Authors Posts by തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്‌ഛൻ

തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്‌ഛൻ

146 POSTS 0 COMMENTS

പൗലോമം – ഉദങ്കോപാഖ്യാനം

      വെളളക്കാളയുമേറിക്കാണായിതൊരുത്തനെ ചൊല്ലിനാനവനെന്നോടശിപ്പാൻ വൃഷമലം. നിന്നുടെ ഗുരുവിതു ഭക്ഷിച്ചിതെന്നു ചൊന്നാ- നെന്നതു കേട്ടു ഞാനും ഭക്ഷിച്ചേനതിൻമലം. എന്തതിൻ ഫലമെന്നുമാരവനെന്നുമെല്ലാം നിന്തിരുവടിയരുൾചെയ്യണമെന്നോടിപ്പോൾ. നാഗലോകത്തു ചെന്നനേരത്തു കണ്ടൂ പിന്നെ വേഗത്തിലാറു കുമാരന്മാരാൽ ഭ്രമിപ്പിക്കും ചക്രവും തേജോമയമായൊരു കുതിരയും തൽകണ്‌ഠദേശേ പുനരെത്രയും തേജസ്സോടും ദിവ്യനായിരിപ്പോരു പുരുഷശ്രേഷ്‌ഠനേയും. സർവ്വവുമിവറ്റിന്റെ തത്വങ്ങളരുൾചെയ്‌ക. വേദവേദാംഗജ്ഞനാം വൈദനുമതു കേട്ടു സാദരമുദങ്കനാം ശിഷ്യനോടരുൾചെയ്താൻഃ ധവളമയമായ വൃഷഭമൈരാവതം വിബുധേശ്വരൻ മലമശിപ്പാൻ ചൊല്ലിയതും അമൃതമതിൻമലമതു സേവിപ്പോർക്കെന്നു- മമരത്വവും വരുമിന്ദ്രനെന്നുടെ സഖി പാതാളം പുക്കനേരം ബാധകൾ വരാഞ്ഞതും വാസവദേവനനുഗ്രഹത്താലറിഞ്ഞാലും. ഷൾക്കുമാരന്മാർ തിരിച്ചീരാറസ്രങ്ങളോടു- മുഗ്രമായ്‌ക്കാണായതു വത്സരചക്രമെടോ. അശ്വമായതുമഗ്നി നിന്നെയിങ്ങാക്കിയതും നിശ്ചയമരികെക്കാണായതു പർജ്ജന്യനും അത്ഭുതമെത്രയും നീ സാധിച്ചതറിഞ്ഞാലും സത്‌പുരുഷന്മാരിൽ നീ മുമ്പനായ്‌വരികെന്നാൻ.   അക്കാലമുദങ്കനും തക്ഷകൻതന്നെക്കൊൽവാ- നുൾക്കാമ്പിൽ നിരൂപിച്ചു കല്പിച്ചാനുപായവും. ജനമേജയന്‌റുപൻ കുരുക്ഷേത്രത്തിങ്കേന്നു മുനിമാരോടുമൊരുയാഗം ചെയ്യുന്ന കാലം പുക്കിതു കുരുക്ഷേത്രമുദങ്കൻ ന്‌റുപതിയും സല്‌ക്കരിച്ചർഘ്യാദികൾ നല്‌കിയോരനന്തരം. “ഉത്തമമെത്രയും...

