Authors Posts by റഹന ഇബ്രാഹിം

റഹന ഇബ്രാഹിം

റഹന ഇബ്രാഹിം
63 POSTS 1 COMMENTS
a student, obsessed with poetry......

കൃത്രിമഭൂമി

    പുൽ നാമ്പുണങ്ങിയ മണ്ണില്‍ നിന്നേ ഉള്‍ക്കാമ്പു കരിഞ്ഞു ഞാന്‍ പാടിടട്ടെ ഉള്ളം നീറി പശ്ചാതപിച്ചു  ഞാന്‍ അമ്മ ധരിത്രീ, നിന്‍റെ മുന്‍പില്‍  മാപ്പിനായി കേണിടട്ടെ നിന്‍റെ നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരി കാണാതിരിക്കാന്‍ വാതായനങ്ങള്‍ വലിച്ചടച്ച ഞങ്ങൾ നിന്‍റെ താരാട്ടിന്നീണം കേള്‍ക്കാതിരിക്കാന്‍ കാതുകളും കൊട്ടിയടച്ചു. ഊഞ്ഞാലാട്ടാന്‍ വെമ്പിയ നിന്‍റെ കരങ്ങള്‍ ഞങ്ങളെന്നേ  നിര്‍ദയം  അറുത്തുമാറ്റി നിന്‍റെ നെഞ്ചം പിളര്‍ന്നതില- വസാന രക്തകണികയും ഊറ്റികുടിച്ചു നിന്നിടനെഞ്ച് പിടഞ്ഞതിന്‍ കണ്ണീര്‍കണങ്ങള്‍  കാണ്‍കേ, ഊറിചിരിച്ചു ഇന്നതേ ചിരി നീ ചിരിക്കുന്നു.   വേനല്‍തപത്തില്‍ വെന്തു  വിയര്‍ക്കുമ്പോള്‍ വസന്തത്തെയും നിന്നെയും തമ്മില്‍  പിരിച്ചപ്പോള്‍ ഒന്നുമേ തോന്നിയില്ലന്നു നമ്മുക്ക് ഇന്നാ വസന്തത്തെ നിന്നോടൊന്നടുപ്പിക്കുവാന്‍ ഇനിയേതു തപം ചെയ്തിടണം ഞങ്ങള്‍ പ്രതികാരദാഹിയാം...

സത്യമേവ ജയതേ

  എന്തൊരു തിരക്കായിത്. ഈ സിറ്റിയിലെ  ജനസംഖ്യയുടെ നല്ലൊരു  ശതമാനവും ഇപ്പോള്‍ ഈ സൂപ്പര്‍ സ്പെഷാലിറ്റി ഹോസ്പിറ്റലില്‍ ഉണ്ടാകും. ഇതിനു മാത്രം രോഗങ്ങളോ. ജീവിതസൗകര്യങ്ങള്‍ കൂടിവരുന്നതിനനുസരിച്ച് രോഗങ്ങളും കൂടി വരികയാണെന്ന് പറയുന്നത് വെറുതെയല്ല.അതോ ഓരോ മനുഷ്യനും  തന്‍റെയും കുടുംബാംഗങ്ങളുടെയും ആരോഗ്യത്തിന് മറ്റെന്തിനേക്കാളും പ്രാധാന്യം  കൊടുക്കുന്നതു കൊണ്ടാണോ  ഹോസ്പിറ്റലുകളില്‍ ഈ തിരക്ക്.മണിക്കൂറുകള്‍ ക്യൂവില്‍  നിന്നു എങ്ങനെയല്ലോ ഡോക്ടറെ കണ്ടു. ഇനി മരുന്ന്‍ വാങ്ങണം . സൈക്യാട്രി ബ്ലോക്കിലൂടെ പോയാല്‍ എളുപ്പം ഫാര്‍മസിയിലെത്താം. സൈക്യാട്രിബ്ലോക്കിലാകട്ടെ...

