Home Authors Posts by സംഗീത കിരോഷ്‌

സംഗീത കിരോഷ്‌

സംഗീത കിരോഷ്‌
12 POSTS 0 COMMENTS
(Dr. P.V.Sangeetha) തൃശൂർ ജില്ലയിലെ ഇരിഞ്ഞാലക്കുടയാണ് സ്വദേശം.  മഹാത്മാഗാന്ധി സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് പത്രപ്രവർത്തനത്തിൽ ബിരുദാനന്തര ബിരുദവും  എം ഫിലും , ചെന്നൈ അണ്ണാ സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് മീഡിയ സ്റ്റഡീസിൽ ഡോക്ടറേറ്റും നേടി. ചെന്നൈയിലെ എത്തിരാജ് കോളേജിൽ വിഷ്വൽ കമ്മ്യൂണിക്കേഷൻ വിഭാഗത്തിൽ അദ്ധ്യാപികയാണ്. നവ മാധ്യമങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച് നിരവധി പഠനങ്ങൾ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. വായനയും എഴുത്തും ചിത്രംവരയും ഇഷ്ടവിനോദങ്ങൾ. 

ഓണം

ഓർമകളോളം തിളക്കമി- ല്ലോണത്തിനിത്തവണ... ഓരിതൾ തുമ്പപ്പൂ പൂക്കളമില്ലാതെ ഓണതുമ്പികൾ പാറിപറക്കാതെ ഓമൽ മുഖങ്ങളെൻ കൂടെയില്ലാതെ ഓണമെ,ന്തോണമെന്നുള്ളിലാരോ.... പൂവട നേദിച്ച് പൂവിളിച്ച് പുത്തൻ പുടവയുടുത്ത പുലരി തൻ പത്തര മാറ്റുള്ള പൊന്നോണം ഉപ്പേരി പപ്പടം പാലട  പായസം തൂശനിലയിൽ സദ്യവട്ടം എത്ര ചമച്ചാലും മതി വരാ വീട്ടിലോ ഉറ്റവർക്കൊക്കെ സ്നേഹമോണം ആയത്തിലാടി ആകാശം തൊട്ടന്റെ ഊഞ്ഞാൽ പാട്ടുകളേറ്റു പാടാൻ കൂട്ടുകാരേ നിങ്ങൾ കൂടെയുള്ളോണം കൂട്ടികിഴിക്കാത്ത കോടി പുണ്യം തുള്ളി കളിച്ചുകൊണ്ടെൻ വരവ് കാത്...

ഭയം

വിഷക്കണ്ണുകൾ തീണ്ടുമ്പോൾ നീലനിറമാകുന്നു ഇപ്പോഴും ഉടൽ ചോര വറ്റി തണുത്തുറഞ്ഞ മുഖത്ത് കോറിവരച്ചാലും മാഞ്ഞു പോകുന്നു ചിരി മേലാകെ പൊന്തിയ കൂർത്ത മുള്ളുകൾ പൊട്ടിയൊലിച്ചു പഴുത്ത വ്രണങ്ങൾ അലങ്കാരങ്ങൾ വലിച്ചൂരി പൂവുടുപ്പിന്റെ ഞൊറികൾ മെലിഞ്ഞ കൈകളിൽ കൂട്ടി പിടിച്ച് ചത്തു മലച്ച കണ്ണുകൾ കൂർപ്പിച്ച് പാദസ്വരമണികൾ കിലുക്കാതെ കാൽവിരലൂന്നി ഇരുട്ട് പാർക്കുന്ന പത്തായമുറിയിൽ ചെന്നൊളിച്ചിരിക്കും ഓർമ്മകൾ കട്ട പിടിച്ച കറുപ്പ് മേലാകെ വാരിചുറ്റി, നിശബ്ദം... അപ്പോൾ ഉടൽ ഇല്ലാതാകും, ഭയവും... പതിയെ, മുള്...

തനിയെ

ഇലയറ്റ് ഇതളറ്റ് ഒരു മരം തനിയെ.... ഇരുളിലലിയാതെ വെയിലിലുരുകാതെ ഒരുപിടിയോർമ്മ തൻ വേരിളകാതെ... വരുമൊരാളീ,വഴി, യെന്നോർത്തു നോവിന്റെ ഉരുൾപൊട്ടിയൊഴുകിലും കടപുഴകാതെ... കല്ലായ കനവുകൾ കൂട്ടിയുരച്ചു തീ കൂട്ടുന്ന കാറ്റിനോടൊന്നും പറയാതെ പ്രാകാതെ ഒരു മരം തനിയെ.... ഇണയറ്റ്... ഇനമറ്റ്.... പെരുമഴക്കാലം താണ്ടി സ്നേഹത്തിന്റെ സൂര്യനുദിച്ചുയുരുന്നതും കാത്ത് ഒഴിഞ്ഞ ചില്ലകൾ ചിറകുകളാക്കി ഒരു മരം തനിയെ ധ്യാനമായ്‌!

