Authors Posts by മഠത്തിൽ രജേന്ദ്രൻ നായർ

മഠത്തിൽ രജേന്ദ്രൻ നായർ

മഠത്തിൽ രജേന്ദ്രൻ നായർ
36 POSTS 5 COMMENTS
ജീവിതത്തില്‍ വളരെ വൈകിയാണ് എഴുതിത്തുടങ്ങിയത്. അറുപതിന് ശേഷം. ആംഗലത്തില്‍ കുറെ കവിതകള്‍ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവ മിക്കതും ഈ ലിങ്കില്‍ കാണാം: http://www.poemhunter.com/madathil-rajendran-nair/poems/?a=a&search=&l=2&y=0 വേദാന്തത്തിലും ജ്യോതിഷത്തിലും താല്‍പര്യം. ചില വേദാന്തലേഖനങ്ങള്‍ വെബ്ബില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. പാലക്കാടനായ ഞാന്‍ മിക്കവാറും കൊയമ്പത്തൂരിലാണ് താമസം. 36 വര്‍ഷം കുവൈറ്റില്‍ പ്രവാസിയായിരുന്നു. E-Mail: madathil@gmail.com

ഓണം

ഓണം നിലാവിറങ്ങുന്നൊരോണം കിനാവുകള്‍ക്കാരോഹണം ദൂരെ ഭൂതത്തിന്‍റെ മായും തീരങ്ങളിലൊരു ചെറുപയ്യന്‍റെ മെയ്യില്‍ തളിര്‍ത്ത രോമാ‍ഞ്ചം ഓണമൊരു മായികസ്വപ്നം പെങ്ങമ്മാര്‍ പൂക്കളം തീര്‍ക്കെ മണ്ണുരുട്ടിയടിച്ച്, പിന്നെ കണ്‍മയങ്ങാതെയിരുന്ന് രാമുഴുവന്‍ പ്രയജ്ഞിച്ച് മാവേലിയെത്തീര്‍ത്ത പയ്യന്‍ ദൂരെയേതോ ഭൂവിഭാഗത്തില്‍ ശീതോഷ്ണസജ്ജ ഗേഹത്തില്‍ ചാരുകസേരമേലേറി കാണും കിനാവിന്‍റെ നാമം ഓണം തിരുവോണം അഭിരാമം വീണ്ടും വരട്ടെ വര്‍ഷാവര്‍ഷം രോമാഞ്ചഭൂഷകളേകാന്‍ ഈയോണ സുന്ദരസ്വപ്നം പക്ഷെ, ചൊല്ലുകെന്നോടുഞാനെ- ങ്ങിനെയെത്തിക്കുമീ പുഷ്പഹര്‍ഷം എന്‍റെ തോളിലുറങ്ങും ശിശുവില്‍ ഓണം കാണാത്തരോമനക്കുഞ്ഞില്‍?

