Authors Posts by മഠത്തിൽ രജേന്ദ്രൻ നായർ

മഠത്തിൽ രജേന്ദ്രൻ നായർ

മഠത്തിൽ രജേന്ദ്രൻ നായർ
28 POSTS 3 COMMENTS
ജീവിതത്തില്‍ വളരെ വൈകിയാണ് എഴുതിത്തുടങ്ങിയത്. അറുപതിന് ശേഷം. ആംഗലത്തില്‍ കുറെ കവിതകള്‍ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവ മിക്കതും ഈ ലിങ്കില്‍ കാണാം: http://www.poemhunter.com/madathil-rajendran-nair/poems/?a=a&search=&l=2&y=0 വേദാന്തത്തിലും ജ്യോതിഷത്തിലും താല്‍പര്യം. ചില വേദാന്തലേഖനങ്ങള്‍ വെബ്ബില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. പാലക്കാടനായ ഞാന്‍ മിക്കവാറും കൊയമ്പത്തൂരിലാണ് താമസം. 36 വര്‍ഷം കുവൈറ്റില്‍ പ്രവാസിയായിരുന്നു. E-Mail: madathil@gmail.com

ഇഞ്ചിത്തയിര്‍

ഒരു മേഷരാവിന്‍ തേങ്ങും ഉഷ്ണശിഖയില്‍ ഉണങ്ങുമിലയില്‍ ഇഞ്ചിത്തയിര്‍ വിളമ്പി എന്‍റമ്മ പൊന്നമ്മ പൊന്നുമ്മ കണ്ണീരൊഴുക്കി കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു കഴിക്കൂ ഇത് നിന്‍റച്ഛന്‍റെ സ്മൃതിയില്‍ ഞാന്‍ ചമച്ചൊരിഞ്ചിത്തയിര്‍ ഇനിയൊരിക്കലും നിനക്കിത് ലഭിക്കില്ല യുഗദിഗാന്തങ്ങള്‍ നീ നടന്നാലും, പറന്നാല്‍ പോലും ആ കണ്ണീരിനെന്തര്‍ത്ഥം? അതന്നത്തെ പതിമൂന്നുകാരനഗ്രാഹ്യം ഗ്രഹിക്കാതെ പോകുന്ന കണ്ണീര്‍ച്ചാലുകള്‍ക്കെന്തര്‍ത്ഥം? മനുഷ്യമനസ്സിന്‍ സുര്യതാപച്ചുടുമരുതലത്തില്‍ പതിക്കും മുമ്പേ മറയും ഒരമ്മയുടെ തപിക്കും കണ്ണീര്‍ തപ്തബാഷ്പത്തിനെന്തര്‍ത്ഥം? ഞാനിപ്പോള്‍ എഴുപതിനപ്പുറം കരയുന്നൊരു വൃദ്ധശിശു എന്‍ ജന്മദിനനാക്കിലയിലവള്‍ വിളമ്പി മധുരിക്കും പുളിയിഞ്ചി പൂപ്പുഞ്ചിരിതൂകി എന്നാത്മസഖി പറഞ്ഞു ഫലിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കവെ ഇതെന്‍റെ സ്നേഹത്തിന്‍ പുളിയിഞ്ചി ഇതിലെ മധുരം നീ അറിയാതെ പോകുകില്‍ ആവില്ല നിനക്കൊരിക്കലുമറിയാന്‍ ഈ ഭൂവില്‍ പ്രേമവാഴ്വിന്നന്തരാര്‍ത്ഥം വേണ്ട, എനിക്കു പ്രേമം വേണ്ട വേണ്ട...

