Home Authors Posts by രവീന്ദ്രനാഥ് ടാഗോര്‍

രവീന്ദ്രനാഥ് ടാഗോര്‍

0 POSTS 0 COMMENTS

ഗീതം രണ്ട്

ആലപിക്കുവാനങ്ങു കല്പിക്കെ,യെന്‍മാനസ മെന്തഭിമാനനിര്‍ഭരം നിര്‍ന്നിമേഷമായ് നിന്മുഖത്തുന്മുഖംതങ്ങിനില്‍ക്കുന്നു കള്‍കള്‍ ബാഷ് പാവിലം. ജീവിതത്തിന്‍ ചവര്‍പ്പും, പുരുഷമാം-ഭാവവു, മാസ്വരസുധ ധാരയില്‍ വീണലിവൂ, പറവകള്‍ക്കോപ്പമെന്‍-സാധന പറന്നേറുന്നു മേല്‍ക്കുമേല്‍. ഞാനറിവൂ ഭാവാനേറ്റമിഷ്ടമെന്‍ഗാനം; ഇന്നതിന്‍ ഊറ്റത്തിലാണുഞാന്‍- സന്നിധിയിലിരുന്നു സങ്കീര്‍ത്തനംഭംഗമെന്യേ തുടര്‍ന്നു പോരുന്നതും! അന്തരംഗത്തിനപ്രാപ്യമാകുമ-തൃപ്പദം നാദവീചിയാന്‍ പുല്‍കവേ, ഗാനമാധ്വീലഹരിലങ്ങയെ-‘തോഴ’നെന്നു വിളിച്ചുപോവുന്നു ഞാന്‍! കടപ്പാട്: കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി Email:akademipublication@gmail.com ...

ഗീതം മൂന്ന്

അതിമധുരിതമിഗ്ഗാനാലാപന-മവിടുന്നെങ്ങനെ ചെയ്‌വൂ?അതു കേള്‍ക്കുമ്പോളുള്ളമലിങ്ങതി-പരവശനായ് ഞാന്‍ നില്പൂ!അത്യുജ്വലമാഗ്ഗന പ്രഭയില്‍അഞ്ചീ വിശ്വഹൃദന്തം;അതിന്റെ യുച്ചലനിശ്വാസങ്ങളി-ലുലയുകയാണു ദിഗന്തം.സ്വരനിര്‍ത്ഡരിയതു ശിലകളെ ഭേദി-ച്ചൊഴുകുകയാണു നിതാന്തംഅതുപോലൊരുകുറി പാടാന്‍ മോഹി-ച്ചുഴറുകയാണെന്നുള്ളംഉയരുന്നീലാ നിസ്വനമൊന്നുംസ്വനതന്തുക്കളില്‍ നിന്നുംഅതുപോലൊരുവാ,ക്കോതനാശി-ച്ചുഴറുന്നൂ മമ ചിത്തംവദനത്തില്‍നിന്നുതിരുന്നീലാവാക്കുകളൊന്നും, കഷ്ടം!ഹന്ത! പരാജിതമന്തഃകരണംഭംഗുര,മിന്നതി ദൂനംനിന്മധുരാലാപത്തിന്‍ വലയില്‍ബന്ധിത, മെന്റെ ഹൃദന്തം! Generated from archived content: geethanjali3.html Author: rabeendranath_tagore

ഗീതം രണ്ട്

ആലപിക്കുവാനങ്ങു കല്പിക്കെ,യെന്‍മാനസ മെന്തഭിമാനനിര്‍ഭരംനിര്‍ന്നിമേഷമായ് നിന്മുഖത്തുന്മുഖംതങ്ങിനില്‍ക്കുന്നു കള്‍കള്‍ ബാഷ് പാവിലം.ജീവിതത്തിന്‍ ചവര്‍പ്പും, പുരുഷമാം-ഭാവവു, മാസ്വരസുധ ധാരയില്‍വീണലിവൂ, പറവകള്‍ക്കോപ്പമെന്‍-സാധന പറന്നേറുന്നു മേല്‍ക്കുമേല്‍.ഞാനറിവൂ ഭാവാനേറ്റമിഷ്ടമെന്‍ഗാനം; ഇന്നതിന്‍ ഊറ്റത്തിലാണുഞാന്‍-സന്നിധിയിലിരുന്നു സങ്കീര്‍ത്തനംഭംഗമെന്യേ തുടര്‍ന്നു പോരുന്നതും!അന്തരംഗത്തിനപ്രാപ്യമാകുമ-തൃപ്പദം നാദവീചിയാന്‍ പുല്‍കവേ,ഗാനമാധ്വീലഹരിലങ്ങയെ-‘തോഴ’നെന്നു വിളിച്ചുപോവുന്നു ഞാന്‍!കടപ്പാട്: കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി Email:akademipublication@gmail.com Generated from archived content: geethanjali2.html Author: rabeendranath_tagore

ഗീതാഞ്ജലി ഗീതം ഒന്ന്

ജന്മമേകുമ്പോഴേ ചേര്‍ത്തിരുന്നു ഭവാന്‍എന്നിലനശ്വര ഭാവം; ആ മട്ടു ലീലാവിലാസത്തില്‍ നിന്‍ മനംആമഗ്നമാകയാലാവാം! ഈ വെറും ദുര്‍ബ്ബല പാത്ര, മിടയ്ക്കു നീകേവലം ശൂന്യമാക്കുന്നു; പിന്നെയുജ്ജീവന സത്തപകര്‍ന്നതിന്‍ഉള്‍ത്തടം പൂര്‍ണ്ണമാക്കുന്നു! മേടുകളില്‍ , നദീതീരങ്ങളില്‍ വെറുംഓടക്കുഴലിതുമേന്തി, ഈണംപകര്‍ന്ന, തിന്നുള്ളം നിറച്ചെത്ര-കാതങ്ങളങ്ങുന്നു താണ്ടി! ആരുടെ കാതില്‍ നിമന്ത്രിക്കുവാനെനി-ക്കാവുമീ വൃത്താന്ത, മാവോ? നിന്നമൃതാത്മകസ്പര്‍ശത്താലെത്രയുംധന്യമാണിന്നിതിന്നുള്ളം, താനേയുറവിട്ടൊഴുകുന്നിതേ തവ-ഗാനമിതിലൂടെ നിത്യം! രാവും പകലു, മങ്ങെന്നിളം കൈകളില്‍ ഏകുമാറുണ്ടുപഹാരം ഏറെയുഗങ്ങളായ് നീളുന്നൊരിമ്മഹാ-ദാനത്തി, നില്ലവസാനം ഉണ്ടിനിമേലും...

തീർച്ചയായും വായിക്കുക