സ്വപ്‌നങ്ങള്‍

അറിയാത്ത ജീവിതവീഥിയിലൂടൊക്കെയും എന്നെ കരം പിടിച്ചു നടത്തുന്നു നീ വഴിനീളെ  പ്രത്യാശ തന്‍ പൂക്കള്‍ വിതറികൊണ്ടിരിക്കുന്നതും നീ വിഷാദത്തിന്‍ വിഷവിത്തൊര- ണുബാധയായി  പടര്‍ന്നുള്‍ത്തടം ആകുലചിന്തകളാല്‍ പിടയുമ്പോള്‍ നാളത്തെ പുലരി എനിക്കായി നല്ലതല്പവുമായി ഉദിക്കുമെന്നോതി നീ എന്നെ താരാട്ടു പാടിയുറക്കുന്നു. നിരാശ തന്‍ കണ്ണീര്‍പെയ്ത്തില്‍ വാഴ്വിന്‍ വര്‍ണ്ണങ്ങളേറെ മങ്ങിതുടങ്ങുമ്പോള്‍ ഒരുകാലം, എനിക്കായി നിശ്ചയം ചാരുതയാര്‍ന്നൊരു വര്‍ണ്ണപ്രപഞ്ചം പണിയുമെന്നു മന്ദം മൊഴിഞ്ഞെഞ്ഞെ കൊതിപ്പിച്ചു നിര്‍ത്തുന്നതും നീ എന്‍ മനസ്സിന്‍ മണിച്ചെപ്പിനുള്ളില്‍ എന്നും താലോലിച്ചടുക്കുന്ന എന്‍റെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ നീയെനിക്കെന്നെന്നും ഉന്മേഷദായകം നീയെന്‍ നെഞ്ചകചില്ലയിലൊരു കൂടുകൂട്ടുക സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ഒരിക്കലും മരിക്കാതിരിക്കട്ടെ വീണ്ടും വീണ്ടും വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ വാരിവിതറി എന്നുമെന്നുള്ളില്‍ തിളങ്ങീടട്ടെ ഉദാത്തദീപമായി ഉജ്ജ്വലിച്ചീടട്ടെ ഒരുപക്ഷേ വെറുതെയായിരിക്കാമെങ്കിലും നിന്‍ വര്‍ണചിറകിലേറി പറന്നിടട്ടെ ഞാനെന്നെന്നും  

തലമുറകള്‍

    "യ്യീയ്യറിയ്യോ ന്‍റെ അബ്ദുയേ, ന്‍റെ വല്ല്യാപ്പാന്‍റെ  കാലത്ത് മാളിയേക്കല്‍  തറവാട്ടുകാരെന്ന്‍ പറഞ്ഞാ ഈ ജില്ല മുയിക്കെ അറിയും. അത്രയ്ക്കും പേരും പെരുമയും ഉള്ളോരായിര്ന്നേ. അന്ന്‍ണ്ടായിര്ന്ന സ്വത്തിനും  മൊതലിനും  ഒക്കെ  കയ്യും കണക്കൂണ്ടാ. ഏക്കറ്കള് കണക്കിനല്ലേ  എസ്റ്റേറ്റുകളും തോട്ടങ്ങളും ഒക്കെ. കച്ചോടസ്ഥാപനങ്ങള്‍ വേറെയും. കച്ചോടത്തില്‍ മാളിയേക്കല്‍  കുഞ്ഞിക്കോയ  സാഹിബിനെ വെല്ലാന്‍ അന്നാ നാട്ടില്‍  ആരും തന്നെയ്ണ്ടായിര്ന്നില്ല. കുഞ്ഞിക്കോയ സാഹിബ്‌ ആരാന്നറിയ്യോ അബ്ദൂന്. ന്‍റെ വല്ല്യാപ്പ. മൂപ്പര്  ബല്ല്യ ധര്‍മ്മിഷ്ഠനുയായിര്ന്ന്‍  കേട്ടാ....

