർക്കര കൊതിച്ചതിനപ്പുറം നുണയും കിനാവിന്‌ കനൽ ചൂട് കൂട്ടി ഇതുവരെ തിന്നത് പതിരായ് വയറിനു വീണ്ടും പട്ടിണിയായി.

വൈമാനികൻ

  തെളിഞ്ഞ നിർമ്മലഭാവത്താൽ നീലാകാശം മഴവില്ലു വിരിച്ചു വ്യോമപാത നെഞ്ചിൽനിറയെ യുദ്ധമേഘങ്ങൾ താഴെ വിജയ പതാകകൾ ചൂടിയ പർവ്വത മുനമ്പുകൾ കുന്നുകൾക്കായി രക്തവും മാംസവും ചിന്തി പോരാട്ടത്തിൻെറ പാതിത്താഴ്ന്ന തിരശീലകാണാതെ ആനന്ദലഹരിയിൽ കൈകളുയർത്തുന്നു ബോംബറിൻെറ റഡാറിൽ പതിഞ്ഞ പോരാളികൾ ട്ടാങ്കുകളൊരുമിച്ചു പോർവിളിക്കുമ്പോൾ പഴയൊരു ഗുസ്‌താവിൻെറ കാഹളമായി മരണത്തിൻെറ ചിറകടി ശബ്ദത്തെ മായ്ക്കുന്നു. വേഗതകുറയാതെ ഈ പോരാളി വാഹകപ്പക്ഷി ഭയമരീചികയാം വായുവിൽ മുന്നോട്ടു പായവേ പതനത്തിൻ അഗ്നിയുമായെത്തു...

നിലവിളി

  ചേതന പാതിയും വാർന്ന് നിലവിളി പതുക്കെയായ് ശ്രവണേന്ദ്രിയങ്ങളതിൽ നീതിയുടെ ഭാരം അളന്നില്ല നനവുകൾ വറ്റിയ നാവിനു വാക്കുകൾ എറിയാൻ വയ്യാത്ത കനലുകളാണ് . കാലത്തിൻെറ കലപിലകൾക്കിടയിൽ നിലവിളി കേൾക്കുന്നവരെവിടെ ? കാലത്തിൻെറ കഥയിൽ സ്വപ്നത്തിൻെറ വർണ്ണനൂലുകൾ കൊണ്ട് നെയ്ത സങ്കൽപ കൂടാരങ്ങൾക്കുപകരം ദിന ചിന്തകളുടെ ദ്രവിച്ച മേൽക്കൂരയിൽ അന്തിയുറങ്ങുന്നവൻെറ നാവിൽനിന്നാണീ നിലവിളി . അന്തിയുറക്കത്തിലും അന്നത്തിലും അഭയംകണ്ട്ജീവിതം ജീവിച്ചു തീർക്കവേ മറ്റൊന്നുംവിധിച്ചതല്ലെന്നോർക്കുകിൽ പൊള...

പരിചയം

  കാലങ്ങൾക്കിടയിൽ കണ്ടു ചേരലൊരു യാദൃശ്ചികം ആദ്യമായ് തളിരിട്ട നാൾമുതൽ ഇന്നലെയോളം തമ്മിൽ അറിയപ്പെടാതെ. . ഇന്നോ പരിചയത്തിൻ മൊട്ടിട്ട നാൾ . മണ്ണിലലിയാതെ ചേതനയില്ലാത്ത കരിയില പോലെ അലയുമീ യാത്രയിൽ ഒടുവിലിന്നു ഇടവേള നേരം നിറം കെടാതെ സൂക്ഷിക്കും ഒരിടത്തെത്തി. അന്യോന്യമറിയും വരേയ്ക്കും മുഖങ്ങൾ പച്ച മുഖംമൂടിയണിഞ്ഞു. . മറച്ചാലും മറയാതെ മുന്നിൽ മുഖപടം മെല്ലെ തെളിയുന്നു വിരൂപമാം അതിൽ പകലന്തിയുടെ നിഴലവൾ കാണുo . കണ്ടാലും പരിചയം വെറും കറുപ്പല്ല ശ്യാമ മേഘത്തിൻെറ അഴകുണ്ടാകുമതിനെപ്പോഴും...

വാക്മീകി ചരിതം

കല്ലിച്ച ഹൃദയത്തിൽ പാപചിന്തകൾ രത്നങ്ങൾ പോലെ സൂക്ഷിച്ചു രത്നാകരൻ എന്നൊരു കാട്ടാളൻ കാടിനെ മറയാക്കി പക്ഷികളെ ഇരയാക്കി കാട്ടരുവികളുടെ പ്രണയമൊഴികൾ കേൾക്കാതെ പച്ചപ്പിൽ ചോര ചിതറിച്ചു . ഇറ്റുന്ന മിഴികളിലെ ദുഃഖങ്ങൾ കാണാതെ മോഹിച്ചവ സ്വന്തം കൈക്കലാക്കി കാലങ്ങൾ കഴിച്ചു മുനിമാർ ഒരുദിനം അതുവഴി പോകവേ അവരുടെ വേദാന്തത്തിനു മറുപടി പറഞ്ഞു മക്കളെയും ഭാര്യയെയും പോറ്റാൻ മറ്റൊരു മാർഗ്ഗമില്ലെന്ന് മുനിമാരിൽ നിന്നൊരു മറുചോദ്യം കേട്ടയാൾ പാപങ്ങൾ അവരെല്ലാം പങ്കുവച്ചീടുമോ ? നെഞ്ചിലെ വില്ലായ് മാറിയ...

അക്ഷരക്രമം

  അൽഫബെറ്റിലെ ബി യും ഡി യും സ്ളേറ്റിൽ ചേർത്തെഴുതി ക്ലാസ് മുറിയിൽ കുട്ടി പറഞ്ഞു രണ്ടും മുഖം ചേർന്ന് നിൽക്കുന്ന ചെറിയ അക്ഷരങ്ങളെന്ന് അധ്യാപകൻ നോക്കിയപ്പോൾ അക്ഷരമാലകൾ ക്രമമില്ലാതെ കിടക്കുന്നതുകണ്ട്‌ തെറ്റിനെ തിരുത്തി പരീക്ഷയിൽ ഓർമിക്കാൻ ഒരു നുള്ള് സമ്മാനിച്ചു നുറുങ്ങുതെറ്റിൽ മിന്നിയ ആദ്യത്തെ ശരി തിരിച്ചറിവാക്കിയ കുട്ടി ക്ലാസ് മുറിയിലെ അൽഫബെറ്റിക്കൽ ഓർഡറിൽ ഒ ആയി

തീർച്ചയായും വായിക്കുക