Home Authors Posts by ഗീത

ഗീത

ഗീത
8 POSTS 0 COMMENTS

ഋഷീശ്വരന്‍

  ദക്ഷിണയായി ഞാന്‍ സമര്‍പ്പിച്ച മുളന്തണ്ടേറ്റം പ്രിയമോടെ സ്വീകരിച്ചെന്‍ കര്‍മ്മദോഷത്തിന്‍ ഭാണ്ഡമേറ്റു വാങ്ങിയ ദേവന് പ്രണാമം. ഹംസത്തെ പിന്‍തുടര്‍ന്നാത്മ ജ്ഞാനത്തിന്നുറവിട- മന്വേഷിക്കാനുപദേശിച്ച സദ്ഗുരുവിന് പ്രണാമം. കര്‍ത്തൃ ഭോക്തൃ ഭ്രമമകറ്റി ജീവ ബ്രഹ്മാത്മൈക്യ മാര്‍ഗ്ഗം കാട്ടിത്തന്ന ഋഷീശ്വരന് പ്രണാമം. മഹാജ്ഞാനം കൃപയോടരുളി സംസാര ദോഷങ്ങ- ളെന്നില്‍ നിന്നകറ്റിയ മംഗളമൂര്‍ത്തിക്ക് പ്രണാമം. കര്‍മ്മ-ഭക്തി-ജ്ഞാന യോഗ മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളനുഷ്ഠിച്ചാത്മ- സായൂജ്യമടയാനുദ് ബോധനം ചെയ്ത ഗുരുവിന് പ്രണാമം. ബ്രഹ്മചര്യമാകും യജ്ഞമനുഷ്ഠിച്ചരണ്യായകത്തി- ലെത്തിച്ചേരേണ്ട മാര്‍ഗ്ഗം കാട്ടിയ പരമഗുരുവിന് പ്രണാമം. മൗനത്തിന്നാഴമാം കയങ്ങളില്‍ നിമജ്ജനം ചെയ്താത്മ ജ്ഞാനത്തിന്‍ മുത്തുകള്‍ സ്വന്തമാക്കാന്‍ മൗനമായി നിമന്ത്രണം ചെയ്ത സത്യസ്വരൂപന് പ്രണാമം. ഇരുട്ടിന്റെ മറുകര കാട്ടിത്തന്നെന്‍ ജീവിതം ബ്രഹ്മ യജ്ഞമാക്കി മാറ്റിയ ഗുരുഭ്യോ നമ:

പ്രയാണം

പുണ്യകര്‍മ്മികള്‍ തന്‍ സൂക്ഷ്മശരീരം ശ്രദ്ധയായി ദ്യുലോകത്തില്‍ സോമമായി പര്‍ജ്ജന്യനില്‍ വര്‍ഷമായി ഭൂമിയില്‍ അന്നമായി പുരുഷനില്‍ രേതസ്സായി പഞ്ചാഗ്നിയാം സ്ത്രീയില്‍ പതിച്ചനന്തരം മനുഷ്യജന്മത്തിന്നര്‍ഹമായിടും. ഭൂലോകത്തുനിന്ന് പിതൃലോകത്തേക്ക് പിതൃലോകത്തുനിന്ന് ഭൂലോകത്തേക്കനുസ്യൂതം തുടരുന്നു ജീവന്റെ പ്രയാണം . ജനന മരണങ്ങളാകുമിരട്ടകള്‍ ഒരേ നാണയത്തിന്നിരുവശങ്ങള്‍ സംസാരചക്രത്തിന്നതീതമാകുവാന്‍ ജീവന്മുക്തിനേടണമിഹത്തില്‍ ശ്രേയസ്സാം മാര്‍ഗ്ഗത്താല്‍ ചിത്തനൈര്‍മ്മല്യം വരുത്തി ശ്രദ്ധ, ഭക്തി, ജ്ഞാന, യോഗ മാര്‍ഗ്ഗത്താല്‍ സര്‍വ്വഭൂത പാപഹാരിയാം പരമപുരുഷാര്‍ത്ഥത്തെ പ്രാപിച്ചിടാം പരമവൈരാഗ്യവാനാം ദൃഢചിത്തനാം യോഗി മനോബുദ്ധീന്ദ്രിയങ്ങള്‍ക്കഗമ്യമാം ആത്മവിദ്യക്കധികാരിയായിടും ആത്മസാക്ഷാത്ക്കാരത്താല്‍ നിലച്ചിടും സംസാരചക്രം

