Home Authors Posts by തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്‌ഛൻ

തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്‌ഛൻ

146 POSTS 0 COMMENTS

ഭീഷ്‌മപർവ്വം

  ശ്രീകൃഷ്‌ണൻ ഭീഷ്‌മവധത്തിന്‌ ഒരുമ്പെടുന്നതും പിൻവാങ്ങുന്നതും   വിജയരഥമതുപൊഴുതു വിഗതഭയമച്യുതൻ വീരനാം ഭീഷ്‌മർക്കുനേരേ നടത്തിനാൻ. സലിലധരനികരമടമഴപൊഴിയുമവ്വണ്ണം സായകൗഘം പ്രയോഗിച്ചാരിരുവരും. നദിമകനുമതുപൊഴുതു ചെറുതു കോപിക്കയാൽ നാരായണനും നരനുമേറ്റൂ ശരം. ത്രിദശപതിസുതനുമഥ വിൽ മുറിച്ചീടിനാൻ വീരനാം ഭീഷ്‌മർ മറ്റൊന്നെടുത്തീടിനാൻ. കമലദലനയനസഖിയായ ധനഞ്ജയൻ ഖണ്ഡിച്ചിതഞ്ചമ്പുകൊണ്ടതുതന്നെയും. വിരവിനൊടു പുനരപരമൊരു ധനുരനന്തരം വീരനാം ഭീഷ്‌മർ കൈക്കൊണ്ടടുത്തീടിനാൻ. ശരനികരപരിപതനശകലിതശരീരനായ്‌ ശക്രാത്മജനും തളർന്നിടർപൂണ്ടുതേ. സമരഭൂവി രഖമപി ച നിർത്തി നാരായണൻ ചക്രം തിരിച്ചടുക്കുന്നതു കാണായി. ജയ പരമപുരുഷ! ജയ ജയ സകല ഭുവനമയ! ജന്മനാശങ്ങളില്ലാത ജഗൽപ്രഭോ! ജയ കമലദലനയന! ജയ കമലഭവസദന! ജാഗ്രൽഭ്രമപ്രഭ! പ്രാണിജീവാത്മക! ജയ കമലവദന! ജയ ജയ വരദകമലകര! ജാഡ്യപ്രണാശന! ത്രാഹി മാം ത്രാഹി മാം! ജയ വിബുധമുനിനമിത! ജയ ഗിരിശനതചരണ! ജാത്യാഭിമാനാദിഹിനപ്രഭാനിധേ! ജയ സകളസഗുണമയ!...