നീലക്കടമ്പ്

മേഘങ്ങളിലൂടെ കടന്നു വരുന്ന മഞ്ഞ വെളിച്ചം എന്റെ വേരുകളിൽ തലോടി ഇലകളിൽ, ചില്ലകളിൽ മിന്നി ഉള്ളിലെ കനൽ ജ്വലിപ്പിച്ചു ചുറ്റും സ്വർണം പൂശുമ്പോൾ നീ എന്നെ നോക്കുന്ന പോലെ... നിന്റെ കണ്ണിലേ ഇത്ര പ്രകാശമുള്ളൂ തീരത്തെ പനിനീർ പൂവിനോട് ഞാൻ നിന്റെ പേര് പറയുമ്പോൾ ഇതളുകൾ തഴുകി ഓളങ്ങൾ ഉലച്ച് മിന്നായം പോലെ കടന്ന് പോയ കാറ്റിന് നിന്റെ വേഗം... നിന്റെ കൈകൾക്കേ ഇത്ര കുസൃതിയുള്ളൂ മാരിക്കാർ മൂടിയ പാതിരാത്രിയിൽ മഴക്ക് തൊടാൻ തലപ്പ്...

പട്ടം

  ആകാശ കടലിൽ ഒരാറേഴ്‌ മീനുകൾ തുള്ളികളിച്ച് തമ്മിൽ കുതിച്ച് ചെറുവാലിട്ടിളക്കി കാറ്റിന്റെ തിരയിൽ നീളത്തിലോടി ചുറ്റി കറങ്ങി പല നിറങ്ങളിൽ കിലുകിലെ പായും പള്ളത്തി കുഞ്ഞുങ്ങൾ. മേഘങ്ങളവയെ മാടി വിളിച്ചു സൂര്യനോ, സ്വർണ്ണതേരിൽ ക്ഷണിച്ചു താഴെ ചരട് വലിച്ച ജന്മങ്ങൾ ഏതുമറിയാതെ കൺ കൂർപ്പിച്ചു നിന്നു. മേൽക്കൂരകൾ, മരങ്ങൾ, കിളികൾ, മേഘങ്ങളൊക്കെയും താണ്ടി ചെറുമീനുകൾ ആകാശത്തിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ഊളയിട്ടു പറന്നു പിന്നെ പൊട്ടിയ ചരടുകൾ വിട്ട് മനുഷ്യർ മാളത്തിലേക്ക് പോയപ്പോൾ ആകാശത്ത് വാൽ...

ഭ്രാന്ത്

ഈ സ്നേഹം ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും? പാതാളത്തോളം ഊന്നിയ വേരുകളിൽ വിണ്ടടർന്ന തടിയിൽ ആകാശം തേടി പോയ ശിഖരങ്ങളിൽ ഇളകിയാടുന്ന ഇലകളിൽ ഇത്രകാലം ഒളിപ്പിച്ചു വച്ച ആത്മാവിൽ അത് നിറയെ തളിർത്ത് പൂവിട്ട് നിൽക്കുന്നു ഈ സുഗന്ധമെല്ലാം ഞാൻ എവിടെ പൊതിഞ്ഞു വെക്കും? ഓരോ സ്വപ്നസുഷിരങ്ങൾക്കുള്ളിൽ നിന്നും കാട്ടു പച്ചപ്പ് താണ്ടി അത് ദൂരെയെങ്ങോട്ടോ പരന്നു പോകുന്നു ഈ കാറ്റിനെ ഞാൻ എങ്ങിനെ പിടിച്ചു കെട്ടും? അകലെ പെയ്യുന്ന മഴയുടെ തണുപ്പ് കൊണ്ട് അതെന്നെ മൂടുന്നു പൊള്ളുന്ന വെയിലിലും ഞാൻ നനഞ്ഞൊലിക്കുന്നു ഈ ചിറകുകൾ ഞാൻ ...