ടുസ്സാനില്‍ വിഷു

വിഷുപ്പൂക്കളില്ല, വിഷുവിനെന്തര്‍ത്ഥം വിഷമിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. വിഷുദിനം വന്നു വിദൂരമാം ടുസ്സാനില്‍ വിരസത മാറ്റുവാന്‍ പൂക്കള്‍ വാങ്ങി വിഷുക്കണിവെച്ച് പുറത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോള്‍ വിഷുവതാ പൂത്തുനില്‍ക്കുന്നു ചുറ്റും മേട്ടിലും കുന്നിലും താഴ്വരച്ചോട്ടിലും പാലോവെര്‍ഡെകള്‍* പൂത്തുനില്പു നീലമലകളെ പുല്കി ലസിക്കുന്ന ടുസ്സാനെ മഞ്ഞയുടുപ്പിടീച്ച് സൂര്യന് മേഷത്തില്‍ അശ്വിനീസംഗമം കേരളാഘോഷം വിശേഷം വിഷു വിണ്ണില്‍ നടക്കുമീ ഉത്സവം ആഗോള- സംഭവം നാമതറീയുന്നീല കാറ്റിലും മണ്ണിലും വിഷുവുണ്ട് കൂടാതെ അശ്വതീസൂര്യന്മാരെല്ലാര്‍ക്കുമുണ്ട് നാട്ടിലായാലും മറുനാട്ടിലായാലും പ്രകൃതി വിഷുക്കണി വെച്ചിരിക്കും പാലോവെര്‍ഡെയും വിഷുക്കണിക്കൊന്നയും പെറ്റമ്മ പ്രകൃതിക്ക് മക്കള്‍ മാത്രം ഇവിടെ ടുസ്സാനില്‍ വിഷുവിതാ വന്നല്ലൊ പാലോവെര്‍ഡെകള്‍ ഒത്തിരി പൂത്തല്ലൊ വിഷുപ്പൂക്കളില്ല, വിഷുവിനെന്തര്‍ത്ഥം വിഷമം തീര്‍ത്തെന്റെ പൂക്കള്‍ ചിരിച്ചല്ലൊ!   _________________ *(Vishu in Tucson, Arizona, USA) *palo...

നീയൊരു പ്രഹേളിക!

  അധിക്ഷേപിച്ചു നിന്നെ ഞാന്‍ അഹോരാത്രം നരാധമഘാതകന്‍, കൊലയാളി, അരക്കിറുക്കന്‍, തുഗ്ലക്ക്, വംശവിധ്വംസകന്‍, ഫാസിസ്റ്റ്, ലോകം കണ്ടതിലേറ്റവും കറയേറും ജനപീഡകന്‍, ന്യൂനപക്ഷമര്‍ദ്ദനവിശാരദന്‍, ക്രൂരമൃഗസമന്‍, മതേതരരാഷ്ട്രത്തിന്നത്ത്യാപത്ത് എന്നിട്ടുമവസാനം ജനസമ്മതിനേടി- യെത്തി നീയെന്‍റെ ദില്ലിയില്‍ എന്‍റെ മഹാരാഷ്ട്രത്തെ നയിക്കുവാന്‍ മറന്നില്ല ഞാന്‍ നിന്നെ പിന്നെയും വിമര്‍ശിക്കാന്‍ നീ എന്തുചെയ്താലും അത് തെറ്റെന്ന് സമര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ ഇന്നിതാ ഒരഗ്നിപരീക്ഷയില്‍ ‍ഞങ്ങടെ വിഘടിതമഹാസഖ്യശക്തിയില്‍ നീ തോറ്റു തുന്നമ്പാടുമെന്നാശിച്ചു ഞാന്‍ നില്‍ക്കെ ഒരസാമാന്യ ജനഹിതസുനാമിയില്‍ വിജയക്കുറിയിട്ട് നില്‍ക്കുന്നു നീ നരാധമാ റഷ്യയില്‍ യൂറോപ്പില്‍ പണ്ടെങ്ങാണ്ട് ചത്തുമണ്ണടിഞ്ഞ താടിമീശക്കാര്‍ വിറ്റ കറുകറുപ്പുതിന്ന് സ്വന്തം പൈതൃകം കറുപ്പെന്ന് പുലമ്പി നടന്ന ഞാന്‍ ചൈനയെ നോക്കി ചുടുനിശ്വാസമുതിര്‍ത്ത ഞാന്‍ മുനിഭാഷിതങ്ങളെ പുച്ഛിച്ചു നടന്ന...