അവുല്‍ പക്കീര്‍ ജൈനുലബ്ദീന്‍ അബ്ദുള്‍ കലാം

യവനിക വീണു, കലാം മറഞ്ഞു, കാലയവനിക വീണു, യോഗിവര്യനാം കലാം രംഗം വിട്ടു. വാക്കുകള്‍ക്കൊക്കും കര്‍മ്മമാചരിച്ചൊരു കലാം, മര്‍ത്ത്യരൂപങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം ചരിച്ച മാനുഷദൈവം ദൈവങ്ങള്‍ കനിഞ്ഞപ്പോളെപ്പോഴും കലഹിക്കും രാഷ്ട്രീയദൈവങ്ങള്‍, അത്ഭുതം! ആദ്യമായൊരുമിച്ചു പൂജ്യനായൊരു ദേവദൂതനെപ്പിടികൂടി രാജ്യത്തിന്നത്യുന്നത പദത്തിലിരുത്തിച്ചു രാഷ്ട്രപതിയായവിടുന്ന്, ഭാരതി ധന്യയായി കലാം! ക്ഷമിച്ചീടുക, ഞാനങ്ങയെയങ്ങിനെ വിളിച്ചോട്ടെ സ്ഥാനമാനങ്ങള്‍ക്കൊക്കും വാക്കുകള്‍ കൂട്ടീടാതെ, കാരണം ഭവാനെന്നും ഞങ്ങളെപ്പോലുള്ളോരു സാധാരണക്കാരന്‍ മാത്രം, എല്ലാര്‍ക്കുമെന്നും മിത്രം തികച്ചും വിഭിന്നന്‍ മറ്റു രാജശേഖരന്മാരില്‍നിന്നും, ചെറു പുഞ്ചിരിപ്പുഷ്പം മുഖത്തെപ്പഴും പേറി ഒരു പൂവാടിയിലോടിക്കളിക്കും ശിശു പോലെ അവിടുന്ന്, ഇവിടെ ഞങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഉടലെടുത്തോരു ദേവപ്രസാദം, രാഷ്ട്രീയത്തിന്‍ പേക്കാറ്റുകള്‍, തലയില്ലാ മതങ്ങള്‍, ‍ഉപജാപങ്ങള്‍, കുടിലതന്ത്രങ്ങള്‍, ഇവക്കൊന്നും പിടികൊടുക്കാതെ, ചളിക്കുളത്തില്‍ വിടര്‍ന്നോരു താമരയില പോലെ, നിര്‍ലേപം...

ഭാരതം നിങ്ങള്‍ക്കിന്നൊന്നുമല്ല!

ഒരു നടന്‍ എവിടെയോ ഒരു നടിക്കെതിരെ ഗൂഢതന്ത്രങ്ങള്‍ മെനഞ്ഞുവത്രെ എന്‍റെ ദേശമാകെ പ്രക്ഷുബ്ധം അതിന്നാര്‍ക്കൊക്കെയോ തെളിവുണ്ടത്രെ നിയമപാലകന്മാരവ നിരത്തി ക്യാമറ നോക്കിയിളിച്ചു പ്രതി കുറ്റവാളിയെന്നു സമര്‍ത്ഥിച്ചു കോടതിയങ്ങനെ പറയും മുമ്പേ അവനെ അഴിക്കൂട്ടിലാക്കിയാര്‍ത്തു ചിരിച്ചു കാണും ലോകവും കൂടെ ചിരിച്ചു നേതാക്കന്മാരുമിളിച്ചു അവന്‍റെ ആസ്തികള്‍ തല്ലിത്തകര്‍ത്തു വസ്തുവഹകള്‍ കയ്യേറിയലറിച്ചിരിച്ചു കോലങ്ങള്‍ കത്തിച്ചു കൂവി ആരും കയര്‍ത്തില്ല, മിണ്ടിയില്ല മഹാജനാധിപത്യ ജനരോഷമല്ലെ അതങ്ങിനെ മാത്രമേ ആവു അതിക്രുദ്ധ പരശുരാമന്‍റെ മഴുവീണ് നീറുന്ന വൃണമിന്നും പുകയുന്ന നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ ഇനിയും മഴുവെറിയട്ടെ ഭൃഗുരാമന്‍ ചിരിച്ചാര്‍ക്കട്ടെ നമ്മുടെ അമ്മമാര്‍ പുത്രിമാര്‍ പല്ലില്ലാ  അമ്മൂമ്മമാര്‍ വെറ്റിലതിന്നുന്ന കാരണവന്മാര്‍ പിന്നെ ഒരു പണിയുമില്ലാ ഗൃഹനാഥപ്പരിഷകള്‍ ടി. വി. ചാനലുകള്‍ മാറ്റിമാറ്റി പൊരിച്ചോളമണികള്‍ കൊറിച്ച് സോഫക്കുമേല്‍...

