Home Authors Posts by ചെറുശ്ശേരി നമ്പൂതിരി

ചെറുശ്ശേരി നമ്പൂതിരി

87 POSTS 0 COMMENTS

ഗോപികാദുഃഖം

“ആമ്പാടിതന്നിലിന്നാരുമൊരുവർക്കും തൺപെടുമാറേതും വന്നില്ലല്ലീ? ഘോരമായുളെളാരു രാവെന്തു നിങ്ങളി- പ്പോരുവാനിങ്ങനെ നാരിമാരേ! കാട്ടി, കടുവായും, കാട്ടാനക്കൂട്ടവും കാട്ടിൽ നിറഞ്ഞെങ്ങുമുണ്ടല്ലോതാൻ; വീട്ടിന്നുതന്നെയും പേടിക്കും നിങ്ങളി- ക്കാട്ടിലേ പോന്നിങ്ങു വന്നതെന്തേ? കാന്തമായുളെളാരു കാന്താരം തന്നുടെ കാന്തിയെക്കാൺമാനായെന്നിരിക്കാം. 210 എങ്കിലോ കണ്ടാലും പൂമരമോരോന്നേ തങ്കൽ പൊഴിഞ്ഞുളള പൂക്കളുമായ്‌ ഇമ്പം വളർക്കുന്ന ചെമ്പകം തന്നുടെ കൊമ്പെല്ലാം കണ്ടാലും പൂത്തതെങ്ങും തേന്മാവു പൂത്തതും മേന്മേലേ കണ്ടാലും ചാൺമേൽ നെടുതായ കണ്ണുകൊണ്ടേ വല്ലരിജാലങ്ങൾ നല്ല മരങ്ങളെ മെല്ലെപ്പിടിച്ചങ്ങു പൂണുന്നതും കോമളനായൊരു രോഹിണിവല്ലഭൻ തൂമകലർന്നു വിളങ്ങുകയാൽ 220 ജ്യോൽസ്‌നയായുളെളാരു പാൽക്കളികൊണ്ടുട- നാർദ്രമായുളെളാരു ഭൂതലവും കോകിലം പാടുന്ന പാട്ടെല്ലാം കേട്ടാലും കോകങ്ങൾതങ്ങളിൽ കൂകുന്നതും വേണുന്നതെല്ലാമേ വെവ്വേറെ കണ്ടങ്ങു വേഗത്തിൽ പോകണമല്ലോതാനും ബന്ധുക്കളെല്ലാരും നിങ്ങളെക്കാണാഞ്ഞി- ട്ടെന്തെന്നോ ചെയ്യുന്നോരെന്നേ വേണ്ടു ഗോപന്മാരെല്ലാരും കാണുന്നനേരത്തു കോപിച്ചു ചെയ്യുന്ന...

രുക്‌മിണീസ്വയംവരം

  മംഗലമായൊരു രോമാളിതാൻ വന്നു പൊങ്ങിത്തുടങ്ങീതു ഭംഗിയോടേ. കാമുകന്മാരുടെ കൺമുനയോരോന്നേ കാമിച്ചു ചെന്നുതറയ്‌ക്കയാലേ ഭിന്നമായെന്ന കണക്കെ വിളങ്ങുന്നു രമ്യമായുളള നിതംബബിംബം. കാണുന്നോരെല്ലാർക്കും കൈകൊണ്ടുമെല്ലവേ ലാളിപ്പാനായിട്ടു തോന്നുകയാൽ ഉൾക്കമ്പം നൽകിനോരൂരുക്കൾ തന്നെയോ പൊൽക്കമ്പമെന്നല്ലൊ ചൊല്ലേണ്ടുന്നു. 110 ചെങ്കഴൽതന്നോടു ചേർച്ച പൂണ്ടീടുന്നു പങ്കജമെന്നതു ചേരുമിപ്പോൾ അംഭോജലോചനനമ്പുറ്റ കൈകൊണ്ടു സംഭാവിച്ചല്ലൊ താൻ പണ്ടേയുളളു. ഇന്ദിരനേരൊത്ത സുന്ദരിയിങ്ങനെ മന്ദിരം തന്നിലിരിക്കും കാലം മാലോകരന്നന്നു വന്നുവന്നോതുന്ന മാധവന്തന്നുടെ കാന്തിയെല്ലാം. കേട്ടു കേട്ടമ്പോടു മാനസം പോയങ്ങു ചാട്ടം തുടങ്ങിതേ നാളിൽ നാളിൽ. 120 ആരാനും വന്നതു കാണുന്നനേരത്തു പാരാതെപോയ്‌ ചെല്ലും ചാരത്തപ്പോൾ. കാർമ്മുകിൽവർണ്ണന്റെ വാർത്തയെക്കേൾക്കാമെ- ന്നാമോദമാവോളം പൂണ്ടുപൂണ്ട്‌ എങ്ങാനും പോകുന്ന പാന്ഥന്മാരോടെല്ലാം ഇങ്ങുവന്നീടാമേയെന്നു ചൊല്ലും. യാദവന്മാരെന്നു തന്നെയും കേൾക്കുമ്പൊ- ളാദരം പൂണ്ടു ചിരിക്കും ചെമ്മേ ബാലപ്പൂമേനി വളർന്നു തുടങ്ങുമ്പോൾ നീലക്കാർവ്വർണ്ണനിൽ...