വിളക്കേന്തുന്ന ബാലന്‍

വെള്ളിക്കൊമ്പുകളാളും ജ്വലിക്കും മഹാവൃക്ഷം ശീതകാലത്തിന്‍ മിന്നിത്തിളങ്ങും നീലാംബരം താണുപോം അരുണാഭസുന്ദരരവിബിംബം ബോധത്തിന്‍ തിരയിലുദ്ദീപ്തമാമൊരു ദൃശ്യം അക്ഷമന്‍ ചിത്രകാരന്‍ ചിത്രത്തെ മറച്ചല്ലൊ പകരം കരിരാത്രമവിടെയുദിച്ചല്ലൊ പരകോടി താരങ്ങളവിടെയുണര്‍ന്നല്ലൊ നിശ കൂന്തലില്‍ പാരിജാതങ്ങള്‍ ചൂടിയല്ലൊ ചായങ്ങള്‍ തുടച്ചതാ ഫലകം പേറിക്കൊണ്ട് കാരകന്‍ വിരമിച്ചു വേഗത്തില്‍ രംഗം വിട്ടു ബാക്കിയായ് ഞാനാം വിളക്കേന്തുന്ന ബാലന്‍ മാത്രം പൂര്‍ണമാമേകത്വത്തില്‍ ആ രാത്രം തീരും വരെ കണ്‍ചിമ്മുമാകാശത്തിന്‍ ചിത്രത്തെത്തെളിയിക്കാന്‍

ബുദ്ധനും സുഖവും

    ശാന്തമായിരിപ്പുണ്ട് നിന്‍റെ ധ്യാനവിഗ്രഹം പൂമുഖമുറിയിലെ പ്രദര്‍ശനമേശമേല്‍ പക്ഷെ, നോക്കാറില്ലൊരിക്കലും, ദേവാ, നിന്നെ ആയിരമാവര്‍ത്തി ഞാനാവഴി നടന്നാലും പിന്നെയെങ്ങിനെ കേള്‍ക്കാനാണു ഞാന്‍, എങ്ങിനെയറിഞ്ഞീടാന്‍ നിന്‍റെ ശാന്തിമന്ത്രങ്ങള്‍, പ്രപഞ്ചദുഃഖത്തിന്നുള്ളൊറ്റമൂലിയാം സംസാരപ്രശമനപ്രാക്തനപ്രബോധനം? നിന്‍റെ വിഗ്രഹം വെറുമൊരലങ്കാരം എന്‍റെ വ്യാജമാം ആത്മീയതക്ക് പരസ്യം, മുഖംമൂടി, സത്യത്തില്‍, ജീവിതമെനിക്കതിശ്ശോച്യം, അപര്യാപ്തം അസംഖ്യം ആവശ്യപൂരണാര്‍ത്ഥം നടത്തും പരാക്രമം വിശ്രാമമില്ലാത്തോരു സംസാരമഹാചക്രം ആഗ്രഹനിവൃത്തിക്കായ് പരക്കം പായുന്നു ഞാന്‍ കയ്യെത്താ സുഖത്തിന്‍റെ പിന്നാലെയെല്ലായ്പ്പോഴും ഓടിത്തളര്‍ന്നു പാതിവഴിയില്‍ പതിക്കവെ അകലും വിദൂരചക്രവാളങ്ങളിലെന്‍റെ ഭോഗങ്ങള്‍ മരുജലഭ്രാന്തിയായ് മറയുന്നു പണ്ട് നീ ത്യജിച്ചെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട് ഞാന്‍ നിന്‍റേതായ് നിനക്കന്ന് തോന്നിയതെല്ലാമെല്ലാം പിന്നെ നീ തിരഞ്ഞലഞ്ഞു നടന്നു സത്യത്തിനെ അന്ത്യത്തില്‍ ബോധിമരത്തണലില്‍ തെളിഞ്ഞത് നീതന്നെയെന്ന വ്യക്തബോധമായ് തീരും വരെ എങ്ങിനെയാര്‍ജ്ജിച്ചു...