രാമായണമാസം

സൂര്യനകം പുക്കു കര്‍ക്കിടഗേഹത്തില്‍ രാമായണപുണ്യമാസമുണര്‍ന്നല്ലൊ പുറവെള്ളം തള്ളുന്ന പുണര്‍തത്തിന്നൊ- രുകാലും പുകയുന്ന പൂയവുമായില്യവും തുളസിത്തറയിലെ നമ്രനാണത്തിന് പുളകം കൊടുക്കാനൊരുങ്ങിയല്ലൊ ചനുപിനെ പെയ്യുന്ന മഴയത്ത് കാരണ‌ോര്‍ തിരുവിളക്കൊന്നു കൊളുത്തിവെച്ചു പലകയിട്ടതിന്മേലിരുന്നു പതുക്കനെ കിളിപ്പാട്ട് പാടാന്‍ തുടങ്ങിയല്ലൊ ശാരികപ്പെണ്‍കൊടി കളകളം പെയ്യുന്ന രാമകഥാമൃതം കേട്ടീടുവാന്‍ കാറ്റും മരങ്ങളും കാതോര്‍ത്തുനില്‍ക്കുന്ന ഗ്രാമമെ നീയൊരഹല്യയല്ലൊ വേദാന്തമാരിതന്നമൃതായൊഴുകുന്ന രാമായണമൊരു മോക്ഷസിന്ധു അതിലെത്തരംഗങ്ങളുമ്മവെച്ചീടുന്ന മലയാളനാടെ നീ ഭാഗ്യവതി ഓരോ കഥയിലും തത്വമസിയു‌ടെ രോമാഞ്ചം പുഷ്പിക്കും രാമായണ‌ം വെറുമൊരു കഥയല്ല, അധ്യാത്മ വിദ്യതന്‍ ഉപനിഷദ് മാലയാം കാഞ്ചനാഭ മുക്തരായുള്ളോരു രാക്ഷസരെക്കൊണ്ട് സൂക്തങ്ങള്‍ പാടിക്കും രാമായണം രാക്ഷസത്വത്തിലും വേദാന്തതത്വത്തിന്‍ രക്ഷകള്‍ തേടുന്ന രാമായണം തുഞ്ചന്‍റെ തൂലിക തൂകിയ രാഘവ- പഞ്ചാമൃതമുണ്ട കര്‍ക്കിടകം കള്ളനെന്നുള്ള പേര്‍ പോയി മോക്ഷത്തിന്‍റെ കഞ്ചുകം ചുറ്റി കുളിച്ചുനില്‍പു നിലവിളക്കൊന്നു...

പിതാദിവസം

  ഇന്ന് പിതാദിവസം ആഗോളപിതാദിവസം മക്കളച്ഛനെ പുല്‍കും ദിവസം എന്‍റെ മകള്‍ വിദൂരദുബായില്‍ നിന്നും “അച്ഛന്‍” എന്നൊരു കവിതതന്‍ ദൃശ്യസ്വനവിസ്മയം യൂട്യൂബിലയച്ചുതന്നു സപ്രേമം അത് കേട്ടു ഞാന്‍ കരഞ്ഞു തേങ്ങിത്തേങ്ങി കര‍ഞ്ഞു തേങ്ങുമൊരു പാത്രം പോലെ തുളുമ്പിത്തുളുമ്പിക്കരഞ്ഞു മാറിലൊരുകുഞ്ഞിനെയൊതുക്കി അതിന്‍ തലയില്‍ മുത്തങ്ങളിട്ട് മറവിതന്‍ മൂടല്‍മഞ്ഞുമൂടുമൊരു കുന്നിന്‍ചോട്ടിലൂടെ ഞാന്‍ നടന്നു കരഞ്ഞുകര‍ഞ്ഞെന്‍ കണ്ണില്‍ ഒരായിരം ചെമ്പരുത്തികള്‍ വിരിഞ്ഞു ചുവന്നു അതുകണ്ടെന്‍റെ ലോകം ചിരിച്ചു മദ്യപാനചേഷ്ടകളെന്നു വിധിച്ചു ഇടവപ്പാതിപോല്‍ കണ്ണീരുപെയ്ത് മറവിക്കമ്പിളിച്ചുരുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ കൂമ്പിക്കൂനിക്കിടക്കുമൊരു കുഞ്ഞിന്‍ മുഴിഞ്ഞ വിയര്‍പ്പുമണക്കും തലയില്‍ മുത്തിക്കരയുന്നു ഞാന്‍ വൃദ്ധനാമച്ഛന്‍ എന്നെ സ്വയം മറന്ന് ഇന്ന് പിതാദിവസം ആഗോളപിതാദിവസം മക്കളച്ഛനെ പുല്‍കും ദിവസം മഴയെവിടെ കുന്നെവിടെ മൂടല്‍ മഞ്ഞെവിടെ എനിക്ക് കൊതിച്ചുമ്മവെക്കാന്‍ മണക്കുമൊരു തലയെവിടെ ഏകാന്തനാം ഒരു പിതാവിന്‍ തോരാമഴദുഃഖം ഞാറ്റുവേലകളേന്തുന്ന ദുഃഖം ഇന്ന് പിതാദിവസം ആഗോളപിതാദിവസം