കൃഷ്‌ണഗാഥ

  അന്നിലംതന്നിലേ നിന്നു വിളങ്ങിന സന്യാസിതന്നെയും കണ്ടാരപ്പോൾ. കണ്ടൊരു നേരത്തു കൂപ്പിനിന്നീടിനാ- രിണ്ടലകന്നുളെളാരുളളവുമായ്‌. തൻപദം കുമ്പിട്ടു നിന്നവരോടപ്പോ- ളമ്പോടു ചൊല്ലിനാൻ സന്യാസിതാൻ. ‘നിർമ്മലരായുളള നിങ്ങൾക്കു മേന്മേലേ നന്മകളേറ്റം ഭവിക്കേണമേ. ഉത്തമരായുളള നിങ്ങൾതന്നുളളിലേ ഭക്തിയെക്കണ്ടു തെളിഞ്ഞു ഞാനോ. 250 എങ്ങു നിന്നിങ്ങിപ്പോളാഗതരായ്‌ നിങ്ങൾ? മംഗലമായിതേ കണ്ടതേറ്റം.’ എന്നതു കേട്ടുളള വീരന്മാർ ചൊല്ലിനാർ വന്നതിൻ കാരണമുളളവണ്ണം. പാരാതെ പോന്നിങ്ങു വന്നു ചൊല്ലീടിനാർ നേരായി നിന്നൊരു വാർത്തയപ്പോൾ. ‘ധന്യന്മാരായിതേ ഞങ്ങളുമിന്നൊരു പുണ്യവാന്തന്നെയും കാൺകകൊണ്ടേ.’ എന്നവർ ചൊല്ലുമ്പോൾ ലാംഗലി ചോദിച്ചാ- ‘നെന്നിലംതന്നിൽ നിന്നെ’ന്നിങ്ങനെ. 260 വീരന്മാരെന്നതുനേരം പറഞ്ഞിതു സീരിതന്നോടുടൻ സാരമായിഃ ‘നമ്മുടെ ചാരത്തു കാണുന്നൊരദ്രിമേൽ നിർമ്മലനായൊരു ഭിക്ഷുകൻതാൻ മേവിനിന്നീടുന്നോൻ ഞങ്ങളവനെയും സേവിച്ചുകൊണ്ടല്ലൊ പൊന്നുകൊണ്ടു.’ ‘എങ്കിൽ നമുക്കങ്ങു കാണണ’മെന്നിട്ടു പങ്കജനേത്രനും താനുമായി ഉത്തമന്മാരായ യാദവന്മാരോടു- മൊത്തുനടന്നങ്ങു പോയിപ്പോയി 270 പാരാതെ...