നീ എന്നെ മറക്കുകില്‍

  (ചിലിയന്‍ മഹാകവി പാബ്ളോ നെറൂദായുടെ "ഈഫ് യൂ ഫൊര്‍ഗെറ്റ് മി" എന്ന കവിതക്ക് ഒരു പരിഭാഷാ ശ്രമം. തെറ്റുകുറ്റങ്ങള്‍ സദയം പൊറുക്കുക.) നീയൊരു കാര്യമറിയണം നിനക്കറിയാമിത് : എന്‍റെ ജാലകത്തിന്‍ പുറത്ത് പതുക്കെ വിരിയും ശരത്കാല- സ്ഫടിക ചന്ദ്രനെ, ചുവന്ന ശാഖയെ ഞാന്‍ നോക്കിയാല്‍, അഗ്നിക്കരികിലെ സ്പര്‍ശത്താലറിയാത്ത ഭസ്മത്തെ, കരിഞ്ഞു ചുളുങ്ങിയ കരിവിറകിന്‍ ശരീരത്തെ തൊട്ടാല്‍, ഞാനെത്തും നിന്നില്‍, അപ്പോള്‍ മണങ്ങള്‍ വെളിച്ചം ലോഹങ്ങളിവ പിന്നെയുലകിലസ്തിത്വമൂറും വസ്തുക്കളെല്ലാം എനിക്കായ് കാതോര്‍ത്തുനില്‍കും നിന്‍റെ ചെറു ദ്വീപുകളിലേക്കെന്നെപ്പേറി- ത്തുഴയും തോണികള്‍ പോലെ കേള്‍ക്കു, ഇറ്റിറ്റായി നീയെന്നെ സ്നേഹിക്കുവാന്‍ മറന്നാല്‍ എന്‍റെ സ്നേഹവുമിറ്റിറ്റായി വറ്റിടാം പെട്ടെന്നെങ്ങാനുമെന്നെ മറന്നീടുകില്‍ നോക്കേണ്ട പിന്നെ നീയെന്നെ മറന്നിട്ടുണ്ടാവാം...

വേനല്‍ മഴ

  അവളെത്തി നിനച്ചിരിക്കാതെ ഈ ഉത്തരാഹ്നത്തില്‍ ഞാനല്‍പം മയങ്ങിയപ്പോള്‍ പുഴുങ്ങും വേനല്‍ ചൂടില്‍ ഒരിടിവെട്ടലിലവള്‍ കൈകൊട്ടിയാടി ഞെട്ടി ഞാനുണര്‍ന്നുപോയ് കഴുത്തും നെഞ്ചും പൊരിഞ്ഞുതളരും വിയര്‍പ്പിന്‍ പാരവശ്യത്തില്‍ അവളെത്തി പുരകള്‍ക്കുമുകളില്‍ ഏതോ വങ്കന്‍ ദൈവങ്ങള്‍ വിരചിച്ച സംഗീതത്തിന് ചുവടുവെച്ചാടിത്തിമര്‍ത്തു ആദ്യവേനല്‍ മഴപ്പെണ്‍കൊടി ഇളകാനാകാതെ കിടന്നു ഞാനവിടെ ഒരു ഗാത്രസ്തംഭനത്തില്‍ അവളുടെ നൃത്തമെത്ര മോഹനം അവളാടീടട്ടെ ഓടിയെത്തും ശീതവാതത്തില്‍ ദൂരമാമലകളുടെ ഈറന്‍ മണ്ണുമൗഷധികളും പിന്നെയേതോ പരിത്യക്തരാഗവും തിങ്ങും ഗന്ധം ഈ രാത്രിയില്‍ ഞാനുറങ്ങും അവളുടെ ആദിമഭൂതം മണക്കും കാര്‍കൂന്തല്‍കെട്ടാം തലയിണയില്‍ മുഖമമര്‍ത്തി നന്ദി! വേനല്‍ മഴപ്പെണ്ണേ! നീ മറന്ന വിത്തുകള്‍ വിമ്മിപ്പൊട്ടിച്ചിരിച്ചാര്‍ക്കും പച്ചപ്പും ഹരിതങ്ങളും സൃഷ്ടിച്ചുയര്‍ത്തും മാനവനര്‍ഹിക്കാത്തൊരു മഹാസ്വപ്നം

