Home Authors Posts by മഠത്തിൽ രാജേന്ദ്രൻ നായർ

മഠത്തിൽ രാജേന്ദ്രൻ നായർ

മഠത്തിൽ രാജേന്ദ്രൻ നായർ
57 POSTS 9 COMMENTS
ജീവിതത്തില്‍ വളരെ വൈകിയാണ് എഴുതിത്തുടങ്ങിയത്. അറുപതിന് ശേഷം. ആംഗലത്തില്‍ കുറെ കവിതകള്‍ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവ മിക്കതും ഈ ലിങ്കില്‍ കാണാം: http://www.poemhunter.com/madathil-rajendran-nair/poems/?a=a&search=&l=2&y=0 വേദാന്തത്തിലും ജ്യോതിഷത്തിലും താല്‍പര്യം. ചില വേദാന്തലേഖനങ്ങള്‍ വെബ്ബില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. പാലക്കാടനായ ഞാന്‍ മിക്കവാറും കൊയമ്പത്തൂരിലാണ് താമസം. 36 വര്‍ഷം കുവൈറ്റില്‍ പ്രവാസിയായിരുന്നു. E-Mail: madathil@gmail.com

ഞാനൊരു പാടല്‍ നിര്‍ത്താ ഗാനം

വീണുകേണു ഞാന്‍ “ജഗദംബേ! എന്‍റെ സിരയില്‍ ഞരമ്പില്‍ തൊലിയിലേറൂ പാടൂ പാടൂ അവിരാമം പാടൂ” എപ്പഴും എന്നുംപോല്‍ പൂഞ്ചിരിച്ചാളെന്‍റെയമ്മ കൈപ്പിടി ഒരിക്കലും അയക്കാത്തൊരെന്‍റെയമ്മ പാടാനിരിക്കുന്നു ഞാനതിനാല്‍ സ്വയമലിഞ്ഞിതാ സര്‍വ്വവും മറന്ന് ഒരുഷ്ണസന്ധ്യയില്‍ ചെമ്മാനക്കീഴില്‍ നാടന്‍ വിസ്തൃതവിശാലങ്ങളില്‍ മയങ്ങും തെങ്ങുകളുടെ കേശഭാരത്തില്‍ പടിഞ്ഞാറന്‍ കാറ്റുകള്‍ തലോടവെ ആ കാറ്റുകളിലൊരാര്‍ദ്രതയുണ്ട് വരും കാലവര്‍ഷത്തിന്‍ സുഗന്ധം പാടൂ പടിഞ്ഞാറന്‍ കാറ്റേ പാടൂ ഏകാന്തകിളിയേ മുട്ടയിടാന്‍ കൂടുതേടുമെന്നോമലേ നാളത്തെ ശോണോദയത്തില്‍ ആ മുട്ട പൊട്ടിയൊരു മഹാഗാനമായ്‌ ചിരീച്ചീടാന്‍, പ്രപഞ്ചത്തെ രമിപ്പിക്കാന്‍ ഈ വിശ്വമെത്ര മോഹനം മനോഹരം അത് കാണാന്‍ കണ്ണുകളേനിക്കേകൂ ജഗദംബേ! തരൂ നിന്‍റെ പാടിത്തീരാ ഗാനങ്ങള്‍ എണ്ണിത്തീരാ രാഗങ്ങളിലാലപിച്ചു മൃതിയടയാനലിയുമൊരു ഹൃദയം പാടാനറിയാത്ത പാട്ടുകാരന്‍ ഞാന്‍ എങ്കിലുമെന്നശക്തമാം സ്വരതന്ത്രികളില്‍ ഗാനമഞ്ജരി ത്രസിക്കുന്നു എന്‍റെ...