ബാണയുദ്ധം

  എന്നെയും കൈവെടിഞ്ഞെങ്ങു നീ പൊയ്‌ക്കൊണ്ടു- തെന്നൊരു കോപവും ചാപലവും. യോഗിനിയായൊരു തോഴിതാനെന്നപ്പോൾ വേഗത്തിൽ ചെന്നുടൻ ദ്വാരകയിൽ സുപ്‌തനായുള്ളനിരുദ്ധനെത്തന്നെയും മെത്തമേൽനിന്നങ്ങെടുത്തു പിന്നെ കൊണ്ടിങ്ങുപോന്നവൾ കൈയിലെ നൽകിനി- ന്നിണ്ടലെപ്പോക്കുവാനന്നുതന്നെ. അംഗജന്തന്നുടെ സൂനുവായുള്ളോൻതൻ മംഗലകാന്തനായ്‌ വന്നനേരം നീടുറ്റുനിന്നൊരു കർപ്പൂരം തന്നോടു കൂടിന ചന്ദനമെന്നപോലെ ആമോദം പൂണ്ടൊരു കാമിനിതാനും നൽ കാമവിലാസങ്ങളാണ്ടുനിന്നാൾ, യാദവ ബാലകനാകിന വീരനും ആദരവോടു കളിച്ചു മേന്മേൽ സുന്ദരിതന്നുടെ മന്ദിരംതന്നിലേ നിന്നുവിളങ്ങിനാൻ നീതിയൊടെ. ഗൂഢനായ്‌ നിന്നവന്തന്നെയന്നാരുമേ ചേടിമാർപോലുമറിഞ്ഞുതില്ലേ. ഒട്ടുനാളിങ്ങനെ തുഷ്‌ടിയും പൂണ്ടവർ ഇഷ്‌ടരായ്‌ നിന്നു വസിച്ചകാലം പങ്കജലോചന തന്മുഖം കണ്ടിട്ടു ശങ്കതുടങ്ങീതു മാതർക്കെല്ലാം ശങ്ക തുടങ്ങിന മങ്കമാരെല്ലാരും ശങ്കിച്ചുനിന്നു പറഞ്ഞാരപ്പോൾഃ   “ബാലിക തന്നുടെയാനനമിന്നിന്നു ചാലെത്തെളിഞ്ഞുണ്ടു കാണാകുന്നു; കാരണമെന്തെന്നു ചിന്തിച്ചു കാൺകിലോ വേറൊന്നായല്ലൊതാൻ വന്നു ഞായം. വേലകൾ കോലുവാൻ കാലംപുലർന്നപ്പോൾ ചാലെപ്പോയെല്ലാരും ചെല്ലുന്നപ്പോൾ കെട്ടകം തന്നിൽ നിന്നൊട്ടുമേ വാരാതെ പെട്ടെന്നു...

രുക്‌മിണീസ്വയംവരം

രുക്‌മിണി തന്നുടെ സോദരനായൊരു രുക്‌മിതാൻ ചൊല്ലിനാനെന്നനേരംഃ “മാതുലന്തന്നെയും കൊന്നങ്ങുനിന്നിട്ടു പാതകമാണ്ടൊരു പാഴനെന്നും, പാവനമായൊരു വൈദികമന്ത്രത്തെ- പ്പാദജന്മാവിന്നു നൽകുംപോലെ, സോദരിയായൊരു രുക്‌മിണി തന്നെ ഞാൻ ആദരവോടു കൊടുക്കയില്ലേഃ നിർമ്മലനായൊരു ചൈദ്യനു നൽകേണം ”സന്മതിയാളുമിക്കന്യതന്നെ.“ 210 ഇങ്ങനെ ചെന്നുടൻ ചേദിപന്തങ്കലേ തങ്ങിനിന്നീടും...

സീരിണസ്സല്‍ക്കഥ

''കഷ്ടമായുള്ളൊരു കാരിയമല്ലോ നീരുഷ്ടനായ് ചെയ്തതു പെട്ടന്നിപ്പോള്‍സല്‍ക്കഥ ഞങ്ങള്‍ക്കു ചൊല്‍വതിന്നായല്ലോസല്‍ക്കരിച്ചിന്നിവന്‍ തന്നെ ഞങ്ങള്‍ആരണര്‍ക്കായുള്ളൊരാസനം തന്നെയുംആദരവോടു കൊടുത്തു നേരെആരെയും കണ്ടാല്‍ നീയാചാരം വേണ്ടായെന്നാജ്ഞയും നല്‍കിയിരുത്തിക്കൊണ്ടുഅങ്ങനെയുള്ളൊരൊരു സൂതനെയിന്നു നീയിങ്ങനെ കൊന്നതു വേണ്ടീലൊട്ടും'' എന്നതു കേട്ടൊരു സീരിതാന്‍ ചൊല്ലിനാന്‍നിന്നൊരു മാമുനിമാരോടപ്പോള്‍‍'' എന്നുടെ കൈയാലെ ചാകയെന്നിങ്ങനെമുന്നമേയുണ്ടിവനേകലെന്നാല്‍ഇന്നതു ചിന്തിച്ചു ഖിന്നതകോലേണ്ടാകൊന്നതില്‍ കാരണമുള്ളിലായാല്‍ചേതന കൈവെടിഞ്ഞീടുമിസുതന്റെനൂതനനായൊരു സൂനുതന്നെസല്‍ക്കഥ ചൊല്ലുവാനാക്കി നിന്നീടുവിന്‍ദു:ഖവും കൈവിട്ടു നിന്നു നിങ്ങള്‍.ഓരാതെ ചെയ്തതു കാരിയം തൊട്ടേതുംപോരായ്മ ചിന്തിച്ചു ചീറൊല്ലാതെനമ്മെക്കൊണ്ടേതാനും വേണ്ടുന്നതുണ്ടെങ്കില്‍കന്മഷം കൈവിട്ടു ചൊല്ലിനാലും'' ഇങ്ങനെ ചൊന്നതു...