മാനവഹൃദയം

      നവരസങ്ങള്‍  മാറിമറിഞ്ഞണിഞ്ഞു കഥകളിയാടുന്ന നീ സത്യത്തിലെന്താണ് കാറ്റത്തൊഴുകുമൊരപ്പൂപ്പന്‍താടിയോ കാക്കത്തൊള്ളായിരം കിളികള്‍ക്കുള്ളൊരു കൂടോ വാനിലൂടുയര്‍ന്ന്  ഉയരങ്ങളിലൊരു പട്ടമായി പാറികളിക്കുമ്പോഴും നിന്‍റെ ചരടിന്നൊരറ്റം നിന്‍റെ നാഥന്‍റെ കൈയ്യില്‍ ഭദ്രമായിരിക്കും ചിലപ്പോള്‍ തോന്നും നീയൊരു മൃഗശാലയാണെന്ന് വന്യമായതുമല്ലാത്തതുമായയൊത്തിരി മൃഗങ്ങളുള്ള ഒരു മൃഗശാല ശൃംഗാരമുണരുമ്പോള്‍ മയിലായിയാടുന്നതും നീ കാമക്രോധങ്ങളാല്‍ സിംഹമായി ഗര്‍ജ്ജിക്കുന്നതും നീ അന്നു നിറഞ്ഞൊഴുകിയ പുഴ നീ ഇന്നെങ്ങു നിന്നോ ഒഴുകിയെത്തിയ മാരകമായ  അജ്ഞാതഋണചിന്തകള്‍ നിന്നടിത്തട്ടിലടിഞ്ഞു കുമിഞ്ഞു കൂടവേ അതിമലിനമാകും നിന്‍ മേനി പയ്യെ വറ്റിവരണ്ടൊരു ഊഷരഭൂമി മാനസവീണേ, നിന്‍ തന്ത്രികളില്‍ നിന്നിന്നുണരും രാഗങ്ങള്‍ തന്‍ ശോകാര്‍ദ്രഭാവം വെടിയപ്പെടട്ടെ മായ്ച്ചു കളയുവിന്‍,  പ്രിയ മാനസമേ നിന്നടിത്തട്ടിലടിഞ്ഞു കൂടിയ ഋണചിന്തകളാം മാലിന്യങ്ങളെ അല്ലേല്‍ മൃതമായിടുമീ ജീവിതവും ആയിരം നിറക്കൂട്ടുകള്‍ ചാലിച്ചു നീ നിന്‍റെ രാഗങ്ങള്‍ക്കു വര്‍ണ്ണപൊലിമയേകുക നിറമുള്ള...

കോളേജ് കുമാരിയുടെ അമ്മ

കോളേജ് കാന്‍റീനിലിരിക്കുമ്പോഴാണ് രേശ്മയുടെ മുഖത്തെ മ്ലാനത അഞ്ജലിയും സൂസനും ശ്രദ്ധിച്ചത്. ഫോണ്‍ നിറുത്താതെ ബെല്ലടിച്ചിട്ടും അവളതെടുക്കുന്നില്ല. "നീയ്യെന്താടീ ഗ്ലൂമിയായിരിക്ക്ന്നെ?" സൂസന്‍ ചോദിച്ചു. "ഏയ്‌ ഒന്നൂല്ല." "നീയെന്താ ഫോണെടുക്കാതിരുന്നെ, ആരാ വിളിച്ചെ" രേഷ്മയുടെ മുഖം കണ്ടിട്ട് അഞ്ജലിക്ക്‌ അത്ര പന്തിയായി തോന്നിയില്ല. "അമ്മ" രേഷ്മയുടെ സ്വരം ഉച്ചവെയിലു പോലെ കനത്തിരുന്നു. "ഒന്നും ഇല്ലാതെയൊന്നുയല്ല, എന്തോയുണ്ട്, എന്താടീ കാര്യം." മറ്റുള്ളോരുടെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ചികഞ്ഞെടുക്കാന്‍ സൂസന് ഒരു പ്രത്യേക താത്പര്യമാണ്. "ഞാനിനി വീട്ടില്‍ പോന്നില്ല, പോകാന്‍ എനിക്ക് തോന്നുന്നേയില്ല." "എന്താടീ കാര്യം വീട്ടില്...