കിഴക്കന്‍ കാറ്റ്

ആരോ പറഞ്ഞു കിഴക്കന്‍ കാറ്റിന്നലെ രാത്രിയില്‍ തുടങ്ങീപോല്‍ ഞാനറിഞ്ഞീല ഗാഢമാം സുഷുപ്തിയില്‍ പടിഞ്ഞാറോട്ടുനോക്കി നിന്നു തെങ്ങുകള്‍ ഞാനുണര്‍ന്നപ്പോള്‍ പാടിച്ചിരിച്ചു കരിമ്പനകള്‍ കമ്പിതഗാനാവലി ശൈശവം മുതല്‍ ഞാനറിയുന്നൊരു താളം മുത്തശ്ശിമാരുടെ യക്ഷിക്കഥകള്‍ അതുകേട്ടൊളിമിന്നും കുട്ടിക്കണ്ണുകള്‍ മണ്ണെണ്ണ വിളക്കുകള്‍ ചുവരില്‍ വരക്കും നിഴലുകള്‍ മുഷിഞ്ഞ കിടക്കകള്‍ അവയിലുറങ്ങും കിടാങ്ങളും ദൂരെ കാത്തുകിടക്കും തീവണ്ടിവിലാപങ്ങള്‍ ക്രൂരമാം അലിയാത്തോരുരുക്കു പാളങ്ങളില്‍ കിഴക്കന്‍ കാറ്റ് അര്‍ദ്ധരാത്രിയില്‍ തുടങ്ങീപോല്‍ ഞാനറിയാതെ, എന്‍റെ ഗാഢമാമുറക്കത്തില്‍ ആകാശങ്ങളെ മുത്തും ഗോപുരനിബിഡമാം കിഴക്കനമ്പലങ്ങളുടെ ധൂമഗന്ധങ്ങളേറെപ്പേറി മുല്ല ചമ്പക തുളസീദള കര്‍പ്പൂര നിശ്വാസങ്ങള്‍ ദ്രാവിഡഭൂതകാലമാസ്മരമണിനാദം വംഗസാഗരം പാടിത്തിമര്‍ക്കുമാഹ്ളാദങ്ങള്‍ സഹ്യസാനുക്കള്‍ തെക്കുവടക്കു മതില്‍കെട്ടി കാക്കുന്നൊരെന്‍റെ പാലക്കാടിന്‍റെ ചുരത്തൂടെ കിഴക്കന്‍ സമീരണാ! ഞങ്ങടെ മലനാടിന്‍ ബാലവാടികയിലേക്കയക്കൂ വേഗം നിന്‍റെ വെള്ളിമേഘങ്ങളാം കുറുമ്പന്‍...

നേതാജി

  പിന്നെയും പിന്നെയും ഞങ്ങള്‍ വിളിക്കുന്നു ഇന്ത്യ മുഴുവനും കാതോര്‍ത്തിരിക്കുന്നു നേതാജി! നിന്‍റെ വരവിനായി അത് വ്യര്‍ത്ഥമാമൊരു മോഹമാണെങ്കിലും ആയുദൈര്‍ഘ്യത്തിലസാദ്ധ്യമെന്നാകിലും ‍ഞങ്ങളിപ്പഴും വിശ്വസിക്കുന്നു വിശ്വസിച്ചേറെ ആശ്വസിച്ചീടുന്നു ഈ വിശാലവിശ്വത്തില്‍ ഏതോ ദുരൂഹമാം കോണില്‍ നീയിപ്പഴും ഒളിവിലുണ്ടെന്ന് കാണ്മു ഞങ്ങളുള്‍ക്കണ്ണില്‍ നന്മ തിന്മയെക്കീഴ്പ്പെടുത്തീടും വിജയഭേരി മുഴക്കുന്ന നാളില്‍ ഒരു സുപ്രഭാതത്തില്‍ നീയെത്തും ഞങ്ങളെ വീണ്ടും നയിക്കാന്‍ ഈ നാടിന്‍റെ ചുക്കാന്‍ പിടിക്കാന്‍ ഞങ്ങടെ ചുവരുകളിലുണ്ടല്ലൊ നിന്‍ ചിത്രം കണ്ണട വച്ച വയസ്സുതീണ്ടാ മുഖം ഉച്ചഫാലത്തിന്‍റെ താഴ്വരയില്‍ കത്തിജ്ജ്വലിക്കും നിന്നക്ഷിപ്രകാശത്തില്‍ ഉദ്ദീപ്തമാകുന്നു രാഷ്ട്രബോധം ഞങ്ങള്‍ കാത്തു സൂക്ഷിക്കുന്ന രാജ്യസ്നേഹം ആര്‍ക്കും പിടികൊടുക്കാതെ ധീരസാഹസവീര്യങ്ങള്‍ കാട്ടി എന്നുമേ മായാത്ത ഹരിതാഭമാം ഒരിതിഹാസമായി നീ മാറി ഞങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ സ്വയം പ്രതിഷ്ഠിച്ചു എന്നിട്ടെങ്ങോട്ട് നീ പോയ്...