കാവ്

ബാല്യകാല സ്മരണകളില്‍ സുഖമുള്ളൊരോര്‍മ്മയായി എന്‍ മനസ്സിലോടിയെത്തുന്നു തറവാടിനടുത്തുള്ള കാവ് കാവിനുള്ളിലൊരു കല്‍മണ്ഡപമുണ്ട് ചൊവ്വ, വെള്ളി ദിനങ്ങളില്‍ മുത്തശ്ശി ദീപം കൊളുത്താറുണ്ടാ കല്‍മണ്ഡപത്തില്‍ ''കാവിലൊറ്റയ്ക്ക് പോകരുത് യക്ഷിയുണ്ട് യക്ഷനുണ്ട് മാടനുണ്ട് മറുതയുണ്ട് നാഗത്താന്മാരുമുണ്ടവിടെ'' -മുത്തശ്ശിയുടെ താക്കീത് കാവേറ്റവും വശ്യമോഹിനി കാവിനുള്ളിലേക്കെത്തി നോക്കുവാനെന്തുകൗതുകം ഭയമോടെങ്കിലും മുത്തശ്ശി കാണാതെ കാവിനടുത്തുചെന്നുള്ളിലേക്കുറ്റുനോക്കുമായിരുന്നു യക്ഷിയുണ്ടോ, മാടനുണ്ടോ, മറുതയുണ്ടോന്നറിയുവാന്‍ കണ്ടവിസ്മയകാഴ്ചകളിന്നും മായാതെന്‍ മനസ്സില്‍ തങ്ങിനില്‍ക്കുന്നു സസ്യജാലങ്ങള്‍ പലവിധം അരയാല്‍, പേരാല്‍, കാഞ്ഞിരം, പന മരോട്ടി, അത്തി, ചെമ്പകം, തേന്മാവ് തുടങ്ങി വന്‍വൃക്ഷങ്ങളേറെയുണ്ട് പേരറിയാത്തവരനേകം മരതകപ്പച്ച വിരിച്ച പരവതാനിയൊരുക്കിയിരിക്കുന്നു പച്ചിലപ്പടര്‍പ്പുകള്‍ കാട്ടുപൂക്കളും ഫലങ്ങളും നിറഞ്ഞ കാട്ടുവള്ളികളാല്‍ തീര്‍ത്ത വള്ളിക്കുടിലുകള്‍, വള്ളിയൂഞ്ഞാലുകള്‍ മനോഹര പഞ്ചരങ്ങളിവയാല്‍ ആരാമസദൃശം കാവ് കുഞ്ഞന്‍ കാടയും അണ്ണാറക്കണ്ണനും വരയന്‍ തവളയുമോടിച്ചാടിനടക്കുന്നു കുഞ്ഞാറ്റയും കുഞ്ഞിക്കിളികളും വാലാട്ടിയും കരിയിലക്കിളിയും കുയിലും കൂമനും പ്രാവും പരുന്തും ചെമ്പോത്തുമൊന്നിച്ചു ഒളിച്ചുകളിക്കുന്നു കാവിനുള്ളില്‍ തത്തമ്മപ്പെണ്ണ്...