ഉള്‍ത്തുടിപ്പുകള്‍

  അറിയാതെയെന്നാത്മാവിന്‍ ചില്ലയില്‍ കൂടുക്കൂട്ടിയ പൈങ്കിളിയേ മധുരക്കനികളായി ഉതിര്‍ന്നെന്‍ മനസ്സിന്‍  മണിവീണ മീട്ടുന്നു നീ ആ പാട്ടുകളെന്‍ ഹൃദയതാളമായി മാറിടുമ്പോള്‍ നീയാം പൂങ്കാവനത്തിലൊരു  പൂമ്പാറ്റയായി ഞാന്‍ നീയാം പുഴയുടെ  ഓളങ്ങളായി ഒഴുകിനടക്കട്ടെ  ഞാനെന്നെന്നും നീയാം സാഗരത്തിന്‍ മാറിലാനന്ദ നൃത്തമാടുന്ന കുഞ്ഞുതിരയാവട്ടെ ഞാനെക്കാലവും എനിക്കെന്ന പോലെ  ഖിന്നയാം ശ്യാമരാത്രിക്കുമുറ്റതോഴി നീ ഇരുട്ടിലൊരു മിന്നാമിന്നിയായ നീ എന്നുമെന്‍ മുറിവുകള്‍ക്കു കൂട്ടിരിക്കുന്നു ഹൃത്തടത്തില്‍ കെട്ടിനിറുത്തിയ കദനങ്ങള്‍ക്കു നിന്നിലൂടെ ചാലുകീറുന്നു ഞാന്‍ മെല്ലെ തലോടും തെന്നലു നീ ഒരുവേളയാകെകുടഞ്ഞിടും കൊടുങ്കാറ്റായിടുമ്പോളതു ഒരു നവലോകസൃഷ്ടിക്കു നിദാനമായിടുമ്പോള്‍ നീ അജയ്യനാവുന്നു മൃതമായതെന്തുമാകട്ടെ പൂക്കളോ, പുഴകളോ, വര്‍ണ്ണമോഹങ്ങളോ അതിലേക്കു വാക്കിന്നശ്രുക്കളാല്‍ അന്ത്യോപചാരമര്‍പ്പിക്കുവാന്‍ നീ കൂടെത്തന്നെയുണ്ട്‌ ഒരു വിളിയൊച്ചയായി  എന്നുള്ളില്‍ നിറഞ്ഞ നിന്നെ ഞാന്‍ അക്ഷരമുത്തുകളായി കടലാസില്‍...

ജുവാന്‍ എന്ന സുന്ദരി

സാംസങ്ങ്  ഗാലക്സിയുടെ ഏറ്റവും പുതിയ മോഡല്‍ മൊബൈലിന്‍റെ ഗുണഗണങ്ങളും സൗകര്യങ്ങളും സ്ഫുടതയുള്ള  ആംഗലേയത്തില്‍ അവള്‍ വര്‍ണ്ണിക്കുമ്പോഴും  സാമിന്‍റെ നോട്ടം  അവളുടെ മുഖത്തും പിന്നെ പയ്യെ മറ്റു ശരീരഭാഗങ്ങളിലേക്കും ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങികൊണ്ടിരിക്കുന്നതു  രാഹുല്‍  ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അരമണിക്കൂറോളം  അവളുടെ വര്‍ണ്ണന മുഴുവന്‍  ക്ഷമയോടെ കേട്ടുനിന്നെങ്കിലും അവര് മൊബൈലൊന്നും  വാങ്ങിയില്ല. അല്ലേലും വാങ്ങാനൊന്നുമല്ലല്ലോ പോയത്. വെള്ളിയാഴ്ച  ഉച്ചയ്ക്ക് ഭക്ഷണം കഴിച്ച് ഒരുറക്കവും കഴിഞ്ഞു എഴുന്നേറ്റാല്‍ ഗള്‍ഫിലെ ബാച്ചിലേഴ്സിനിടയില്‍ പിന്നെയൊരു ആശയകുഴപ്പമാണ്. ഇനിയെന്തു ചെയ്യും നേരം...