ജല്ലിക്കെട്ട്

ഈ ക്രൂരവിനോദം കായികബലപ്രദര്‍ശനം പാരമ്പര്യാര്‍ജ്ജിത പൈതൃകപുണ്യമഹാത്ഭുതം. തൊട്ടുപോകരുതാരുമിതിനെ തീക്കളിയാവുമത്, പോര്‍വിളിയിത് ഇന്‍ഡ്യന്‍ മാറ്റഡോറുകളുടെ ഡിംഡിമനാദക്കാളപ്പോര്‍വിളി.   ജനസഹസ്രം ആബാലവൃദ്ധം തെരുവുകളിലലറും കാഹളം വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ പഠനമുറികളേറാതെ പൊതുനിരത്തുകളില്‍ ചൊരിയും പ്രതിഷേധം വേണം ‍ഞങ്ങള്‍ക്കീ വിനോദം, കളിയല്ലിത് മഹത്തരമാം ജന്തുസ്നേഹം നാട്ടിലെ മഹാനീതിപീഠമൊരുവശം കൂടെ ചിലക്കും മൃഗസ്നേഹികള്‍ അവരില്‍ ചിലര്‍ ദൈവസൃഷ്ടികളെയാകമാനം പൊരിച്ചുതിന്നു രസിക്കും നരഭോജികള്‍ ആവേശാന്ധത മറുവശം മാറത്തടിച്ചു തീരാ സമരം ചെയ്തു വളരും ജനാധിപത്യമഹാമഹം അഭിപ്രായം പറയാനറിയാതെ പറയാനെന്തുണ്ടെന്നാരും ചോദിക്കാതെ ചൊല്ലാനുള്ളതാരും കേള്‍ക്കാതെ നില്‍പൂ പാവം കൈലാസക്കൊടും തണുപ്പില്‍ പുരാണവൃഷഭം നന്ദികേശന്‍ ശിവപ്രിയന്‍.   ആര്‍ക്കു കേള്‍ക്കണം ആ പാവത്തിന്‍ ശബ്ദം, വാവിട്ടു മുക്രയിടും ദീനരോദനം ആര്‍ക്കുകാണണം വരിവരിയായ് അറവുശാലകളില്‍ ഒരു ഗണതന്ത്രദിനപ്രകടത്തിനെന്നോണം നില്‍ക്കും മിണ്ടാജന്മങ്ങളുടെ കണ്ണിലെ മഹാഭയം കുനിഞ്ഞവരുടെ പാല്‍മണമൂറും നിറുകയില്‍ ഒരുമ്മ വെക്കാനാരുണ്ടിവിടെ വരൂ വൃഷഭനാഥാ ആദ്യജൈനതീര്‍ത്ഥങ്കരാ സമാധിവിട്ടുണരൂ...

കണ്ണന്‍റെ പുല്ലാങ്കുഴല്‍

കുഴലൂതും കണ്ണന്‍റെ കമനീയവിഗ്രഹം എന്‍റെ പൂജാമുറിയിലിരുന്നിരുന്നു കഞ്ജവിലോചനന്‍ ചാരുത പൂത്തപോല്‍ പുഞ്ചിരി മാരികള്‍ പെയ്തു നിന്നു ആരോ പറഞ്ഞുപോയ് വീട്ടിലെ കണ്ണന് പുല്ലാങ്കുഴലണി പാടില്ലത്രെ കുഴലൂതി കുഴലുതി കള്ളനവന്‍ പിന്നെ ഗൃഹമാകെ ഊതിക്കെടുത്തുമത്രെ അതുകേട്ടു പേടിച്ചു വീട്ടമ്മ ഉണ്ണിതന്‍ കുഴലെടുത്തെങ്ങാണ്ടൊളിച്ചു വച്ചു കുഴല്‍ പോയ കണ്ണന്‍റെ പുഞ്ചിരി മങ്ങിയോ കദനം കടക്കണ്ണില്‍ പൂവിട്ടുവോ അതു വഴി പോയൊരെന്‍ കണ്ണുകള്‍ കണ്ണന്‍റെ കുഴലില്ലാ കൈകളില്‍ വീണുപോയി കീശയില്‍ നിന്നെന്‍റെ നീലനിറപ്പേന ഊരി ഞാന്‍ ഉണ്ണിതന്‍ കയ്യില്‍ വച്ചു പിന്നെയും പാടിത്തുടങ്ങിയല്ലൊ കണ്ണന്‍ പിന്നെയും പുഞ്ചിരി മാരി തൂകി ഉണ്ണിതന്നംഗുലി പുല്‍കിയ തൂലിക പുല്ലാങ്കുഴലായി ഭാഗ്യവതി ഞാനുമെന്‍ കണ്ണനും മാത്രമറിയുന്ന ഗോപ്യരഹസ്യമായ്...