മാനസപഞ്ചരം

മാനസപഞ്ചരത്തില്‍ ചേക്കേറിയ ചിന്തകളാം പക്ഷികളെയവള്‍ വീക്ഷിച്ചു സ്‌നേഹപ്പക്ഷികള്‍, വാത്സല്യപ്പക്ഷികള്‍ കരുണപ്പക്ഷികള്‍, കദനപ്പക്ഷികള്‍ കാമ, ക്രോധ, മോഹ, ലോഭ മദ, മാത്സര്യ, വിദ്യയവിദ്യകളേവം പലവര്‍ണ്ണത്തില്‍, പലഭാവത്തില്‍ പലരൂപത്തിലുള്ളവരുണ്ടവിടെ താമസരുണ്ടവിടെ, രാജസരുണ്ടവിടെ സാത്വികരുമുണ്ടവിടെ ഒരുമാത്ര മൗനംഭജിക്കുന്നില്ലവരാരും. ഇത്രനാളവളവരെ ശ്രദ്ധയോടോമനിച്ചുവളര്‍ത്തി ഇപ്പോളവതന്‍ കൂജനങ്ങള്‍ വിഘ്‌നമായവള്‍ തന്‍ മൗനതപസ്യയ്ക്കു പക്ഷികളോടവള്‍ പറഞ്ഞു- എന്‍ മൗനതപസ്സിനുവിഘ്‌നമായിടാതെ നിങ്ങളേവരുമെന്‍ മാനസപഞ്ചരം വിട്ടുപോയീടേണം കേട്ടതില്ലവരാരുമവളുടെയപേക്ഷ. ഒരുനാളവള്‍ താമസരാം പറവകളെ പിടിച്ചു വിഹായസ്സിലേക്കുവിട്ടു രാജസരാം പക്ഷികളേയും നിഷ്‌കാസനം ചെയ്തവളനന്തരം സാത്വികരാം പക്ഷികളേറെനാള്‍ പാര്‍ത്തവളുടെ മാനസപഞ്ചരത്തില്‍ സൂത്രവിദ്യകളേറെയഭ്യസിച്ചവള്‍ മാനസപഞ്ചരം ശൂന്യമാക്കീടുവാന്‍ നിഷ്ഫലമായോരോവിദ്യയും. ശ്രദ്ധയാണവരുടെയന്നമെന്നറിഞ്ഞവള്‍ ശ്രദ്ധയേകിയില്ലൊട്ടുമേ പക്ഷികള്‍ക്കേറെനാള്‍ അന്നമില്ലെന്നുകണ്ടവര്‍ പഞ്ചരം വിട്ടകന്നുപോയി ശൂന്യപഞ്ചരം തിളങ്ങി, പൂര്‍ണ്ണേന്ദുവിന്‍ പ്രഭപോല്‍. പഞ്ചരത്തെയുമെടുത്തുമാറ്റിയവളനന്തരം അന്തരംഗം ശൂന്യമാക്കീടുവാന്‍ ശൂന്യമാമന്തരംഗത്തിൽ ദിവ്യമാമനുഭൂതിയവളറിഞ്ഞു ചിന്തകളസ്തമിക്കും നിശ്ചലതടാകത്തില്‍ ഉദിച്ചുയരും ആത്മജ്യോതിസ്.