വരാം ഞാന്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും

നിന്‍റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെന്‍റെ പൂഞ്ഞയില്‍ രസം കണ്ടു വെള്ളപ്പൊട്ടുകുത്തിയ നെറ്റിമേല്‍ മുത്തം വച്ചു കണ്ണെഴുതിയൊരെന്നെ ‘കണ്ണപ്പാ’ എന്ന് പാടി വിളിച്ചെന്‍ കഴുത്തില്‍ കൈ ചുറ്റിച്ചിരിച്ചാര്‍ത്തു മേഘപാളികളതുകണ്ട് സൂരകാന്തി വിസ്മയം പൂണ്ടു മുല്ലപ്പൂമണം പേറി പൂങ്കാറ്റും കിതച്ചെത്തി തുമ്പികള്‍ പറന്നാടി, ചുറ്റിലും പച്ചപ്പുകള്‍ തുമ്പപ്പൂ സ്മിതം തൂകി ചിരിച്ചു സാക്ഷ്യം നിന്നു അറിഞ്ഞീല ഞാനപ്പോള്‍ അകലെ പുകയൂതി നിന്ന നിന്നുള്ളില്‍ ജ്വലിച്ചിരമ്പും ലാവാഗ്നികള്‍ നിനച്ചീല ഞാന്‍ അടുത്തൊരുനാള്‍ നീയെന്നെ ഒരു കയറില്‍ കെട്ടി വലിച്ചിഴക്കുമെന്ന് ചന്തമുക്കിലെ ആര്‍ക്കും ആള്‍കൂട്ടത്തിലെന്‍ കഴുത്തറത്ത് ആകാശംമുട്ടെ കയ്യുയര്‍ത്തിയട്ടഹസിക്കുമെന്ന് ചോരചിന്തുമെന്‍ ശിരമേന്തി ഊര്‍വലം വരുമെന്ന് കാലമൊരു കസേരമേല്‍ ദൂരെ- യെവിടെയോ...

അരുണാ ഷാന്‍ബാഗ്

അരുണ വിട പറഞ്ഞു അരുണാ ഷാന്‍ബാഗ് പറന്നകന്നു ഒരു ബലാത്കാരബലിയാട് കണ്ണടച്ചു ചേതനയറ്റ ജഡസമജീവിതസ്പന്ദങ്ങളസ്തമിച്ചു നീണ്ട നാല്‍പത്തിരണ്ടു വര്‍ഷം വൃഥാ വേപഥുക്കൊണ്ട പ്രാണങ്ങള്‍ പോയെങ്ങാണ്ടൊളിച്ചു മുംബൈയില്‍ കിംഗ് എഡ്വേര്‍ഡ് ആസ്പത്രിയില്‍, ഒരു കട്ടിലില്‍, എന്‍റെ രാഷ്ട്രമനസ്സാക്ഷി കെട്ടടങ്ങി കാലം നാല്‍പത്തിരണ്ടാണ്ടുകള്‍ നിര്‍ദ്ദയം ഒരു സ്വപ്നകുമാരിയെ കട്ടിലിലിട്ടു പൊരിച്ചു അവളറിയാതെ അറുപത്തിയെട്ടുകാരിയാം കണ്ടാലറിയാത്ത ജരാനരവൈക‍ൃതമാക്കിച്ചമച്ചു ഒടുവില്‍ വേദനിക്കുമൊരോര്‍മ്മയായ് മാറ്റിച്ചിരിച്ചു ഹൃദയമില്ലാത്ത നിയമം പഠിച്ചവര്‍ ഈ കാലഘട്ടത്തില്‍ കുറ്റകൃത്യത്തിന്‍ പ്രകൃതം തിരഞ്ഞു പുലമ്പി സമൂഹം ദയാവധസാധുതയാരാഞ്ഞലഞ്ഞു ആരൊക്കെയോ പറ‍ഞ്ഞറിഞ്ഞു അരുണക്ക് ബോധമുണ്ടായിരുന്നെന്ന് പക്ഷെ ചുറ്റുമിരമ്പുന്ന ലോകത്തെ അവര്‍ക്കറിയുവാന്‍ കഴിവില്ലയെന്ന് അറിവിന്‍റെ ബോധവിളക്ക് തെളിയാത്തൊ- രസ്തിത്വമെന്തായിരിക്കാം? എല്ലാം ഊഹങ്ങള്‍, വൃഥാവാദങ്ങള്‍, ആര്‍ക്ക് സാധിക്കും മനസ്സിലാക്കീടുവാന്‍ ജഡികമാം ഇന്ദ്രിയക്കഴികളില്‍ തലതല്ലി ചിറകിട്ടടിച്ചു...