ജനുവരിയില്‍ ഒരു ഊഷരസ്വപ്നം

ഈ കുന്നിന്‍ മുകളില്‍ പെയ്യാ മുകിലുകളെ നോക്കി ഞാന്‍ കവിതയെഴുതും പര്‍ണശാലയില്‍ ഒരു തുള്ളി ജലമില്ല ഇടവപ്പാതി ചൊരിയാന്‍ മറന്നത്രെ തുലാവര്‍ഷം ചതിച്ചത്രെ ചതിക്കാതിരിക്കുമോ പതിച്ച പാഴ്ജന്മങ്ങളെ? കുളിരില്ല ജനുവരിയില്‍ കൊടും ചൂടില്‍ കിളി പാടാന്‍ മറന്നത്രെ അവളേതോ ദാഹഭുമിയില്‍ ഹൃദയം പൊട്ടിപ്പതിച്ചത്രെ ആരെനിക്ക് തരുമൊരിറ്റുജലം? വരണ്ട ബിവറേജസ്സിന്‍ കുപ്പികള്‍ ചിരിച്ചാര്‍ത്തു ജലശോഷിതമസ്തിഷ്കഭൂഗര്‍ഭത്തില്‍ ഒരുപാട് കിനാവുകള്‍ മുനിഞ്ഞസ്തം വച്ചു എങ്കിലും ഞാനെഴുതാനിരിക്കുന്നു വരണ്ട കുന്നിന്‍ മുകളില്‍ വെറുതെ കരയും പേനയും പേറി വരൂ കവിതേ ഒരൂഷരസ്വപന കാകളിക്കാളിമയിവിടെപ്പരത്തൂ ക്രൂരന്‍ സൂര്യന്‍ അതുകേട്ടാമോദിച്ച് ശോണചന്ദനം ചാര്‍ത്തീടട്ടെ മൂകശൈലത്തിന്നുഷ്ണിക്കും കഷണ്ടിയില്‍ മഴകള്‍ ബോധംകെട്ടു കിടന്നുറങ്ങും ഇരുട്ടില്‍ നിന്നും പിടഞ്ഞുണരട്ടെ പെയ്യും മുകില്‍മാലകള്‍ മയിലുകളേറി വീണ്ടും ഇവിടമണയട്ടെ ഉഷ്ണഭൂവിതില്‍ വീണ്ടും സ്വപ്നങ്ങള്‍ തളിര്‍ക്കട്ടെ കാവ്യനര്‍ത്തകി പാടിയാടട്ടെ കാലില്‍ ചിലങ്കാനിസ്വനം...