പരം

ഒരിടത്തൊരിക്കലൊരു മലര്‍മിഴിയാള്‍ പരംപൊരുളിനെത്തേടിയിറങ്ങി വഴിയറിയാമെന്ന് പറഞ്ഞവരോടെല്ലാം വഴിയന്വേഷിച്ചവള്‍ ചെന്നു പലപല വഴികള്‍ പലരോതി ലക്ഷ്യം കണ്ടില്ലൊരു വഴിയും ''പരംപൊരുളെന്നാലെന്തെന്ന് നിനക്കറിയാമോ ജന്മം പലതുകടക്കേണം നിനക്കാനാമം പോലുമുരിയാടാന്‍ പരംപൊരുളിനെയറിഞ്ഞീടാന്‍ പരാവിദ്യയറിയേണം ഉപാസനാവിധികളറിയാത്ത നിനക്ക് ഉപാസനാമൂര്‍ത്തിയെങ്ങനെ ദര്‍ശനമേകും? അക്ഷരമാലപഠിക്കുന്നൊരു നീ വിശ്വവിദ്യാലയത്തിലെങ്ങനെയെത്തും?'' ചില പണ്ഡിതരവളോടുകയര്‍ത്തു. ''പ്രേമമാണെന്‍ സാധന സത്യമാണെന്‍ മാര്‍ഗ്ഗം മൗനമാണെന്‍ പരമേശ്വരസ്തുതി ശുഷ്‌കപാണ്ഡിത്യത്താലെന്തുഫലം'' അവളാത്മഗതം ചെയ്തു. കാറ്റിനോടവള്‍ ചോദിച്ചു പരംപൊരുളെവിടെയെന്നറിയാമോ? അവനെന്‍ പ്രാണനെന്നോതി- യവനോടിയകന്നു. പുഴയോടവള്‍ ചോദിച്ചു പരംപൊരുളെവിടെയെന്നറിയാമോ? അവനെന്‍ കുളിര്‍മ്മയെന്നോതി യവളുമൊഴുകിയകന്നു മലര്‍വാടിയോടവള്‍ ചോദിച്ചു പൂക്കള്‍ക്കിടയില്‍ പരംപൊരുളുണ്ടോ? അവനെന്‍ സുഗന്ധമെന്നവള്‍ചൊല്ലി മൗനംഭജിച്ചു കുയിലിനോടവള്‍ ചോദിച്ചനേരം അവനെന്‍ നാദമെന്നുപറഞ്ഞവന്‍ പറന്നകന്നു സൂര്യനോടവള്‍ ചോദിച്ചു മാനത്തെങ്ങാനും പരംപൊരുളുണ്ടോ? അവനെന്‍ പ്രകാശമെന്നോതി സരസിജവല്ലഭന്‍ അവളോടേറ്റം പ്രിയം തോന്നിയതിനാല്‍ സൂര്യനവള്‍ക്കൊരു മഴവില്‍പ്പാലം തീര്‍ത്തുകൊടുത്തു വെണ്‍മുകിലിന്‍ കരംപിടിച്ചവള്‍ മാനത്തെല്ലാം തേടിനടന്നു ജ്യോതിര്‍മണ്ഡലത്തിലെത്തിയവള്‍ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ പരംപൊരുളിനെത്തേടിനടന്നു നക്ഷത്രക്കൂട്ടത്തോടവള്‍ ചോദിച്ചു പരംപൊരുളിവിടുണ്ടോ? അവളുടെ ചോദ്യത്തിനുത്തരമായി നക്ഷത്രങ്ങള്‍ കണ്ണുചിമ്മി ചന്ദ്രനോടവള്‍ ചോദിച്ചു പരംപൊരുളിവിടുണ്ടോ? എന്നിലെയമൃതായി ഞാനവനെ അറിയുന്നുവെന്നോതി ഹിമാംശു നീലാകാശത്തും ജ്യോതിര്‍ലോകത്തും മലമുകളിലും പുല്‍മേടുകളിലും പരംപൊരുളിനെയവള്‍...