എന്‍റെ ആദ്യത്തെ പ്രേമലേഖനം

  മൂന്നാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിച്ചോണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ പത്താം വയസ്സിനെ ചുറ്റിപ്പറക്കുമ്പോള്‍ പുലര്‍വേളയിലറിയാത്തൊരസ്വാസ്ത്യം ഉറങ്ങുന്നൊരെന്നെ വലച്ചുപോയി ഒരു മധുരം ഒരു മണം ഒരു സ്വേദം പുലര്‍കാല ഹിമബിന്ദു പുല്ലില്‍ ലയിച്ച ഗന്ധം ഉറക്കം വരാതെയുരുണ്ടുപിരണ്ടു ഞാന്‍ എന്‍റെ മണമാളും ശയ്യമേലവശനായി എന്‍റെ ഗ്രന്ഥികള്‍ മധുരമായ് കത്തിനിന്നു എന്തുപറ്റി എന്നറിഞ്ഞതില്ല വിവരിക്കാന്‍ വാക്കുകളൊന്നുമില്ല പക്ഷെ, അവള്‍ ഹൃദയത്തിലുണ്ടായിരുന്നു എന്‍റെ സഹപാഠി മുല്ലപ്പൂപ്പല്ലുമായി കാല്‍കളില്‍ നൃത്തച്ചുവടുമായി ഇനിയും വിരിയാത്തൊരെന്‍റെ പുരുഷത്വ- കുസുമത്തിലിക്കിളി പാകിക്കൊണ്ട് അവളെ ഞാന്‍ ഏറെ ആശിച്ചുപോയി എന്തിനായെന്നോരു പിടിയുമില്ല കാട്ടുതീ പോലെയന്നെന്നെ പൊതിഞ്ഞോരു തീഷ്ണരാഗത്തില്‍ ഞാനെഴുതിപ്പോയി കീറിത്തുറന്നോരു സിഗററ്റുപാക്കറ്റിന്‍ ചോരയൊലിക്കുന്ന ഹൃത്തടത്തില്‍ തോന്നിയതൊക്കെയും ആദ്യത്തെ പ്രേമത്തിന്‍ ലേഖനമങ്ങിനെ രൂപം കൊണ്ടു എന്‍മേലും എന്‍റെ ഹൃദയത്തിലും കോടി അക്ഷരാണുക്കളരിച്ചു കേറി കിരുകിരെ...