വരവേല്‍പ്പൊരുക്കങ്ങള്‍

ഓമനക്കുഞ്ഞിന്‍ വരവുകാത്ത് അനുമോദനത്തിന്‍റെ മാരിയേറ്റ് വര്‍ണശബളം അലങ്കാരമധ്യത്തില്‍ മുല്ലപ്പൂ പുഞ്ചിരി തൂകിക്കൊണ്ട് നിറവയര്‍ ചെറ്റൊന്ന് കൈകൊണ്ടു താങ്ങി ചുറ്റുമാടും ബലൂണ്‍കള്‍ക്കു നാണമേകി അതിഥികളെ എതിരേറ്റു വരവേല്‍ക്കുവാനായ് അമ്മയവിടെയിരുന്നിരുന്നു ഒരു ശിശുഹര്‍ഷവര്‍ഷം* തുടങ്ങയായി ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞതാണല്ലൊ ശിശുവൊരു ബാലനാണെന്ന് വരുംകാലഫുട്ബാളറാവാം ത്വരിതം അവന്‍റെയാ പുളകദപാദങ്ങള്‍ ഉദരത്തില്‍ അല്ലാതെ ചൊല്‍വതെന്ത്? പാട്ടും കളികളുമാട്ടവുമായ് ആഘോഷം മുന്നോട്ട് പോകയായി പക്ഷികളൊന്നിച്ച് പാടിയപ്പോള്‍ സായാഹ്നം അരുണിമയായിമാറി അമ്മയുമച്ഛനുമാഹ്ളാദിക്കെ ശിശുവൊരു സാന്ദ്രപ്രകാശമായി ഉദരത്തിനുള്ളില്‍ ചുരുണ്ടുകൂടി തലതാഴ്ത്തി കണ്ണുകള്‍ ചിമ്മി മേവി പൂര്‍വ്വകര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്കനുസൃതമായ് സൃഷ്ടികര്‍ത്താവിന്‍റെ പദ്ധതിയില്‍ നാനാത്വലോകമായ് പൂത്തുലയാന്‍ നാമ്പിടും ജ്യോതിസ്സിന്‍ സാന്ദ്രരൂപം അവനെ ആശംസിക്കിന്‍ അതിഥികളെ അവന്‍ കാണുന്നതെല്ലാം ശുഭങ്ങളാട്ടെ! ചരിക്കുന്ന ലോകം സുമങ്ങളും പട്ടും വിരിച്ചുള്ള മഞ്ജുളസ്സ്വര്‍ഗ്ഗമാട്ടെ! ഓം ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ _________________ * ശിശുഹര്‍ഷവര്‍ഷം = baby...

അപ്സരശില്‍പം

നാസികാഭംഗം വന്നൊരപ്സരശില്‍പം നിന്നു പാവത്തിന്‍ സുസ്മേരത്തിന്നില്ലല്ലൊ തെല്ലും വാട്ടം ഭാരതചരിത്രത്തിലെങ്ങാണ്ടോ ഗ്രഹയുദ്ധ- നേരത്തു കൊത്തിത്തീര്‍ത്തൊരത്ഭുത കലാശില്‍പം ടെക്സാസിന്‍ വിശാലമാം വക്ഷസ്സിലെങ്ങാണ്ടൊരു പട്ടണഗര്‍വം കാക്കും മ്യൂസിയമുറിക്കുള്ളില്‍ പുഞ്ചിരിപ്പുഷ്പം തൂകി, ക്യാമറകളെ നോക്കി നെഞ്ചകത്തൊരുപാട് നോവുകളൊളിപ്പിച്ച് ദേവകന്യക നിന്നു, ഞാനവളുടെ മുന്നില്‍ കുമ്പിട്ടു, ഹൃത്തിന്നുള്ളില്‍ നോവുകളുടെ നൂറ് പത്മകോശങ്ങള്‍ പൊട്ടിപ്പരന്നു ശോണാഭമായ് കരയാനല്ലെ ശാന്തി തേടുന്നോനവകാശം മതമത്തനായാരോ നിന്നെ അടിച്ചതാവാം ഒരു വെടിയുണ്ട നിന്‍ നാസം ഗ്രസിച്ചതാവാം പണ്ടെങ്ങാണ്ടേതോ രക്തകലുഷകലാപത്തെ കണ്ടുനീ ഞെട്ടി വീണു മുറിവേറ്റതുമാവാം കപ്പലില്‍ ദൂരപ്രയാണത്തിലശ്രദ്ധര്‍ നിന്നെ അറിയാതതിക്രൂരം പീഡിപ്പിച്ചതുമാകാം ആര്‍ക്കറിയാം പക്ഷെ അറിയാമെനിക്കുനിന്‍റെ ആര്‍ത്തലറിത്തിളക്കും ഉള്ളിലെ ഉള്‍ത്താപങ്ങള്‍ കാരണം ഞാനെന്നാളും ശാന്തിപര്‍വ്വങ്ങള്‍ തേടി ക്രൂരമാത്സര്യം കണ്ടു തളര്‍ന്ന...