പൗലോമം – ഉദങ്കോപാഖ്യാനം

      വെളളക്കാളയുമേറിക്കാണായിതൊരുത്തനെ ചൊല്ലിനാനവനെന്നോടശിപ്പാൻ വൃഷമലം. നിന്നുടെ ഗുരുവിതു ഭക്ഷിച്ചിതെന്നു ചൊന്നാ- നെന്നതു കേട്ടു ഞാനും ഭക്ഷിച്ചേനതിൻമലം. എന്തതിൻ ഫലമെന്നുമാരവനെന്നുമെല്ലാം നിന്തിരുവടിയരുൾചെയ്യണമെന്നോടിപ്പോൾ. നാഗലോകത്തു ചെന്നനേരത്തു കണ്ടൂ പിന്നെ വേഗത്തിലാറു കുമാരന്മാരാൽ ഭ്രമിപ്പിക്കും ചക്രവും തേജോമയമായൊരു കുതിരയും തൽകണ്‌ഠദേശേ പുനരെത്രയും തേജസ്സോടും ദിവ്യനായിരിപ്പോരു പുരുഷശ്രേഷ്‌ഠനേയും. സർവ്വവുമിവറ്റിന്റെ തത്വങ്ങളരുൾചെയ്‌ക. വേദവേദാംഗജ്ഞനാം വൈദനുമതു കേട്ടു സാദരമുദങ്കനാം ശിഷ്യനോടരുൾചെയ്താൻഃ ധവളമയമായ വൃഷഭമൈരാവതം വിബുധേശ്വരൻ മലമശിപ്പാൻ ചൊല്ലിയതും അമൃതമതിൻമലമതു സേവിപ്പോർക്കെന്നു- മമരത്വവും വരുമിന്ദ്രനെന്നുടെ സഖി പാതാളം പുക്കനേരം ബാധകൾ വരാഞ്ഞതും വാസവദേവനനുഗ്രഹത്താലറിഞ്ഞാലും. ഷൾക്കുമാരന്മാർ തിരിച്ചീരാറസ്രങ്ങളോടു- മുഗ്രമായ്‌ക്കാണായതു വത്സരചക്രമെടോ. അശ്വമായതുമഗ്നി നിന്നെയിങ്ങാക്കിയതും നിശ്ചയമരികെക്കാണായതു പർജ്ജന്യനും അത്ഭുതമെത്രയും നീ സാധിച്ചതറിഞ്ഞാലും സത്‌പുരുഷന്മാരിൽ നീ മുമ്പനായ്‌വരികെന്നാൻ.   അക്കാലമുദങ്കനും തക്ഷകൻതന്നെക്കൊൽവാ- നുൾക്കാമ്പിൽ നിരൂപിച്ചു കല്പിച്ചാനുപായവും. ജനമേജയന്‌റുപൻ കുരുക്ഷേത്രത്തിങ്കേന്നു മുനിമാരോടുമൊരുയാഗം ചെയ്യുന്ന കാലം പുക്കിതു കുരുക്ഷേത്രമുദങ്കൻ ന്‌റുപതിയും സല്‌ക്കരിച്ചർഘ്യാദികൾ നല്‌കിയോരനന്തരം. “ഉത്തമമെത്രയും...

ഭഗവദൂത്‌ (തുടർച്ച)

എന്നതു കേട്ടു ദുരിയോധനനരുൾചെയ്‌താൻഃ ചൊന്നതു നന്നുനന്നു ദേവകീതനയാ! നീ. ചൊല്ലെഴും യയാതിയാം ഭൂപതിതന്റെ മക്ക- ളല്ലയോ യദുമുതൽ നാൽവരുമിരിക്കവേ പൂരുവല്ലയോ പണ്ടു പാരിന്നു പതിയായ- താരുമേയറിയാതെയല്ലിവയിരിക്കുന്നു. നന്നു നിൻ കേട്ടുകേളി മന്നവ! സുയോധന! നിന്നോടൊന്നുണ്ടു പറയുന്നു ഞാനതു കേൾ നീ. പൂജ്യനായ്‌ നൃപഗുണയോഗ്യനായുളളവനേ രാജ്യത്തിൽ പ്രാപ്‌തിയുളളിതെന്നതുകൊണ്ടല്ലയോ? നിന്നുടെ താതൻ ധൃതരാഷ്‌ട്രർതാനിരിക്കവേ മന്നവനായി വാണൂ പാണ്ഡുവെന്നറിക നീ. അപ്പൊഴോ പാണ്ഡുപുത്രനാകിയ യുധിഷ്‌ഠിര- നെപ്പേരുമടക്കിവാണീടുകയല്ലോ വേണ്ടൂ? പാണ്ഡുവിൻ പുത്രർതന്നെയല്ലവരെങ്കിൽ ചൊല്ലാം...