മോചനം

അവൾക്ക്  ആയിരം കണ്ണുകൾ ! അടി തൊട്ട് മുടി വരെ മുന്നിലും പിന്നിലും എവിടെയും എപ്പോഴും കവചം പോലെ ആയിരം അദൃശ്യ കണ്ണുകൾ! തെരുവിൽ തിരക്കിൽ ഇരുട്ടിൽ തനിച്ചായപ്പോഴൊക്കെയും ഉടലാകെ അവ മുളച്ചു പൊന്തി ഇമയനങ്ങാതെ കാവൽ നിന്നു കൂർത്ത മൂർത്ത കുന്തങ്ങൾ കൊണ്ടൊരു പരിച തീർത്ത് അവളെ പൊതിഞ്ഞ് നിന്നു അറച്ച വാക്കുകളും തുറിച്ച നോട്ടങ്ങളും അതിൽ തട്ടി തെറിച്ചു വീണു നീണ്ട കൈകളിൽ ചോര പൊടിഞ്ഞു.... ചുറ്റും കണ്ണുണ്ടാകണമെന്ന് ആരാണ് അവൾക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുത്തത്? നടക്കുമ്പോഴും ഇരിക്കുമ്പോഴും കിടക്കുമ്പോഴും...

മരണം വന്നു വിളിച്ചപ്പോൾ

അവൻ വിളിക്കുമ്പോൾ പഞ്ചസാര പൊതിഞ്ഞു കൊണ്ടു വന്ന പഴയ കടലാസിലെ പദപ്രശ്നം പൂരിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ. ഇടത്തു നിന്ന് വലത്തോട്ട്മേലെ നിന്ന് താഴോട്ട്തിരിച്ചും മറിച്ചുംഎത്ര കൂട്ടിപിടിച്ചിട്ടുംവാക്കുകൾ ചേർന്നില്ല.ചില സ്നേഹങ്ങൾ പോലെ!മധുരം ഒട്ടി പിടിച്ച കള്ളികളിൽഅക്ഷരങ്ങൾ വേണ്ടെന്ന് ഉറുമ്പുകൾ പറഞ്ഞു. പുറത്ത് മഴക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. മുറ്റത്തെ പച്ചപ്പിൽ ചാരം കോരിതണുത്ത കാറ്റ്കൂട്ടിൽ, മുട്ട പൊട്ടിച്ചു പുറത്തു വന്ന കിളി കുഞ്ഞുങ്ങൾ ,ഇല്ലാത്ത ചിറകുകൾ വിരിക്കാൻ നോക്കി.വടക്കേ അതിരിലെ ...

പുഴ പെയ്യുമ്പോൾ

തീവണ്ടി പാതി പാലം കടന്നപ്പോഴാണ്‌ മഴ തുടങ്ങിയത് കാഴ്ചകൾ വലിച്ചടച്ചു ആളുകൾ  ഉടനെ പുഴുക്കത്തിലേക്ക് ഉൾവലിഞ്ഞു. തീവണ്ടിയെ ചുറ്റി കണ്ണെത്താ ദൂരം പുഴ പരന്നു കിടന്നു. പായലും പ്ലാസ്റ്റിക്കും അങ്ങിങ്ങായി വിടർന്ന ആമ്പൽ പൂക്കളും മണൽ കുഴികളും സങ്കട ചുഴികളും ഒന്നിച്ചു നീന്തുന്ന മീൻകുഞ്ഞുങ്ങളും നിലാവത്ത്, വെള്ളികൊലുസിട്ടു കുലുങ്ങി ചിരിക്കുന്ന ഒരുവളെ കാണാൻ  തുഴഞ്ഞെത്തിയവനും അയാൾക്കൊപ്പം മുങ്ങിപോയ തോണിയും കരയിലിരുന്ന് അസ്തമയം കണ്ട വൃദ്ധന്റെ സ്വപനങ്ങളും കിളിക...

യാത്ര പോകുമ്പോൾ

ഒരില അറ്റു വീഴും പോലെ നിശ്ശബ്ദമായാണോ ആത്മാവ്‌ യാത്ര പോകുന്നത് ചക്കര കൂട്ടിലേക്ക് വഴി നടത്തുന്ന കറുത്ത ഉറുമ്പിന്റെ കണ്ണ് വെട്ടിച്ച് ഇടക്കിടെ ചുമരിൽ നിന്നെത്തിനോക്കുന്ന വാല് പോയ പല്ലിയെ പുരികം ചുളിച്ച് കിളിക്കൂടിനു പുറത്തു മണം പിടിച്ചെത്തുന്ന കണ്ടൻപൂച്ചയെ എറിഞ്ഞോടിച്ച് കൊഴിഞ്ഞു തുടങ്ങിയ പനിനീർ പൂവിനൊരുമ്മ കൊടുത്ത് അടുത്ത വീട്ടിലെ ജനലിൽ കുന്തിച്ചിരിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങളെ തഴഞ്ഞ് കാറ്റിനൊപ്പം പരന്ന മണങ്ങളെ ആവോളം വലിച്ചെടുത്ത് എങ്ങോ പെയ്...

തീർച്ചയായും വായിക്കുക