അക്ഷരം

      എന്‍റെ ഹൃദയമാം സൗപര്‍ണ്ണികാതീര്‍ത്ഥത്തില്‍ വിരിയും ധ്യാനപൂഷ്പങ്ങളെ പൊന്‍മണി വീണയാല്‍ സപ്ത- സ്വരങ്ങളാക്കി മാറ്റുന്ന കാവ്യദേവതേ അനിര്‍വചനീയദ്യുതിനിഭമാമെന്‍ ചിദാകാശത്തില്‍ വിടരും അഗ്നിപുഷ്പങ്ങളെ സാമഗാനങ്ങളാക്കി മാറ്റൂനീ, അഗ്നിതന്‍- പ്രത്യക്ഷരൂപിണീ അരണിയിലഗ്നിപോലെന്നുള്ളിലുള്ളൊരു പ്രേമാമൃതത്തെ ഗന്ധര്‍വ്വസംഗീതമാക്കൂ നീ പ്രണവത്തിന്‍ സംഗീതരൂപിണീ പുലര്‍കാല കിരണത്തില്‍ ഹിമകണമെന്നപോല്‍ എന്നെയാ സ്വര്‍ഗ്ഗീയ സംഗീതത്തിലലിയിക്കൂ സോമസൂര്യാഗ്നിരൂപേ കാവ്യങ്ങളാകുമെന്‍ അര്‍ച്ചനാ പുഷ്പങ്ങള്‍ക്ക് പ്രാണനേകൂ നീ പ്രാണദായിനീ അജപമായെന്നുള്ളില്‍ സദാമന്ത്രിക്കും ഗായത്രീ മധുവിദ്യയാലെന്‍ ഗാത്രത്തെ ത്രാണനം ചെയ്താത്മ വിദ്യയ്ക്കെന്നെയധികാരിയാക്കിടൂ നീ അമൃതാത്മികേ സൂത്രത്താല്‍ ബന്ധിതനായ പക്ഷിപോലുള്ളൊരെന്‍ ജീവനെ നിന്‍തൃക്കരങ്ങളാല്‍ ജനി-മൃതികള്‍ കടത്തി സ്വഗൃഹത്തിലെത്തിച്ചിടൂ നീ ഹംസവാഹിനീ ജീവന്‍മുക്തിയേകിയെന്‍ ജന്മം ധന്യമാക്കൂ നീ നാദബ്രഹ്മരൂപിണീ എന്‍ ജന്മം ധന്യമാക്കൂ നീ നാദബ്രഹ്മരൂപിണീ

നിത്യജീവന്‍

    മൗനത്തിന്നാഴമാം കയങ്ങളില്‍ മെല്ലെ മെല്ലെയിറങ്ങി ഹൃദയാകാശമാം പൊന്‍തടാകത്തിലെത്തി ഞാനൊരു സഹസ്രദള പത്മമായി വിരിയും ഹംസമായി വിശ്വമാകെ പരിലസിക്കും ഞാന്‍ ഉദയസൂര്യനായി ഉദിച്ചുയരും ഞാന്‍ താരാഗണങ്ങളായി വിണ്‍മണ്ഡലത്തില്‍- മലര്‍വാടി തീര്‍ക്കും ഞാന്‍ പൂര്‍ണ്ണേന്ദുവായി പൊന്‍നിലാവ് പരത്തും -ഞാന്‍ മഴവില്ലായി വാനില്‍ - വിസ്മയക്കാഴ്ചയൊരുക്കും ഞാന്‍ മഴമേഘമായി പൂണ്യതീര്‍ത്ഥം പ്രപഞ്ചമാകെ പെയ്‌തൊഴിയും ഞാന്‍ തെന്നലായി മലയാചലത്തെപുല്‍കും ഞാന്‍ പിന്നെ വാത്സല്യക്കരങ്ങളാ- ലൂഴിയെത്തലോടി മാലേയ- സൗരഭ്യമെങ്ങും പരത്തിനടക്കും ഞാന്‍ അലയായിയാഴിയില്‍ തെന്നിത്തെന്നി നടക്കും- ഞാന്‍ പുഴയായി തുള്ളിത്തുള്ളിയൊഴുകും ഞാന്‍ ചിത്രശലഭങ്ങളായി പാരിലാകെ വര്‍ണ്ണചിത്രം വരയ്ക്കും ഞാന്‍ മയിലായി നൃത്തമാടും ഞാന്‍, കുയിലായി- പാടിനടക്കും ഞാന്‍ മത്തഗജമായാമോദത്തോടെയോടിനടക്കും- ഞാന്‍ മഹാശൈലമായി- പൃഥ്വിയാകാശങ്ങള്‍ക്കിടയിലൊരു മഹാസേതുവായി ഭവിച്ചിടും ഞാന്‍ പ്രപഞ്ചമായി വിരിയും ഞാന്‍ പിന്നെ സ്‌നേഹമാം സൗരഭ്യം പാരാകെ പരത്തും...