ശൂർപ്പണഖാഗമനം

രാഘവവാക്യം കേട്ടു രാവണസഹോദരി വ്യാകുലചേതസ്സൊടും ലക്ഷ്മണാന്തികേ വേഗാൽ ചെന്നുനിന്നപേക്ഷിച്ചനേരത്തു കുമാരനു- “മെന്നോടിത്തരം പറഞ്ഞീടൊല്ലാ വെറുതേ നീ. നിന്നിലില്ലേതുമൊരു കാംക്ഷയെന്നറിക നീ മന്നവനായ രാമൻതന്നോടു പറഞ്ഞാലും.” പിന്നെയുമതു കേട്ടു രാഘവസമീപേ പോയ്‌- ചെന്നുനിന്നപേക്ഷിച്ചാളാശയാ പലതരം. കാമവുമാശാഭംഗംകൊണ്ടു കോപവുമതി- പ്രേമവുമാലസ്യവുംപൂണ്ടു രാക്ഷസിയപ്പോൾ 820 മായാരൂപവും വേർപെട്ടഞ്ജനശൈലംപോലെ കായാകാരവും ഘോരദംഷ്‌ട്രയും കൈക്കൊണ്ടേറ്റം കമ്പമുൾക്കൊണ്ടു സീതാദേവിയോടടുത്തപ്പോൾ സംഭ്രമത്തോടു...

ഭഗവദൂത്‌ (തുടർച്ച)

ശ്രീവാസുദേവൻ ജഗന്നായകനിവയെല്ലാ- മാവോളമരുൾചെയ്‌ത വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം. അംബികാസുതൻതാനും ഭീഷ്‌മരുമാചാര്യനു- മൻപുളള മറ്റുളളവർതങ്ങളുമുരചെയ്‌താർ. കുരളക്കാരൻ ചൊന്ന വാക്കുകൾ കേളാത നി- യരുളിച്ചെയ്‌തവണ്ണം കേൾക്കെന്നാരെല്ലാവരും. സഭയിലിരുന്നവരെല്ലാരുമൊരുപോലെ ശുഭമായുളള വാക്കു പറഞ്ഞു കേട്ടനേരം നിരന്നീലേതുമുളളിൽ നിറഞ്ഞ കോപത്തോടും ഇരുന്ന സുയോധനൻ നടന്നാൻ കോപത്തോടേ. ജനനി ഗാന്ധാരിയും പറഞ്ഞാളിനി മഹാ- ജനങ്ങളിവർചൊല്ലു കേൾക്ക നീ സുയോധനാ! എന്നമ്മ പറഞ്ഞതു കേളാതെയവൻ പോയി കർണ്ണനും ശകുനിയുമായിട്ടു നിരൂപിച്ചു. ഗോപാലനായ കൃഷ്‌ണനിവിടെ സഭയിങ്കൽ ഭൂപാലരോടും...

ബാലകാണ്ഡം

ഹനുമാനു തത്ത്വോപദേശം ശ്രീരാമദേവനേവമരുളിച്ചെയ്തനേരം മാരുതിതന്നെ വിളിച്ചരുളിച്ചെയ്തു ദേവിഃ “വീരന്മാർ ചൂടും മകുടത്തിൻ നായകക്കല്ലേ! ശ്രീരാമപാദഭക്തപ്രവര! കേട്ടാലും നീ. 200 സച്ചിദാനന്ദമേകമദ്വയം പരബ്രഹ്‌മം നിശ്ചലം സർവ്വോപാധിനിർമ്മുക്തം സത്താമാത്രം നിശ്ചയിച്ചറിഞ്ഞുകൂടാതൊരു വസ്തുവെന്നു നിശ്ചയിച്ചാലുമുളളിൽ ശ്രീരാമദേവനെ നീ. നിർമ്മലം നിരഞ്ജനം നിർഗ്ഗുണം നിർവികാരം സന്മയം ശാന്തം പരമാത്മാനം സദാനന്ദം...