ഭീഷ്‌മപർവ്വം

  ശ്രീകൃഷ്‌ണൻ ഭീഷ്‌മവധത്തിന്‌ ഒരുമ്പെടുന്നതും പിൻവാങ്ങുന്നതും   വിജയരഥമതുപൊഴുതു വിഗതഭയമച്യുതൻ വീരനാം ഭീഷ്‌മർക്കുനേരേ നടത്തിനാൻ. സലിലധരനികരമടമഴപൊഴിയുമവ്വണ്ണം സായകൗഘം പ്രയോഗിച്ചാരിരുവരും. നദിമകനുമതുപൊഴുതു ചെറുതു കോപിക്കയാൽ നാരായണനും നരനുമേറ്റൂ ശരം. ത്രിദശപതിസുതനുമഥ വിൽ മുറിച്ചീടിനാൻ വീരനാം ഭീഷ്‌മർ മറ്റൊന്നെടുത്തീടിനാൻ. കമലദലനയനസഖിയായ ധനഞ്ജയൻ ഖണ്ഡിച്ചിതഞ്ചമ്പുകൊണ്ടതുതന്നെയും. വിരവിനൊടു പുനരപരമൊരു ധനുരനന്തരം വീരനാം ഭീഷ്‌മർ കൈക്കൊണ്ടടുത്തീടിനാൻ. ശരനികരപരിപതനശകലിതശരീരനായ്‌ ശക്രാത്മജനും തളർന്നിടർപൂണ്ടുതേ. സമരഭൂവി രഖമപി ച നിർത്തി നാരായണൻ ചക്രം തിരിച്ചടുക്കുന്നതു കാണായി. ജയ പരമപുരുഷ! ജയ ജയ സകല ഭുവനമയ! ജന്മനാശങ്ങളില്ലാത ജഗൽപ്രഭോ! ജയ കമലദലനയന! ജയ കമലഭവസദന! ജാഗ്രൽഭ്രമപ്രഭ! പ്രാണിജീവാത്മക! ജയ കമലവദന! ജയ ജയ വരദകമലകര! ജാഡ്യപ്രണാശന! ത്രാഹി മാം ത്രാഹി മാം! ജയ വിബുധമുനിനമിത! ജയ ഗിരിശനതചരണ! ജാത്യാഭിമാനാദിഹിനപ്രഭാനിധേ! ജയ സകളസഗുണമയ!...

വിദുരവാക്യം – തുടർച്ച

എട്ടു വസ്‌തുക്കളേറ്റമുണ്ടേറ്റം പ്രമാദത്തെ- പ്പുഷ്‌ടമാക്കീടുവാനായ്‌ മർത്ത്യനു പൃത്ഥ്വീപതേ! തന്നുടെ സഖികളോടുളെളാരു സമാഗമം പിന്നെയൊട്ടതിയായിട്ടുളെളാരു ധനാഗമം ധന്യനാം തനയനാലുളെളാലു പരിഷ്വംഗം സന്നിപാതവും സുരതത്തിങ്കലൊരുപോലെ കാലാതിക്രമവിരഹേ നിജ പ്രിയാലാഭം മാലോകർ കൂടുന്നേരം തമ്മിലേ സമ്മാനവും തന്നുടെ ജാതിതന്നെക്കണ്ടുളള സന്നാമവും തന്നാൽ പണ്ടഭിപ്രേതമായതിനുടെ ലാഭം എന്നിവയെട്ടും സദസ്സമ്മോദം വളർത്തീടും മന്നവകുലമകുടത്തിൻ നായകക്കല്ലേ! ക്ഷേത്രജ്ഞൻതന്നാലധിഷ്‌ഠിതമായിരിക്കുമി- ക്ഷേത്രത്തെ നവദ്വാരം പഞ്ചസാക്ഷികമെന്നും ത്രിസ്ഥൂണമെന്നുമറിയുന്നവൻ മഹാവിദ്വാ- നെത്രയുമവൻ...

സുന്ദരകാണ്ഡം- ലങ്കാദഹനം (തുടര്‍ച്ച)