പുനര്‍ജ്ജനിപ്പക്ഷി

  ജീവിതമാകും ഘോരവനത്തിന്‍ നടുവില്‍ ദുഃഖങ്ങള്‍ തന്‍ തീക്ഷ്ണജ്വാലയേറ്റു ചിറകുകള്‍ കരിഞ്ഞു വീണുപോയി ഒരു ചിത്രവര്‍ണ്ണപ്പൈങ്കിളി കൂട്ടരുപേക്ഷിച്ചു ഇണക്കിളിയുമു പേക്ഷിച്ചുപോയി പാവം പൈങ്കിളിയെ ഘോരാന്ധകാരത്തിന്‍ നടുവില്‍ വഴിയറിയാതെ ദീനം ദീനമവള്‍ കേണു അവള്‍തന്‍ ദീനരോദനം അന്ധകാരത്തില്‍ മാറ്റൊലിക്കൊണ്ടു വനരോദനമായിത്തീര്‍ന്നു ഭീതിയാല്‍ കണ്ണുകളടച്ചവള്‍ വനത്തിനുള്ളില്‍ കഴിഞ്ഞേറെനാള്‍. മിന്നല്‍പ്പിണര്‍പോലൊരു രാജഹംസം പെട്ടെന്നൊരുനാള്‍ വന്നവളോടുകല്‍പ്പിച്ചു: "ഉണരൂ! ജീവിതമെന്തെന്നറിയാതെ യിത്രനാള്‍ നീ ജീവിച്ചു ഒരുമയെന്തന്നറിയാത്ത- വരോടിത്രനാളൊത്തു നീ കഴിഞ്ഞു എന്തിനീ കൂട്ടരുമിണയും? നിന്നെ ഞാനൊരു പുനര്‍ജ്ജനി പ്പക്ഷിയാക്കി മാറ്റും; ഉണരൂ നീ.." മെല്ലെ മെല്ലെയവളുണര്‍ന്നു തമസ്സകന്നു ചുറ്റും പ്രകാശം പരക്കുന്നതവള്‍ കണ്ടു പരിശുദ്ധവും തെളിഞ്ഞതുമായ ഉറവകളുണ്ടെന്നുമപൂര്‍വ്വ ഫലങ്ങളുള്ള വൃക്ഷങ്ങളുണ്ടെന്നു- മവനവളോടുമന്ത്രിച്ചു. ജീവിതമെന്തെന്നും ലക്ഷ്യമെന്തെന്നും അവനവള്‍ക്കുചൊല്ലിക്കൊടുത്തു തന്‍ സ്നേഹസ്പര്‍ശത്താലവനവളുടെ ചിറകുകള്‍ക്കുപ്രാണനേകി. അനുദിനമനുദിനമവളുടെ മേനിയാകെ പൊന്‍തൂവലുകള്‍ നിറഞ്ഞു ഉണര്‍വ്വേകി ശക്തിയേകിയവനവള്‍ക്കു മൗനത്തിന്‍ മഹത്വവും മോക്ഷത്തിന്‍ വഴികളും ചൊല്ലിക്കൊടുത്തു. ശോകമെല്ലാമകന്നവളുടെയന്തരംഗം ദിവ്യമാം പ്രകാശത്താല്‍ നിറഞ്ഞൊരു നിശ്ചലതടാകമായി...

തീർച്ചയായും വായിക്കുക