പൗലോമം

നാലായി വേദങ്ങളെപ്പകുത്ത വേദവ്യാസൻ പൗലോമംതന്നിൽ ചൊന്ന ഭാരതസംക്ഷേപവും ചിത്രമാമുദങ്കോപാഖ്യാനവും ഭൃഗുകുല- വിസ്താരങ്ങളും വഹ്നിതന്നുടെ ശാപാദിയും. ആസ്തികംതന്നിൽ നാഗഗരുഡാരുണോല്പത്തി ദുഗ്‌ദ്ധാബ്ധിമഥനമുച്ചൈശ്രവസ്സുണ്ടായതും. അസ്തികൻ സർപ്പസത്രമൊഴിച്ച പ്രകാരവു- മസ്തികന്നനുഗ്രഹം സർപ്പങ്ങൾ കൊടുത്തതും. പരിഭാഷാരൂപങ്ങൾ പൗലോമാസ്തികങ്ങളെ- ന്നരുളിച്ചെയ്തു വേദവ്യാസനാം മുനിവരൻ. സംഭവപർവ്വംതന്നിൽ മുന്നിലേ സോമാന്വയ- സംഭവം നൃപേന്ദ്രപാരമ്പര്യം ദേവാസുര- സംഭവം ഭൂവി തേഷാമംശാവതരണവും. അംഭോജരിപുകുലസന്തതി സന്ധിപ്പിപ്പാ- നമ്പോടു വിചിത്രവീര്യക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കൃഷ്‌ണൻ സംഭവിപ്പിച്ചു ധൃതരാഷ്‌ടാദി പുത്രത്രയം. മാർത്താണ്ഡസുതന്നു മാണ്ഡവ്യശാപോല്പത്തിയും ശൂദ്രയോനിയിലവൻ...

ലങ്കാമര്‍ദ്ദനം (തുടര്‍ച്ച)

അമരപതിജിത മമിതബലസഹിതമാത്മജമാത്മഖേദത്തോടണച്ചു ചൊല്ലീടിനാന്‍''പ്രിയതനയ!ശൃണു വചനമിഹ തവ സഹോദരന്‍പ്രേതാധിപാലയം പുക്കതു കേട്ടീലേ?മമ സുതനെ രണശിരസി കൊന്ന കപീന്ദ്രനെമാര്‍ത്താണ്ടജാലയത്തിന്നയച്ചീടുവാന്‍ത്വരിതമഹതു ബലമോടു പോയീടുവന്‍ത്വല്‍ക്കനിഷ്ഠോദഹം പിന്നെ നല്‍കീടുവന്‍''ഇതി ജനകവചനമലിവോടു കേട്ടാദരാ-ലിന്ദ്രജിത്തും പറഞ്ഞീടിനാന്‍ തത്ക്ഷണേ‘’ത്യജ മനസി ജനക! തവ ശോകം മഹാമതേ!തീര്‍ത്തുകൊള്‍വന്‍ ഞാന്‍ പരിഭവമൊക്കെവേമരണവിരഹിതനവനതിന്നില്ല സംശയംമറ്റൊരുത്തന്‍ ബലാലത്ര വന്നീടുമോ?ഭയമവനു മരണകൃതമില്ലെന്നു കാണ്‍കില്‍ ഞാന്‍ ബ്രഹ്മാസ്ത്രമെയ്തു ബന്ധിച്ചുകൊണ്ടീടുവന്‍ഭുവനതലമഖിലമരവിന്ദോത്ഭവാദിയാംപൂര്‍വദേവാരികള്‍ തന്ന വരത്തിനാല്‍വലമഥനമപിയുധി ജയിച്ച നമ്മോടൊരുവാനരന്‍ വന്നെതിരിട്ടതുമത്ഭുതംഅതു കരുതുമളവിലിഹ നാണമാമെത്രയുംഹന്തുമശക്യോപി ഞാനവിളംബിതംകൃതിഭിരപി നികൃതിഭിരപി ഛത്മനാപി വാകൃച്ഛ് റേണ ഞാന്‍ ത്വത്സമീപേ...