പരധനവുമമിതപരദാരങ്ങളും ബലാല്‍പാപി ദശാസ്യന്‍ പരിഗ്രഹിച്ചന്‍ തുലോംഅറികിലനുചിതമതു മദേന ചെയ്തീടായ്‌വി-നാരു, മതിന്റെ ഫല‍മിതു നിര്‍ണ്ണയം.മനുജതരുണിയെയൊരു മഹാപാപി കാമിച്ചുമറ്റുള്ളവര്‍ക്കുമാപത്തായിങ്ങനെ.സുകൃതദുരിതങ്ങളും കാര്യമകാര്യവുംസൂക്ഷിച്ചു ചെയ്തുകൊള്ളേണം ബുധ ജനംമദശരപരവശതയൊടു ചപലനായിവന്‍മാഹാത്മ്യമുള്ള പതിവ്രതമാരെയുംകരബലമൊടനുദിനമണഞ്ഞു പിടിച്ചതി-കാമി ചാരിത്രഭംഗം വരുത്തീടിനാന്‍.അവര്‍ മനസി മരുവിന തപോമയപാവക-നദ്യ രാജ്യേ പിടിപെട്ടിതു കേവലം’‘നിശി ചരികള്‍ ബഹുവിധമൊരോന്നേ പറകയുംനില്‍ക്കും നിലയിലേ വെന്തു മരിക്കയുംശരണമിഹ കിമിതി പലവഴിയുമുടനോടിയുംശാഖികള്‍ വെന്തു മുറിഞ്ഞുടന്‍ വീഴ്കയുംരഘുകുലവരേഷ്ടദൂതന്‍ ത്രിയാമാചര-രാജ്യ മെഴുനൂറുയോജനയും ക്ഷണാല്‍സരസബഹുവിഭവയുതഭോജനം നല്‍കിനാന്‍സന്തുഷ്ടനായിതു പാവകദേവനുംലഘുതരമനിലതനയനമൃതനിധിതന്നിലേലാംഗുലവും തച്ചു തീ പൊലിച്ചീടിനാന്‍പവനജനു ദഹനനപി...

വിദുരവാക്യം – തുടർച്ച

ഉത്തമാശനം മാംസോത്തരമെന്നറിഞ്ഞാലും മദ്ധ്യമാശനമല്ലോ ഗോരസോത്തരം നൂനം. അധമാശനം ലവണോത്തരമേവം മൂന്നു- വിധമായുളള ഭുവി ഭോജനം നരപതേ! അത്യന്തമധമന്മാർക്കശനാൽ ഭയം പിന്നെ മദ്ധ്യമന്മാർക്കു മരണത്തിങ്കൽനിന്നു ഭയം ഉത്തമന്മാർക്കു ഭയമപമാനത്തിങ്കൽനി- ന്നിത്തരമിനിയും ഞാൻചൊല്ലുവാൻ വേണമെങ്കിൽ. കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യായ്‌കിലും ചെയ്‌കിലുമകാര്യങ്ങ- ളാര്യന്മാർ ഭയപ്പെടുമെപ്പൊഴും രണ്ടിങ്കലും മാനസമദകരമായുളള പേയങ്ങളെ- പ്പാനവുംചെയ്‌തീടുമാറില്ലല്ലോ മഹത്തുക്കൾ. അർത്ഥാഭിജാത്യവിദ്യാദികളാലുളള മദ- മെത്രയും വിരിയെപ്പോം സജ്ജനസംഗത്തിനാൽ. സത്തുക്കളസജ്ജനത്തോടു ചെന്നേതാനുമൊ- ന്നർത്ഥിച്ചാലസജ്ജനം സൽഭാവം നടിച്ചീടും. വസ്‌ത്രവാനായുളളവനാൽ ജിതയല്ലോ...

സുന്ദരകാണ്ഡം- ലങ്കാദഹനം (തുടര്‍ച്ച)