പ്രതിഭാസവനിത

(മയാ അന്‍ജലുവിന്‍റെ “ഫെനോമെനല്‍ വുമണ്‍” എന്ന ഉത്കൃഷ്ട കവിതക്ക് ഞാന്‍ ശ്രമിച്ച മലയാള പരിഭാഷയാണിത്. തെറ്റുകുറ്റങ്ങള്‍ സദയം ക്ഷമിക്കുക.} അത്ഭുതം കൂറുന്നു സുന്ദരിമാര്‍ എവിടെയാണെന്‍റെ രഹസ്യം? ഫാഷന്‍ കുമാരികമാരെപ്പോലെ ഞാനൊരു സുന്ദരിയല്ല ആകാരസൗഷ്ഠവമില്ല വിശദീകരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചാല്‍ അത് നുണയെന്നവര്‍ പറഞ്ഞീടും അവരോട് ഞാനപ്പോള്‍ ചൊല്ലും എന്‍റെ രഹസ്യരഹസ്യം ബാഹുദൈര്‍ഘ്യത്തിന്‍റെ ഭംഗിയാണെ വസ്തിപ്രദേശ വിസ്താരമാണെ എന്‍റെ ചുവടിന്നെടുപ്പിലാണെ അധരത്തിന്നാകര്‍ഷകചുരുളിലാണെ പ്രതിഭാസപൂരിത രീതിയില്‍ ഞാന്‍ മഹാപ്രതിഭാസമാകും വനിതയാണെ ഒരു മുറിയില്‍ ഒരു പുരുഷന്‍റെ മുന്നില്‍ ഞാന്‍ ശാന്തയായ് ചെന്നു കേറുന്നു കണ്ടിരിക്കുന്നോരെണീക്കും വീണു മുട്ടുമടക്കി നമിക്കും തേനീച്ചക്കൂട്ടങ്ങള്‍ പോലെ ചുറ്റും മൂളിപ്പറന്നു നടക്കും അതിന്‍ കാരണമെന്തെന്നു ചൊല്ലാം എന്നക്ഷികള്‍ക്കുള്ളിലെ ജ്വാല പല്ലിലെ മിന്നും പ്രകാശം എന്നരക്കെട്ടിന്‍റെയാട്ടം കാലില്‍ കളിക്കുമാനന്ദം പ്രതിഭാസപൂരിത...

വീട്ടുവേലക്കാരി

ചൂടില്‍ വെയിലില്‍ പേപ്പൊടിക്കാറ്റില്‍ അവള്‍ നടന്നു ഒരു തമിഴ്നാട്ടു വേലക്കാരി വിയര്‍ക്കും പുരികം സാരിത്തുമ്പാല്‍ തുടച്ചും സുര്യതാപത്തെയുള്ളില്‍ പഴിച്ചും നാഴിക നിരവധി നടന്നു തളര്‍ന്നാലെ ആവതുള്ളു പണിവീടുകളെത്തിപ്പറ്റാന്‍ പാവം അവളൊരു ദിവസക്കൂലിക്കാരി നാലഞ്ച് വീടുകള്‍ ദിനം തോറും കയറിയിറങ്ങും തുച്ഛയാം വേലക്കാരി മുഴുക്കുടിയനാം ഒരു വികടൻ ചവച്ചരച്ചു തുപ്പിയ നിസ്സാരനീലക്കണ്ണി എച്ചില്‍ പാത്രമലകള്‍ കഴുകി വൃത്തിയായ് തുടച്ചടുക്കണം അകമുറികള്‍ തൂത്തുവാരണം പിന്നെക്കഴുകി നിലങ്ങള്‍ മിന്നിക്കണം തുണിക്കൂമ്പാരം വെളുക്കണം പക്ഷെ, വിയര്‍പ്പില്‍ കുളിച്ചും ഈര്‍പ്പമരിക്കും അരയില്‍ പാവാടക്കെട്ടില്‍ സ്ഫുരിക്കും പൂപ്പല്‍ ചൊറികളെ അനിശം ചൊറിഞ്ഞും ഉഴയ്ക്കുമാപ്പാണ്ടിപ്പെണ്ണിന്‍ വരളും ചുണ്ടിലെന്തേ കാണ്മു അനവരതം പൂക്കും ഒരു മായാപ്പൂപുഞ്ചിരി? ഉരുകിപ്പൊളിയുമൊരുവരിവീട്ടിലെ ചുടുമുറിയിലൊരു തൊട്ടിലില്‍ കിടപ്പുണ്ടൊരു ചിരിക്കും കണ്ണന്‍ അവളുടെ മകന്‍ കാര്‍മുകില്‍ വര്‍ണ്ണന്‍ അവനൊരുനാളീ...

തീർച്ചയായും വായിക്കുക