അമൃതാപഹരണം – രണ്ടാം ഭാഗം

അപ്പോളമരലോകത്തു കാണായ്‌വന്നു മുല്പാടു ദുർന്നിമിത്തങ്ങൾ പലതരം ജംഭാരി സംഭ്രമിച്ചുമ്പരുമായ്‌ ഗുരു- തൻ പദാംഭോരുഹം കുമ്പിട്ടു ചോദിച്ചാൻ. ദാരുണദുർന്നിമിത്തങ്ങൾ കാണായതിൻ കാരണമെന്തെന്നരുൾചെയ്‌ക ഗീഷ്‌പതേ! കേൾക്ക മഹേന്ദ്ര, തവാപരാധത്തിനാ- ലോർക്ക മരീചിപതാപസന്മാരുടെ വാച്ച തപോബലം കൊണ്ടുളവായൊരു കാശ്യപപുത്രൻ വിനതാത്മജനിപ്പോൾ വന്നിവിടെക്കലഹിച്ചു നമ്മെജ്ജയി- ച്ചെന്നുമമൃതവൻ കൊണ്ടുപോം നിശ്ചയം. എന്നാലവനോടു യുദ്ധത്തിനായിട്ടു നിന്നീടുവിൻ നിങ്ങളെല്ലാരുമൊന്നിച്ചു. ദണ്ഡമെന്നാലും ജയിപ്പതിനെന്നതു പണ്ഡിതനായ ഗുരുവരുൾചെയ്‌തപ്പോൾ ഇന്ദ്രനമൃതും കലശവും കാക്കുന്ന വൃന്ദാരകാധിപന്മാരോടു ചൊല്ലിനാൻഃ...

സുന്ദരകാണ്ഡം (തുടര്‍ച്ച)

നിജതനയവചനമിതി കേട്ടു ദശാനനന്‍നില്‍ക്കും പ്രഹസ്തനോടോര്‍ത്തു ചൊല്ലീടിനാന്‍‘’ ഇവനിവിടെ വരുവതിനു കാരണമെന്തെന്നു-മെങ്ങുനിന്നത്ര വരുന്നതെന്നുള്ളതുംഉപവനവുമനിശമതു കാക്കുന്നവരെയു-മുക്കോടു മറ്റുള്ള നക്തഞ്ചരരെയുംത്വരിതമതിബലമൊടു തകര്‍ത്തു പൊടിച്ചതുംതൂമയോടാരുടെ ദൂതനെന്നുള്ളതുംഇവനൊടിനി വിരവിനൊടു ചോദിക്ക നീ ‘’യെന്നു-മിന്ദ്രാരി ചൊന്നതു കേട്ടു പ്രഹസ്തനുംപവനസുതനൊടു വിനയനയസഹിതമാദരാല്‍പപ്രച്ഛ ''നീയാരയച്ചു വന്നു കപേ!നൃപസദസി കഥയ മമ സത്യം മഹാമതേ!നിന്നെയയച്ചവിടുന്നുണ്ടു നിര്‍ണ്ണയംഭയമഖിലമകതളിരില്‍നിന്നു കളഞ്ഞാലുംബ്രഹ്മസഭയ്ക്കൊക്കുമിസ്സഭ പാര്‍ക്ക നീഅനൃതവചനവുമലമധര്‍മ്മകര്‍മ്മങ്ങളു-മത്ര ലങ്കേശരാജ്യത്തിങ്കലില്ലെടോ!’‘നിഖിലനിശിചരകലബലാധിപന്‍ ചോദ്യങ്ങള്‍‍നീതിയോടേ കേട്ടവായുതനയനുംമനസിരഘുകുലവരനെ മുഹരപി നിരൂപിച്ചുമന്ദഹാസേന മന്ദേതരം ചൊല്ലിനാന്‍:‘’ സ്ഫുടവചനമതിവിശദമിതി ശൃണു ജളപ്രഭോ!പൂജ്യനാം രാമദൂതന്‍ ഞാനറിക നീ ഭുവനപതി...

തീർച്ചയായും വായിക്കുക