രുക്‌മിണീസ്വയംവരം

മംഗലമല്ലൊതാനിങ്ങനെ വന്നതു മങ്കമാർമൗലിയാം ബാലയ്‌ക്കിപ്പോൾ; ചൊല്‌പെറ്റു നിന്നൊരു മുല്ലപോയ്‌ചേരുവാൻ കല്പകദാരുവോടെല്ലാ വേണ്ടൂ വീരനായ്‌ പോരുന്ന സോദരൻ ചൊല്ലാലെ ചേരോടു ചേരുമാറാക്കൊല്ലാതെ.“ ഇങ്ങനെ ചൊന്നുളള തോഴിമാരെല്ലാരും കനയകതന്നുടെ മുന്നിൽചെന്ന്‌ മാലിന്നു കാരണം ചോദിച്ചുനിന്നാര- മ്മാനിനിതന്നോടു ഖിന്നരായ്‌ഃ ”മാനിനിതന്നുളളിൽ മാലുണ്ടെന്നിങ്ങനെ മാലോകരെല്ലാരും ചൊല്ലുന്നിപ്പോൾ മാരമാലെന്നതു തോഴിമാരായിട്ടു പോരുന്ന ഞങ്ങൾ​‍്‌​‍ു തോന്നിക്കൂടീ ധന്യനായുളെളാരു സുന്ദരന്തന്നിലെ നിന്നുടെ മാനസം ചെന്നുതായി ആരിലെന്നുളളതു പാരാതെ ചൊല്ലണം പാരിലേനാരിമാർ നായികേ! നീ“...

സുഭദ്രാഹരണം -മൂന്നാം ഭാഗം

എന്നതു കേട്ടൊരു പാത്ഥർനും ചൊല്ലിനാൻകന്യകതന്നെയും നണ്ണി നണ്ണി“സന്യാസിയാകിലോ കന്യകയെന്തിനുമാന്യങ്ങളായുളള വസ്‌തുക്കളും?മിത്രമെന്നുളളതും ശത്രുവെന്നുളളതുംപുത്രരെന്നുളളതും ഭോഗങ്ങളുംതാതനെന്നുളളതും മാതാവെന്നുളളതുംഭ്രാതാവെന്നുളളതും ഭൂഷണവുംജ്യേഷ്‌ഠന്മാരെന്നും കനിഷ്‌ഠന്മാരെന്നതുംഗോഷ്‌ഠിയായ്‌ വന്നീടും സന്യാസിക്കോ. 180ഇത്തരമായവ വേർവിട്ടുകൊൾവാനോശക്തി പുലമ്പുന്നൂതില്ലെനിക്കോ.”കണ്ണനതു കേട്ടു സന്തോഷവും പൂണ്ടുതിണ്ണം ചിരിച്ചുടൻ ചൊന്നാനപ്പോൾ“ഭിക്ഷുകവേഷത്തെപ്പൂണ്ടവനിന്നിവ-യക്ഷണം ചെയ്യണമെന്നുണ്ടോ ചൊൽ.ലീലകൾ കോലുവാൻ കോലങ്ങൾ പൂണ്ടവൻമേലിലവ്വണ്ണമേയായീടുമോ?”എന്നു പറഞ്ഞു യതിവേഷമാക്കിനാൻമന്നവൻതന്നെയാക്കണ്ണനപ്പോൾ. 190‘കന്യകതന്നെ ലഭിച്ചുനിന്നീടുവാ-നിങ്ങനെ’യെന്നു പറഞ്ഞുപായംദ്വാരക പൂകിനാൻ വാരിജലോചനൻ;വീരനായ്‌ നിന്നുളള പാർത്ഥനപ്പോൾധന്യമായുളെളാരു സന്യാസിവേഷമ-ക്കന്യകമൂലമായ്‌ കൈതുടർന്നാൻ.സന്യസിച്ചീടിന പാണ്ഡവവീരന-ക്കന്യകതന്നെയും നണ്ണിനണ്ണിരൈവതമാകിന പർവ്വതം തന്നുടെതാഴ്‌വരതന്നിൽ വിളങ്ങിനിന്നാൻ. 200അന്നൊരു നാളിലന്നന്ദജൻതന്നൊടുംധന്യനായ്‌ നിന്നൊരു കാമപാലൻഅല്ലലകന്നീടുമാസ്ഥാനം തന്നിലേമെല്ലവേ...