മാത്സര്യം

നീയും ഞാനുമൊരേ  ചെടിയില്‍ വിരിഞ്ഞ രണ്ടു കുസുമങ്ങള്‍ അകലങ്ങളിലേക്കു പോയിമറഞ്ഞാലും ഒരേ വേരാല്‍ തന്നെ മണ്ണിലുറച്ചു നില്‍ക്കേണ്ടവര്‍ ഒരമ്മ തന്‍ ചൂടും തണലും അറിഞ്ഞൊരുമിച്ച് സ്വപ്നങ്ങളുണ്ടു വളര്‍ന്നവര്‍ നമ്മളിന്ന്‍ മനസ്സിനുള്ളില്‍ മതില്‍ക്കെട്ട് തീര്‍ക്കുന്നു കാഴ്ചയെ കെട്ടിമറയ്ക്കുന്നു വിയര്‍പ്പെന്തെന്നറിയാത്തവര്‍ നമ്മള്‍ പണ്ടെങ്ങോ  അപ്പനപ്പൂപ്പന്മാരൊഴുക്കിയ വിയര്‍പ്പിന്‍ കനിക്കായി  കടിപിടി കൂടുന്നു കോടതി കയറി അതിരുകള്‍ കാക്കുന്നു ഒരൊറ്റമതിലു വരയിട്ട   ഗൃഹങ്ങള്‍ ഇന്നകലത്തുള്ള  രണ്ടു ഗ്രഹങ്ങള്‍ കുഞ്ഞന്നാളിലുണ്ണിക്കഥകളേറെ  ചൊല്ലിതന്ന എന്മൊഴികളിന്നുനിനക്കന്യമാമേതോ ഭാഷ ഒരേയമ്മിഞ്ഞ  രുചിച്ചവര്‍ നമ്മള്‍ കൂടപിറപ്പുകള്‍ കാലങ്ങളായി  പറയാതെ കേള്‍ക്കാതെ പോകുന്നതിതുവഴിയെന്തിനോ സ്വത്താം സത്ത്വത്തിന്നാര്‍ത്തിയെ ഗര്‍ഭം ധരിച്ചു കൊണ്ടു നാം നമ്മിലറിയാതെ നമ്മിലിണങ്ങാതെ കൊണ്ടും കൊടുത്തും പോകുന്നതെന്തിനോ നീയും ഞാനും വെറും മനുഷ്യര്‍ മരണമുള്ളവര്‍,  സ്വന്തമാക്കിയതും സ്വന്തമാക്കാനാഗ്രഹിച്ചതുമെല്ലാം...

മഴ

  കഥകളൊത്തിരി ചൊല്ലിത്തരുന്ന കാതിനിമ്പം പകരും പാട്ടുകള്‍ ഒത്തിരി പാടാനറിയുന്ന താളത്തോടെ നൃത്തമാടുന്ന പ്രിയമെഴും  കൂട്ടുകാരി,  നീ മഴ പ്രണയമായ്, കദനമായ്, പ്രളയമായ് എത്രയോ രൂപഭാവങ്ങളില്‍ പെയ്താടുന്നു നീ അവനിയാമമ്മയെ അല്പാല്പമായി കൊന്നുതിന്നുന്ന മക്കളെയൊരു പാഠം പഠിപ്പിക്കുവാന്‍ സൂര്യന്‍ കഠിനതാപം കൊണ്ടു പ്രഹരിക്കുമ്പോള്‍ ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന വേനലില്‍ വെന്തുരുകുന്നഗ്നിയില്‍ ഒരു സാന്ത്വനമായ്, തലോടലായ് എത്തുന്നുവോ മഴ, നീ ആശ്വാസമഴ കദനങ്ങളേറെ നിറഞ്ഞു കനത്തു വിങ്ങും കറുത്തു കരുവാളിച്ച  മേഘക്കൂട്ടങ്ങള്‍ ദുഃഖങ്ങളൊക്കെയും നിരാശയും കണ്ണുനീരായി  പെയ്തുതീര്‍ക്കുന്ന വറുതിക്കറുതിയില്ലാത്താടിമാസത്തില്‍ മഴ , നീ കദനമഴ ഒരു മൃദുസ്പര്‍ശമായി, ലോലസംഗീതമായി സ്വപ്നങ്ങളുടെ താളമായി പ്രണയത്തിന്‍ കനവുകള്‍ പങ്കുവയ്ക്കുവാനുറ്റ തോഴിയായ് വന്നെത്തുമ്പോള്‍ മഴ, നീ പ്രണയമഴ ചിങ്ങത്തില്‍ ചിന്നിചിതറി വല്ലപ്പോഴും വിരുന്നിനെത്തുന്ന അതിഥിപ്പോല്‍ ആവണിപ്പൂക്കളെ തഴുകുവാനെത്തുന്നു നീ പൂക്കളില്ലാതെ നിരാശനായ്‌...

തീർച്ചയായും വായിക്കുക