' മമ രമണചരിതമുര ചെയ്തു നിന്നെക്കണ്ടുമാനസതാപമകന്നിതു മാമകംകഥമിനിയുമഹമിഹ വസാമി ശോകേന മല്‍-ക്കാന്തവൃത്താന്ത ശ്രമണസൗഖ്യം വിനാ?'ജനകനൃപദുഹിതൃഗിരമിങ്ങനെ കേട്ടവന്‍ജാതാനുകമ്പം തൊഴുതു ചൊല്ലീടിനാന്‍:'കളക ശുചമിനി വിരഹമലമതിലുടന്‍ മമസ്‌കന്ധമാരോഹ ക്ഷണേന ഞാന്‍ കൊണ്ടു പോയ്തവ രമണസവിതമുപഗമ്യ യോജിപ്പിച്ചുതാപമശേഷവദൈ്യവ തീര്‍ത്തീടുവാന്‍'.പവനസുതവചനമിതി കേട്ടു വൈദേഹിയുംപാരം പ്രസാദിച്ചു പാര്‍ത്തു ചൊല്ലീടിനാള്‍:'അതിനു തവ കരുതുമളവില്ലൊരു ദണ്ണമെ-ന്നാത്മനി വന്നിതു വിശ്വാസമദ്യ മേ,ശുഭചരിതനതിബലമോടാശു ദിവ്യസ്‌ത്രേണശോഷണബന്ധനാദൈ്യരപി സാഗരംകപികലബലേന കടന്നു ജഗത്ത്രയ-കണ്ടകനെക്കൊന്നു കൊണ്ടുപോകാശു മാം.മറിവൊടൊരു നിശി രഹസി കൊണ്ടുപോയാലതുമല്‍പ്രാണനാഥകീര്‍ത്തിക്കു പോരാ ദൃഢം.രഘുകലജവരനിവിടെ വന്നുയുദ്ധം ചെയ്തുരാവണനെക്കൊന്നു കൊണ്ടുപൊയ്‌ക്കൊള്ളുവാന്‍്അതിരഭസമയി...

വിദുരവാക്യം – തുടർച്ച

ഭർത്താവിൻ നിയോഗത്തെയാദരിയാതെയതിൽ പ്രത്യുക്തി പറഞ്ഞേറ്റമാത്മാഭിമാനത്തൊടും ചിത്തത്തിൽ പ്രതികൂലമായ്‌ പറഞ്ഞീടുന്നൊരു ഭൃത്യനെ ത്യജിക്കേണം ബുദ്ധിമാനായ നൃപൻ. സകല ഭൂതങ്ങൾക്കും ഹിതമായാത്മാവിനും സുഖമായിരിപ്പതേ ചെയ്യാവൂ ഭൂപാലനും. ബുദ്ധിയും പ്രഭാവവും തേജസ്സുമുത്ഥാനവും സത്വരമേറ്റം വ്യവസായവുമുളളവനു വൃത്തിക്കു ഭരമൊരുനാളുമുണ്ടാകയില്ല വൃത്തിക്കു ഭയമായാൾ നിഷ്‌ഫലം ഗുണമെല്ലാം. നാരിമാരെയും പരന്മാരെയും സർപ്പത്തെയും വൈരിപക്ഷികളെയും സ്വാദ്ധ്യായത്തെയും നിജ ഭോഗാനുഭവത്തെയും വിശ്വാസമുണ്ടാകവേണ്ടാ. സർപ്പാഗ്നിസിംഹങ്ങളും കുലപുത്രനുമുളളിൽ സ്വല്പവുമവജ്ഞേയന്മാരല്ലെന്നറിയണം. വിദ്യാഭിജനവയോബുദ്ധ്യർത്ഥശീലങ്ങളാൽ വൃദ്ധന്മാരവമന്തവ്യന്മാരല്ലൊരിക്കലും ഗുണവാന്മാരായുളള പാണ്ഡവന്മാരെ നിത്യ- മണയത്തിരുത്തുകിൽ നിനക്കു സൗഖ്യംവരും. ...