ഉഷ്ണകാലമേഘം

  ഒരുഷ്ണകാലമേഘമെവിടെയോ പെയ്തു ഏതോ വിദൂരമാം ഗിരിശൃംഗത്തില്‍ ഒരു ശീതവാതമെന്‍ കാതിലോതി വിയര്‍പ്പിന്‍ കിതപ്പില്‍ ഉരുകിയമരുമുത്തരാഹ്നത്തില്‍ അതുകേട്ടു ഞാന്‍ കുളിര്‍ത്തു വാതായനങ്ങള്‍ തുറന്നിട്ടു കിടന്നു ഒരു മുകിലിന്‍ തരിപോലുമെന്നൂഷരമാം നഭസ്സില്‍ ചിലങ്കയിട്ടെത്തിയില്ലാടാന്‍ വിയര്‍പ്പില്‍ വീര്‍പ്പുമുട്ടലില്‍ ചൂടിന്നാ- ലസ്യത്തില്‍ ഞാനല്‍പം സ്വയം മറന്നപ്പോള്‍ അവളെത്തി കാര്‍മുകില്‍ വേണി കിനാവിന്‍ തളിര്‍മണിക്കുരുന്നുകള്‍ക്കൊത്തിരി തീര്‍ത്ഥം തളിച്ച് ചിലമ്പണിഞ്ഞെന്‍ ഉറക്കത്തിന്‍ ഇടന്നാഴികളില്‍ നൃത്തമാടാന്‍ ഞാനുണരാതിരിക്കട്ടെ അവളുടെ ഈര്‍പ്പമണിഞ്ഞിത്തിരി കിടന്നോട്ടെ കിനാവിന്‍റെ വരളും കുന്നുകളില്‍ കുളിരിന്‍ പുനര്‍ജ്ജനികള്‍ ജനിച്ചൊഴുകി കളകളം പാടിച്ചിരിച്ചാര്‍ക്കട്ടെ ഉയിരിന്നുഷ്ണമേ ചൊല്ലൂ വിട ഇതൊരുഷ്ണതാപത്തിന്‍ മഹാസ്വപ്നം

എന്‍റെ നാട്ടുകാരന്‍ കവി

  കവിതപ്പെണ്ണിനെക്കാത്ത് നിളാതീരത്ത് രാവുകള്‍ ഉറങ്ങാതെ കിടന്നോരു കവിയെന്‍ നാട്ടുകാരനാം സര്‍വപ്രേമമാധുര്യം സര്‍വര്‍ക്കും വാരിയേകിയോന്‍ ഭക്തിമുത്തുകളാത്മാവിന്‍ ചെപ്പിലിട്ടു കിലുക്കിയോന്‍ പശുക്കിടാങ്ങ’ളുമ്പുമ്പേ’ വിളിക്കും നാട്ടുപാതയില്‍ മുല്ലപ്പെണ്‍കൊടി രോമാഞ്ചം പൂവണിഞ്ഞു ചിരിച്ചുപോയ് കിഴക്കന്‍ കാറ്റ് ചൊല്ലീടും കിറുക്കന്‍ കഥ കേള്‍ക്കവെ കൂടെക്കൂടെ ചിരിച്ചാര്‍ത്തു കൂനുവീണ കരിമ്പന പൊന്നിന്‍ ചെമ്മാനമലയില്‍ പഴനിത്തേരു കാണുവാന്‍ മഞ്ഞരശ്മിയുടുപ്പിട്ട കുഞ്ഞിമേഘങ്ങള്‍ യാത്രയായ് സാന്ധ്യഭംഗികള്‍ കാവേറും പശ്ചിമാംബരസീമയില്‍ കാഴ്ചശ്ശീവേലിയുള്‍ക്കൊണ്ടു കൂടേറി കുരുവിക്കിളി അവിരാമമനുഷ്ടുപ്പില്‍ കവിതാഗ്രാമശാരിയെ മധുതരം പാടിപ്പിച്ചു മറഞ്ഞെങ്ങോട്ടു പോയി നീ? കാലവര്‍ഷങ്ങള്‍ പെയ്തെത്ര- യീവഴിക്കു കടന്നുപോയ് ആറിയില്ലല്ലൊ നിളതന്‍ പഞ്ചാരമണല്‍ മാനസം കാലത്തിന്‍റെ പരിഷ്കാര- ത്തിരക്കില്‍ മാഞ്ഞുപോകുമോ നിന്നെക്കോരിത്തരിപ്പിച്ച ഗ്രാമസൗഭഗഭംഗികള്‍? പശ്ചിമാസ്തമയം ചോര്‍ത്തി പൂര്‍വോദയ വിഭൂഷകള്‍ തപം വെടിഞ്ഞു സഹ്യാദ്രി- യുയര്‍ത്തി ദൂരദര്‍ശിനി പടിഞ്ഞാറന്‍ പാട്ടുപാടാന്‍ പഠിച്ചു കൊച്ചുപൂങ്കുയില്‍ സംഗീതബിരുദം നേടി കര്‍ക്കസ്വരകുമാരിക ആഫ്രിക്കന്‍ ചെണ്ട വാങ്ങാനായ് മാരാന്മാര്‍ വീടുവിറ്റുപോയ് തുടങ്ങി ശാന്തിക്കാരാത്മ- ചന്ദനക്കള്ളവാണിഭം ശാകുന്തളം പഠിപ്പിച്ച വാധ്യാര്‍ ഗ്രാമം ത്യജിച്ചുപോയ് നരച്ച ജീന്‍സില്‍ക്കയറി രചിച്ചു പൈങ്കിളിക്കഥ കിളിപ്പാട്ടിന്‍റെ മാധുര്യ- ക്കനികായ്ക്കും വനാന്തരം ആകാശവാണി കത്തിച്ചു പണിതു...