ഇഞ്ചിത്തയിര്‍

ഒരു മേഷരാവിന്‍ തേങ്ങും ഉഷ്ണശിഖയില്‍ ഉണങ്ങുമിലയില്‍ ഇഞ്ചിത്തയിര്‍ വിളമ്പി എന്‍റമ്മ പൊന്നമ്മ പൊന്നുമ്മ കണ്ണീരൊഴുക്കി കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു കഴിക്കൂ ഇത് നിന്‍റച്ഛന്‍റെ സ്മൃതിയില്‍ ഞാന്‍ ചമച്ചൊരിഞ്ചിത്തയിര്‍ ഇനിയൊരിക്കലും നിനക്കിത് ലഭിക്കില്ല യുഗദിഗാന്തങ്ങള്‍ നീ നടന്നാലും, പറന്നാല്‍ പോലും ആ കണ്ണീരിനെന്തര്‍ത്ഥം? അതന്നത്തെ പതിമൂന്നുകാരനഗ്രാഹ്യം ഗ്രഹിക്കാതെ പോകുന്ന കണ്ണീര്‍ച്ചാലുകള്‍ക്കെന്തര്‍ത്ഥം? മനുഷ്യമനസ്സിന്‍ സുര്യതാപച്ചുടുമരുതലത്തില്‍ പതിക്കും മുമ്പേ മറയും ഒരമ്മയുടെ തപിക്കും കണ്ണീര്‍ തപ്തബാഷ്പത്തിനെന്തര്‍ത്ഥം? ഞാനിപ്പോള്‍ എഴുപതിനപ്പുറം കരയുന്നൊരു വൃദ്ധശിശു എന്‍ ജന്മദിനനാക്കിലയിലവള്‍ വിളമ്പി മധുരിക്കും പുളിയിഞ്ചി പൂപ്പുഞ്ചിരിതൂകി എന്നാത്മസഖി പറഞ്ഞു ഫലിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കവെ ഇതെന്‍റെ സ്നേഹത്തിന്‍ പുളിയിഞ്ചി ഇതിലെ മധുരം നീ അറിയാതെ പോകുകില്‍ ആവില്ല നിനക്കൊരിക്കലുമറിയാന്‍ ഈ ഭൂവില്‍ പ്രേമവാഴ്വിന്നന്തരാര്‍ത്ഥം വേണ്ട, എനിക്കു പ്രേമം വേണ്ട വേണ്ട...

ടുസ്സാനില്‍ വിഷു

വിഷുപ്പൂക്കളില്ല, വിഷുവിനെന്തര്‍ത്ഥം വിഷമിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. വിഷുദിനം വന്നു വിദൂരമാം ടുസ്സാനില്‍ വിരസത മാറ്റുവാന്‍ പൂക്കള്‍ വാങ്ങി വിഷുക്കണിവെച്ച് പുറത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോള്‍ വിഷുവതാ പൂത്തുനില്‍ക്കുന്നു ചുറ്റും മേട്ടിലും കുന്നിലും താഴ്വരച്ചോട്ടിലും പാലോവെര്‍ഡെകള്‍* പൂത്തുനില്പു നീലമലകളെ പുല്കി ലസിക്കുന്ന ടുസ്സാനെ മഞ്ഞയുടുപ്പിടീച്ച് സൂര്യന് മേഷത്തില്‍ അശ്വിനീസംഗമം കേരളാഘോഷം വിശേഷം വിഷു വിണ്ണില്‍ നടക്കുമീ ഉത്സവം ആഗോള- സംഭവം നാമതറീയുന്നീല കാറ്റിലും മണ്ണിലും വിഷുവുണ്ട് കൂടാതെ അശ്വതീസൂര്യന്മാരെല്ലാര്‍ക്കുമുണ്ട് നാട്ടിലായാലും മറുനാട്ടിലായാലും പ്രകൃതി വിഷുക്കണി വെച്ചിരിക്കും പാലോവെര്‍ഡെയും വിഷുക്കണിക്കൊന്നയും പെറ്റമ്മ പ്രകൃതിക്ക് മക്കള്‍ മാത്രം ഇവിടെ ടുസ്സാനില്‍ വിഷുവിതാ വന്നല്ലൊ പാലോവെര്‍ഡെകള്‍ ഒത്തിരി പൂത്തല്ലൊ വിഷുപ്പൂക്കളില്ല, വിഷുവിനെന്തര്‍ത്ഥം വിഷമം തീര്‍ത്തെന്റെ പൂക്കള്‍ ചിരിച്ചല്ലൊ!   _________________ *(Vishu in Tucson, Arizona, USA) *palo...

തീർച്ചയായും വായിക്കുക