രുക്‌മിണീസ്വയംവരം

“ചേദിപനായൊരു കാലന്തൻ കൈപുക്കു വേദന പൂണുമാറായി ഞാനോ നീണ്ടൊരു വേഴ്‌ചയെപ്പൂണ്ടൊരു നീയിന്നു വീണ്ടുകൊളേളണമേയെന്നെയിപ്പോൾ. പാരാതെ ചെല്ലേണം ദ്വാരകതന്നിലേ കാർവ്വർണ്ണന്തന്നോടു ചൊൽവുപിന്നെ തന്നുടെ കാന്തയാമെന്നെയിമ്മന്നിലേ മന്നവർ തീണ്ടൊല്ലയെന്നിങ്ങനെ. മറ്റുളളതെല്ലാമേ ചിന്തിച്ചു ചിന്തിച്ചു മുറ്റുമിന്നീതാനേ ചൊൽകേവേണ്ടു. അന്നന്നു കണ്ടുകണ്ടെന്നുടെ വേദന നിന്നുളളം തന്നിലങ്ങായിതല്ലോ; പാരാതെ പോകെങ്കിൽ” എന്നതുകേട്ടുളെളാ- രാരണൻ പോയങ്ങു വേഗത്താലെ ദ്വാരകതന്നിലേ പാരാതെ ചെന്നിട്ടു കാർവ്വർണ്ണന്തന്നെയും കണ്ടാമ്പിന്നെ. കാരണനായൊരു കാർമുകിൽവർണ്ണന്താ- നാരണൻ വന്നതു കണ്ടനേരം തുഷ്ടനായ്‌...

രുക്‌മിണീസ്വയംവരം

വമ്പുപൊഴിഞ്ഞുള്ളൊരമ്പുകൾ കൊണ്ടവൻ വമ്പുകലർന്നു നിന്നെയ്‌കയാലേ ബാലികതന്നുടെ മാനസമിന്നിപ്പോൾ ചാലകമായിച്ചമഞ്ഞുകൂടി വൈദർഭി തന്നുടെ വൈരസ്യം ചൊല്ലുവാൻ വൈദഗ്‌ദ്ധ്യമില്ലയെൻ നാവിന്നിപ്പോൾ; എങ്കിലുമിങ്ങനെ നിഞ്ചെവി പൂകിപ്പാൻ പങ്കജലോചന! ചൊല്ലുന്നേൻ ഞാൻ കോമളമായൊരു പൈതലെന്നേതുമേ ഓർക്കുന്നോനല്ലയിമ്മാരനിപ്പോൾ മാലിന്നു ഭാജനമായൊരു ബാലയ്‌ക്കു കോലവും ശീലവും വേറൊന്നായി; ‘വമ്പനി പൂണ്ടൊരു ശീതം കൊണ്ടെന്മെയ്യിൽ കമ്പത്തെക്കണ്ടാലും’ എന്നു ചൊല്ലും; ‘പാരമായുള്ളൊരു ചൂടൊണ്ടു പൊങ്ങുന്നു വാരിയിലാക്കുവിൻ’ എന്നും പിന്നെ വക്ഷസ്സിലിന്നു‘ ബാഷ്‌പങ്ങളായുള്ള മുത്തുകൾ ഭൂഷണമായി വന്നു നിന്മൂലമുണ്ടായ മന്മഥമാൽകൊണ്ടു തന്മനം...

തീർച്ചയായും വായിക്കുക