ചിമ്പാന്‍സികളുടെ ഗ്രഹം

പേരമോന്‍റെ ആദ്യജന്മദിനം എത്തി, വലിയച്ഛന്‍റെ പെണ്‍മക്കള്‍ അവര്‍ ഇരട്ട, വയസ്സവര്‍ക്കവന്‍റെ പാതി രണ്ടെണ്ണമാകില്‍ ചങ്ങാത്തം മൂന്നാകിലൊരു പെരുത്ത കൂട്ടം അങ്ങിനെ ഒരാംഗലപ്പഴമൊഴി. അനുതാപസ്ഫോടനമെന്നോണം അര്‍ദ്ധരാത്രിയില്‍ മൂന്നുപേരും വീടിന്റെ മൂന്നു മുക്കില്‍ നിന്നും ഒരേസമയം ഉച്ചവിലാപം വിശപ്പിന്‍ കാളും വിളിയോ എരിയും ഡയപ്പര്‍ തിണര്‍പ്പോ? അമ്മമാരമ്മൂമ്മയച്ഛമ്മമാര്‍ പരക്കം പാഞ്ഞു തെരുതെരെ കലക്കി പാല്‍ കുപ്പികളില്‍ പാടി താരാട്ടുപാട്ടുകള്‍ ആര്‍ക്കുമറിയാ ഭാഷകളില്‍ സംഗീതത്തില്‍ വെറുമജ്ഞാനികള്‍ കഷ്ടമെന്തൊരു ഭോഷ്ക്ക്! രാഗങ്ങള്‍ക്കാമോ കെടുത്താന്‍ വിശപ്പിന്നഗ്നിയെ, എരിയുമൊരു തീപ്പുണ്ണിനെ? കരച്ചില്‍ തുടര്‍ന്നു തോരാതതിരൂക്ഷം ആണുങ്ങളുണര്‍ന്നെണീറ്റു സ്വപ്നാടനപിതാക്കള്‍ മാതാപിതാമഹന്മാര്‍ അവരുടെ തലമുടി അലങ്കോലം മുത്തച്ഛന്‍ നാഴികമണിയുടെ ദോലകം പോലാടി താഴോട്ടുനീളുമവരുടെ പൈജാമനാടകള്‍ മുന്‍ സംഗീതവിദ്യാലയപ്പേക്കിനാക്കള്‍ അവരും പാടി, സ്ത്രീപ്രജകളോടടരാടി പക്ഷെ കത്തിനിന്നു കിടാങ്ങള്‍ അവിരാമം ഘോരം ഘോരം കോലാഹലം ഹരിച്ചു വീട്ടിന്‍റെ ശാന്തി ശിശുക്കളൊടുവില്‍ തളര്‍ന്നുറങ്ങി പാലിന്നുച്ചലഹരിയില്‍...

തീർച്ചയായും വായിക്കുക