ഭഗവദൂത്‌ (തുടർച്ച)

എന്നതു കേട്ടു ദുരിയോധനനരുൾചെയ്‌താൻഃ ചൊന്നതു നന്നുനന്നു ദേവകീതനയാ! നീ. ചൊല്ലെഴും യയാതിയാം ഭൂപതിതന്റെ മക്ക- ളല്ലയോ യദുമുതൽ നാൽവരുമിരിക്കവേ പൂരുവല്ലയോ പണ്ടു പാരിന്നു പതിയായ- താരുമേയറിയാതെയല്ലിവയിരിക്കുന്നു. നന്നു നിൻ കേട്ടുകേളി മന്നവ! സുയോധന! നിന്നോടൊന്നുണ്ടു പറയുന്നു ഞാനതു കേൾ നീ. പൂജ്യനായ്‌ നൃപഗുണയോഗ്യനായുളളവനേ രാജ്യത്തിൽ പ്രാപ്‌തിയുളളിതെന്നതുകൊണ്ടല്ലയോ? നിന്നുടെ താതൻ ധൃതരാഷ്‌ട്രർതാനിരിക്കവേ മന്നവനായി വാണൂ പാണ്ഡുവെന്നറിക നീ. അപ്പൊഴോ പാണ്ഡുപുത്രനാകിയ യുധിഷ്‌ഠിര- നെപ്പേരുമടക്കിവാണീടുകയല്ലോ വേണ്ടൂ? പാണ്ഡുവിൻ പുത്രർതന്നെയല്ലവരെങ്കിൽ ചൊല്ലാം...

ശൂർപ്പണഖാഗമനം

രാഘവവാക്യം കേട്ടു രാവണസഹോദരി വ്യാകുലചേതസ്സൊടും ലക്ഷ്മണാന്തികേ വേഗാൽ ചെന്നുനിന്നപേക്ഷിച്ചനേരത്തു കുമാരനു- “മെന്നോടിത്തരം പറഞ്ഞീടൊല്ലാ വെറുതേ നീ. നിന്നിലില്ലേതുമൊരു കാംക്ഷയെന്നറിക നീ മന്നവനായ രാമൻതന്നോടു പറഞ്ഞാലും.” പിന്നെയുമതു കേട്ടു രാഘവസമീപേ പോയ്‌- ചെന്നുനിന്നപേക്ഷിച്ചാളാശയാ പലതരം. കാമവുമാശാഭംഗംകൊണ്ടു കോപവുമതി- പ്രേമവുമാലസ്യവുംപൂണ്ടു രാക്ഷസിയപ്പോൾ 820 മായാരൂപവും വേർപെട്ടഞ്ജനശൈലംപോലെ കായാകാരവും ഘോരദംഷ്‌ട്രയും കൈക്കൊണ്ടേറ്റം കമ്പമുൾക്കൊണ്ടു സീതാദേവിയോടടുത്തപ്പോൾ സംഭ്രമത്തോടു...

ഭഗവദൂത്‌ (തുടർച്ച)

ശ്രീവാസുദേവൻ ജഗന്നായകനിവയെല്ലാ- മാവോളമരുൾചെയ്‌ത വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം. അംബികാസുതൻതാനും ഭീഷ്‌മരുമാചാര്യനു- മൻപുളള മറ്റുളളവർതങ്ങളുമുരചെയ്‌താർ. കുരളക്കാരൻ ചൊന്ന വാക്കുകൾ കേളാത നി- യരുളിച്ചെയ്‌തവണ്ണം കേൾക്കെന്നാരെല്ലാവരും. സഭയിലിരുന്നവരെല്ലാരുമൊരുപോലെ ശുഭമായുളള വാക്കു പറഞ്ഞു കേട്ടനേരം നിരന്നീലേതുമുളളിൽ നിറഞ്ഞ കോപത്തോടും ഇരുന്ന സുയോധനൻ നടന്നാൻ കോപത്തോടേ. ജനനി ഗാന്ധാരിയും പറഞ്ഞാളിനി മഹാ- ജനങ്ങളിവർചൊല്ലു കേൾക്ക നീ സുയോധനാ! എന്നമ്മ പറഞ്ഞതു കേളാതെയവൻ പോയി കർണ്ണനും ശകുനിയുമായിട്ടു നിരൂപിച്ചു. ഗോപാലനായ കൃഷ്‌ണനിവിടെ സഭയിങ്കൽ ഭൂപാലരോടും...

തീർച്ചയായും വായിക്കുക